எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for ஒக்ரோபர், 2010

ராஜபட்சேவை சந்திக்க ராமேசுவரம் மீனவர்கள் 4-ம் தேதி இலங்கை பயணம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஒக்ரோபர் 27, 2010

தமிழக மீனவர்கள் மீது இலங்கை இராணுவம் தொடர்ந்து தாக்குதல் நடத்துவதற்கு முடிவு கட்டும் விதமாக தமிழக மீனவர்களே அண்டை நாட்டோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்த முடிவெடுத்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. இதற்கு முன்பு இது போல சம்பவம் உலகில் எங்கேனும் நடைபெற்றிருக்குமா தெரியவில்லை. ஒரு நாடு தன் மக்களை கைவிட்டிருப்பதை, அம்மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காகவும், உயிர்களையும் உடமைகளையும் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காகவும் அண்டை நாட்டோடு தாங்களே பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டிய அவலநிலை ஏற்பட்டிருப்பதை உலகம் இதற்கு முன் கண்டிருக்காது என்றே தோன்றுகிறது.

Posted in விமர்சனம் | Leave a Comment »

புற்றுநோய் மரணங்களும் – தடுப்பூசித் தத்துவங்களும்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஒக்ரோபர் 21, 2010

இன்று (21.10.2010) காலை எழுந்தவுடன் ஒரு துக்க செய்தி. நாங்கள் முன்பு குடியிருந்த பிளாட்டில் ஒரு சிறுவன் – வயது 10 முதல் 12 க்குள் இருக்கும் – புற்றுநோயால் இறந்துவிட்டான்.
சில வருடங்களுக்கு முன்பு இடது தொடையில் ஏற்பட்ட கட்டியை ஆரம்பத்திலேயே இனம் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டதன் விளைவு அவனு​டைய மரணம். முற்றிய, செய்வதற்கு வழியொன்றும் இல்லாதநிலையிலும், கடந்த ஒரு வருடமாக, அந்த கீழ் நடுத்தர வர்க்க குடும்பத் தலைவியின் மனந்தளராத போராட்டத்தால் சாத்தியமான எல்லா இடங்களிலும் கடன் வாங்கி மருத்துவர்களின் வழிகாட்டுதலின்(!) கீழ் எல்லா பரிசோதனைகளும், மருத்துவமும் செய்தும் பயனில்லாமல், அவனும் அவன் குடும்பத்தாரும்பட்ட சொல்லனா துயரங்களுக்கான ஒரு முடிவாய் அந்தச் சிறுவன் இந்த பூவுலகை விட்டு புண்ணியம் சேர்ந்தான்.
தினம்தினம் அவன் படும் துயரங்களை அருகிலிருந்து கேட்டவனாய் மனம் தீராத துயரத்தில் நாள் முழுவதும் தவித்தது. அவன் தாயும் தாய்வழி பாட்டியும் அழும் கோரத்தை அதே இருவரால் வளர்க்கப்பட்ட என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை, என் மனைவி அவனைப் பற்றி பேசும் பொழுதெல்லாம் அழுபவள் இன்று காலையிலிருந்து அழுத வண்ணமாய் இருக்கிறாள்.
அவள் அழுகைக்கு சொந்த காரணமும் உள்ளது. மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு அதே பிளாட்டில் நாங்கள் வசித்த பொழுதுதான், அவளுடைய அம்மா மார்பக புற்றுநோயால் ஒன்றரை வருடமாக கடும் சித்திரவதைப்பட்டு இறந்தார். அணுதினமும் அவர் பட்ட துயரங்களையும், ஒவ்வொன்றாக அவருடைய உறுப்புகள் மீட்கமுடியாது செயலிழந்து இறுதியில் இறந்த கதையையும் கேட்டால் கேட்பவர் நெஞ்சமே வெடித்துவிடும். அவருடைய கதையிலும் மார்பில் தோன்றிய கட்டியை ஆரம்பத்திலேயே அடையாளம் காண முடியாமல் போய்விட்டது, கடைசியில் மருத்துவர்கள் அதனை அடையாளம் கண்டு சொன்ன பொழுது நான்காம் நிலையை கடந்துவிட்டார் இனி ஒன்றும் செய்யமுடியாது என்று கூறினர். ஆனாலும ஆபரேஷன், ஹுமோதெரபி, ரேடியோதெரபி மாத்திரை அதுஇது என்று ​நான்கு லட்சத்திற்கு மேல் செலவு ​செய்து எல்லோரும் கடன்காரராய் ஆனது தான் பாக்கி.
அது முடிந்து ஒரு வருடம் கூட ஆகவில்லை என்னுடன் வேலை செய்பவரின் தந்தை நுரையீரல் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு இறுதியிலேயே அடையாளம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தபால்துறையில் வேலை செய்து தனக்காகவும் தன் குழந்தைகளின் திருமணம் மற்றும் எதிர்காலத்திற்காகவும் சேர்த்து வைத்திருந்த எல்லா பணத்தையும் செலவு செய்தும் மீளாத இடத்திற்கு போய்ச் சேர்ந்தார்.
இன்னும் இது போல சமீப காலமாய் எல்லா திசைகளிலிருந்து புற்றுநோய் மரணங்கள் குறித்த செய்தி தினம்தினம் வந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இதில் மிக முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டியது நான் மேலே குறிப்பிட்ட யாரும் வெற்றிலை பாக்கு கூட போடாதவர்கள். என் மாமியார் மரணம் நிச்சயம் என்பதை அறிந்து தன் தாயிடம் (என் மனைவியின் தாய்வழி பாட்டி) அழுத அழுகையும் அந்த நாள் கதறிய கதறலும் இந்த உலகமே பதில் சொல்ல முடியாத சோகமும் கோபமும் நிறைந்தது அந்த நாள் என் மனக்கண்ணிலிருந்து இன்றும் அகலவில்லை.
மருத்துவம் – தனியார்மயமானதன் பிறகு லாபம் ஒன்றே குறிக்கோளாய் இயங்குகிறது. மருத்துவர்கள் வெறும் பரிசோதனை முடிவுகளை மட்டுமே வைத்து விளையாடுகிறார்கள். பல தனியார் மருத்துவமனைகளில் மருத்துவர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களை ஒரு நாள் கூட பார்க்காமல் பரிசோதனை முடிவுகளை மட்டுமே பார்த்துக்கொண்டு செவிலியர்களுக்கு கட்டளைகள் கொடுத்து பாதிக்கப்பட்டவர்களை கையாள்கிறார்கள். மரணம் நிச்சயம் என்று தெரிந்த பின்னும் எவ்வளவு சுரண்ட முடியுமோ அவ்வளவு சுரண்டத் துடிப்பது போல்தான் உள்ளது அவர்கள் நடவடிக்கை.
தொடர்ச்சியான இந்த துயரங்களுக்குப் பிறகு எங்களை போன்ற குடும்பங்களின் பிற உறுப்பினர்களுக்கு சாதாரண காய்ச்சல், வயிற்றுவலி, வாந்தி என்றா​​லே புற்று​நோ​யோ என்று பயப்படும் சூழல் வந்துவிட்டது.
அரசு – பன்றிகாய்ச்சல், சிக்கன்குனியா ​போன்றவற்றிற்கு தடுப்பூசி உள்ளது ​போட்டுக்​கொள்ளுங்கள் என்கிறது, ஏன் எய்ட்ஸ்ற்கு கூட தடுப்பு மு​றைக​ளை ​சொல்கிறது. ஆனால் புற்று​நோய் வருவதற்கான தனிமனித காரணங்களாக அரசு சொன்ன எதுவு​மே இல்லாதவர்கள் பலரும் நம்​மைச் சுற்றி புற்று​நோய் வந்து இறப்ப​தை தினம் தினம் பார்த்துக் ​கொண்டிருக்கி​றோம்.
புற்றுநோய் பிற ​நோய்க​ளைப் ​போல அல்ல அது தனிமனித காரணங்களால் வருவதில்​லை, காற்றாலும் நீராலும் பரவும் பல ​நோய்க​ளைப் ​போல அது சமுகத்திலிருந்​தே பரவுகிறது. காற்றாலும் நீராலும் பரவும் பிற ​நோய்க​ளையும் கூட சில விசயங்களில் ஜாக்கிர​தையாக இருந்தால் சுத்தத்​தை முழு​மையாக க​டைபிடித்தால் ​நோய் வராமல் தடுக்கலாம் அல்லது தடுப்பூசி ​போட்டுக்​ கொள்ளலாம். அ​னைத்​தையும் மீறி வந்துவிட்டால் அ​தைவிட வீரியமான Anti Biotics எடுத்துக்​கொண்டு ​நோயிலிருந்து தப்பலாம். ஆனால் புற்று ​நோ​யைப் ​பொறுத்தமட்டில் ​நோயாளி மரணத்​தை ​நேர்​கொண்டு அ​ழைப்ப​தைத் தவிர ​வேறு வழியில்​லை.
தட்டம்​மை, இளம்பிள்​ளைவாதம், அம்​மை​நோய், ம​லேரியா ​போல் இத​னை அரசா​லோ இன்​றைய மருத்துவத்தா​லோ முழு​மையாக சமூகத்திலிருந்து ஒழித்துக் கட்டமுடியாது. இந்​நோய் இதுவ​ரை மனிதன் எதிர்​கொண்ட ​நோய்களி​லே​யே வித்தியாசமானது. இது கிருமிகளால் பரவவில்​லை, மாறாக இயல்பான மனித உடல்களில் உள்ள ​செல்களில் ஏற்படும் மிகத்தீங்கான மாற்றத்தினால் ஏற்படுகிறது. இத​னை தற்​பொழுது நாம் நம்பிக் ​கொண்டிருக்கும் Allopathy மருத்துவ மு​றைக்​கேயான சவாலாகத்தான் பார்க்க வேண்டியுள்ளது.
எல்லா ​நோய்களுக்கும் அடிப்ப​டை அந்த ​நோய் தாக்கிய மனிதன் வாழும் புறச்சூழல்தான் என்றாலும், அச்சூழ​லை மாற்றாமல் அம்மனித​னை மட்டும் மீட்​டெடுக்க முடிந்தது. ஆனால் புற்று​நோ​யைப் ​பொறுத்தவ​ரை புறச்சூழ​லை – சமூக அ​மைப்​பை, வாழ்க்​கை மு​றை​யை அடிப்ப​டையிலிருந்து – மாற்றாமல் மனித​னை காப்பாற்ற முடியாது என்ற முடிவிற்​கே நாம் வர​வேண்டியுள்ளது.
நாம் வாழும் இயற்​கை சூழல் இன்று முன்​னெப்​போதும் இல்லாத வ​கையில் மாச​டைந்துள்ளது. ​தொழிற்சா​லைகள், ​போக்குவரத்து, ​உணவுதாணிய உற்பத்தி, மருத்துவம் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்​கை ​தே​வைகளுக்கான ​பொருட்கள் அ​னைத்திலும் மிக ஆபத்தான ​வேதிப்​பொருட்கள் பயன்படுத்துகி​றோம். அதிலும் குறிப்பாக தனியார்மயம், உலகமயமாக்கல் என்ற விசயங்கள் இந்தியாவில் ந​டைமு​றைக்கு வந்த கடந்த பத்து பதி​னைந்து வருடஙகளில், சுற்றுப்புற சூழல் சீர்​கே​டென்பது கடந்த ஐம்பது ​அல்லது நூறாண்டுகளில் இல்லாத அளவிற்கு மிக ​மோசமாக நடந்து ​கொண்டிருக்கிறது. ஆக​வே மிகத்தீவிரமாக இ​வைய​னைத்தும் மறுபரிசீல​னை ​செய்யப்படாமல் மாற்றுத்திட்டங்கள் அதி​வேகமாக ந​டைமு​றைப்படுத்தாமல் நம்​மை மட்டுமல்ல நம் வருங்கால சந்ததியின​ரையும் நாம் காக்க முடியாமல் ​போய்விடும். மனித இனம் மட்டுமல்ல இப்பூமியில் உள்ள சகல ஜீவராசிகளும் மிக ​மோசமான வழியில் அழிந்துபடும்.
ஆனால் அரசும் ஆளும் வர்க்கங்களும் இந்த சமூக அ​மைப்பிற்குள்​ளே​யே ஒவ்​வொரு பிரச்சி​னைக்கும் ஏ​தேனும் தீர்விருந்தால் அதுவும் அதற்கு சாத்தியமான மு​றைகளிலிருந்தால் அத​னைச் ​செய்யவும் தயக்கத்துடன் முன்வருகிறது. இல்லாவிட்டால் ஒட்டு​மொத்த உயிரனமும் அழிந்தாலும் அதற்காக ஒரு துரும்​பை நகர்த்தவும் தயாரில்​லை.

Posted in கட்டு​ரை | 2 Comments »