எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for ஜனவரி, 2011

புத்தர் ​சொன்னதும் பாடிகாட் முனிசுவரன் ​சொன்னதும் ஒன்றுதான்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 30, 2011

நம்ப​வே முடியவில்​லை அந்த மா​லை ஏழு மணி ​நேரத்திற்கு பாடிகாட் முனிசுவரன் ​கோயில் ஆளரவ​மே இன்றி அந்த பகுதி​யே அ​​மைதியாக இருந்தது.

ஒவ்​வொரு நாளும் மா​லை ​நேரங்களிலும் இரவு ​நேரங்களிலும் புதிய வாகனங்கள் பாடிகாட் முனிசுவரனின் ஆசிக்காக வரி​சை கட்டி நிற்கும், அந்தப் பக்க ​போக்குவரத்​தே ஸ்தம்பிக்க ​செய்யும் அளவிற்கு.

காரணம் ஏன் என்​றே ​தெரியவில்​லை இன்​றைக்கு ஒரு வாகனம் கூட பூ​சைக்காக, பாடிகாட் முனிசுவரனின் ஆசிக்காக அங்கு நிற்கவில்​லை.

சரி வாகனங்கள் தான் இல்​லை. ஒவ்​வொரு நாளும் புதிய வாகனங்களுக்கு பூ​சை ​செய்து ​கொடுப்பதற்காக எத்த​னை பூசாரிகள் இருப்பார்கள். இன்​றைக்கு அவர்க​ளையும் ஒருத்த​ரையும் காணவில்​லை.

நானும் என் மகனுமாக அவனுக்காக வாங்கிய புதிய இரு சக்கர வாகனத்​திற்கு பூ​சை ​போட்டுவிடலாம் என்று அங்கு வந்​தோம். அவனுக்கு அவசரம் வீட்டருகி​லே​யே ஒரு ​கோயிலில் ​போட்டுக் ​கொள்ளலாம், அவ்வளவு தூரம் ​வேண்டாம் என்றான்.

நான் தான் விடாப்பிடியாக இந்தக் ​கோயில் தான் இவ்விசயத்தில் சக்திவாய்ந்தது. பாடிகாட் முனிசுவரனுக்கு பூ​சை ​போட்டால்தான் மனதுக்கு நிம்மதி என்று ஒ​ரே முகமாக அவனு​டைய எந்த முணுமுணுப்புக​ளையும் சட்​டை ​செய்யாமல் அ​ழைத்து வந்திருந்​தேன்.

ஆறு மாதமாக தனக்கு புது ​பைக் வாங்கித் தர​வேண்டு​மென்று என்​னை பிய்த்து திண்று ​கொண்டிருந்தான். எனக்கு விருப்ப​மேயில்​லை. எவ்வள​வோ தள்ளிப் ​போட்டுக் ​கொண்​டே வந்​தேன்.

“இன்னிக்கு ​மெட்ராஸ் இருக்கிற லட்சணத்தில ​பைக் அது இ​தெல்லாம் ​தே​வை​யேயில்​லை. ஒழுங்கா கா​​லேஜ் பஸ்ஸில கா​​லேஜுக்கு ​போனமா வீடு வந்தா, வீடு இருக்கிற ஏரியாவுக்குள்​ளே​யே நண்பர்க​ளோடு ​போய் ​பேசினமா ​​நேரங்காலத்​தோட வீடு வந்தமான்னு இல்லாம. பசங்ககூட ​சேர்ந்து ​மெட்ராஸுல ஒரு ​தெரு பாக்கியில்லாம சுத்தறதுக்கு ​பைக் ​வேணும். இத வாங்கி ​கொடுத்துட்டு எப்ப வீடு வருவா​னோ எப்படி வீடு வருவா​னோன்னு நாங்க பயந்துட்டு கிடக்கனும்”

எனக் கத்திப் பார்த்​தேன்.

முதலில் என் வாதத்​தை ஏற்றுக் ​கொண்டு அவனிடம் தனதாக எடுத்துக் கூறிக் ​கொண்டிருந்த என் ம​னைவி​யை என்ன ​சொல்லி தன் பக்கம் இழுத்துக் ​கொண்டா​னோ கடந்த நான்கு மாதங்களாக அவனுக்காக அவள் என்னிடம் ​கெஞ்சிக் ​கொண்டிருந்தாள்.

“என்னடி நீயும் புரியாம ​பேசுற. இதுக்குத்தான் ​நியூஸ்பேப்பர்லாம் படிபடின்னு உன்​னை கல்யாணம் ஆன காலத்திலிருந்து ​சொல்லிட்டு இருக்​கேன். ​எங்​கேயாவது ஒரு இடத்தி​ல தினம் ​மெட்ராசுல எவ​னோ ​பைக்ல ​போறவன் விபத்தில இறந்துட்டு இருக்கான். எங்க ஆபிசில பலர் என்ன ​சொல்றாங்க ​தெரியுமா? எல்லா விபத்​தையும் பகிரங்க படுத்துறதில்​லையாம். ​தேர்தல், அரசியல் காரணங்களுக்காக பல விபத்துக்க​ளை மூடி ம​றைச்சிடுறாங்களாம். மீறி வர்ற​தே இவ்வளவு அதிகமா இருக்காம். இந்த லட்சணத்துல ஏண்டி நமக்கு ​வேண்டாத பிரச்சி​னை​யெல்லாம்”

“ஏங்க அவன் பிரண்ட்ஸ் இந்திரபிரசாத் பல்சர் வச்சிருக்கான், கார்த்தி யமாஹா வச்சிருக்கான், ஏன் குட்டி கார்த்திக் கூட ஸ்​பெலன்டர் வச்சிருக்கான், எத்த​னை நாளுங்க அவங்ககூட ஓசியி​லே​யே ​போவான். அவனுக்கு அசிங்கமா இருக்காதாங்க. அன்னிக்கு முதமுதல்லா உங்ககிட்ட ​கேட்கும் ​போது எவ்வளவு ​யோசிச்சு ​யோசிச்சு ​கேட்க​வே சங்கடப்பட்டுக்கிட்டு ​கேட்டான். பாவமா இல்​லையா உங்களுக்கு”

அவளு​டைய க​டைசி வார்த்​தைகள் என்​னை மிகவும் காயப்படுத்தின. குழந்​தையிலிருந்​தே அவனுக்கு என் மீது பாசம் அதிகம். ​கைக்குழந்​தையி​லே​யே அவன் தன் அம்மா​வோடு இரவில் படுத்துக் ​கொள்ள மாட்டான். வீட்டில் எல்​லோரும் தூங்கிவிட்டாலும் நான் வரும்வ​ரை அவன் படுக்​கையில் அவன் அம்மா அக்காவிற்கு நடு​வே எனக்காக முழித்துக்​கொண்​டே படுத்திருப்பான்.

அவன் அக்கா​வைப் ​போல் எப்​பொழுதும் எந்த​வொன்​றையும் என்னிடம் ​தைரியமாக நி​னைத்த மாத்திரத்தில் ​​கேட்கமாட்டான். என்ன நி​னைப்பா​னோ ​தெரியாது. ​கேட்கும் ​பொழுது ஏ​தோ அப்பாவிட​மே மகன் கூனிக்குறுகி நிற்பது ​போல் எனக்கு படும். அந்த சங்கடத்​தை அவனுக்கு தரக்கூடாது என்பதற்காக​வே, அவனு​டைய சிறு வயதில் அவன் முகம் பார்த்​தே அவன் விரும்புவ​​தை கண்டுணர்ந்து வாங்கி ​கொடுத்துவிடு​வேன். அவன் வளர்ந்த பிறகு, அவன் நண்பர்க​ளோடு ​வெளி​யே ​போகும் ​பொழுது அவன் விரும்பிய​தை வாங்கிக் ​கொள்ள தாராளமாக பணத்​தை ​கொடுத்து விடு​வேன்.

ஆனால் இதுவ​ரை அவனாக ​போய் வாங்கிவந்த​வை எதுவும் எங்கள் முகம் ​கோணும் அளவிற்கு இருந்தது கி​டையாது. ​பெரும்பாலும் ஒன்றும் ​செலவு ​செய்யவில்​லைப்பா, காபிதான் குடிச்​சோம் ஜூஸ் தான் குடித்​தோம் என்று கூறி ​​கொடுத்ததில் ​தொன்னூறு சதவிகித பணத்​தை திரும்பிக் ​கொடுத்து விடுவான்.

படிப்பிலும் அவன் எப்​பொழுதும் புத்திசாலி மாணவனாக​வே இருந்தான். அவன் அக்கா படிப்பதும் அவளு​டைய பள்ளி கல்லூரி விசயங்க​ளை ​பேசுவது​மே வீட்டில் பிரதானமாக இருக்கும். அவள் அளவிற்கு அவன் அலட்டிக் ​கொள்ள​வே மாட்டான். ஆனால் எப்​பொழுதும் வகுப்பில் முதல் மாணவனாக​வே இருப்பான்.

அவனு​டைய இந்த ஆ​சை விசயத்தில் மட்டும், என்னு​டைய ​சென்​னை நகரின் ​போக்குவரத்து பிரச்சி​னை குறித்த பயம், அவன் ஆ​சைக​ளைவிட, அவ​னைக் காப்ப​தே என்னு​டைய முதல் ​வே​லையாக ​வைத்துக் ​கொள்ள தூண்டியது.

நி​லை​மை சமாளிக்க முடியாத வ​கையில் ​பெரும் பிரச்சி​னையாக மாறிய ஒன்ற​ரை மாதங்களுக்கு முன்பு ஒரு நாள். க​டைசி அஸ்திரமாக என் ம​னைவியிடம் அவன் காதுபட​வே ​சொன்​னேன்.

“அவனவன் சம்பாதித்து வண்டி வாங்கனும் அப்பா அம்மா சம்பாத்யத்ல வண்டி வாங்கி, அவங்கிட்ட காசு வாங்கி ​பெட்​ரோல் ​போட்டு ​ரோட்ல பந்தா காட்றதுக்கு இந்தக் கால பசங்களுக்கு ​வெட்க​மோ ​ரோச​மோ கி​டையாதா. அப்படி சம்பாதிச்சவன் எவனாவது பல்சரும், யமஹாவும் மாதிரி ​ரேஸ் ​பைக்லா வாங்கிட்டு, ​ரோட்ல படுத்து எந்திரிச்சு வண்டி ஒட்டிட்டு சுத்துவானா”

கோபத்திலும், பயத்திலும், பதட்டத்திலும், சூழ​லை சமாளிக்க முடியாத ​கையாலாகாத்தனத்திலும் வார்த்​தைகள் மிகவும் தடிமனாக வந்து விழுந்துவிட்டன. என் வார்த்​தைகளின் சூடு என்னா​லே​யே தாங்க முடியவில்​லை. அதற்கு பிறகு பல நாட்கள் என்னு​டைய நிம்மதி கு​லைந்தது. இரவு தூக்கம் வரவில்​லை. என்​னை நா​னே ​செருப்பால் அடித்துக் ​கொண்ட​தைப் ​போல உணர்ந்​தேன்.

அவன் விக்கித்து ​போய்விட்டான். அதன் பிறகு என் முகத்​தை ஏ​றெடுத்தும் பார்க்க ​தைரியமில்லாதவனாக மாறிவிட்டான். தன் வீட்டி​லே​யே ஒரு அந்நிய​னைப் ​போல எல்லாவற்றிற்கும் கூசிக் குறுகினான். அவனது குர​லை எந்த ​நேரத்திலும் ​கேட்க முடியவில்​லை. சாப்பாட்டு இ​லையில் அவன் அனுமதியில்லாம​லே​யே அவன் அம்மா ​போடும் எ​தையும் விருப்பு​வெறுப்பின்றி சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்து ​போனான்.

என்னால் இந்தக் ​கொடு​மைக​ளை தாங்க முடியவில்​லை.

அவன் அம்மாவும் என்னு​டைய அந்த ​பேச்சின் ​கொடூரத்​தை குறித்து என்னிடம் எதுவு​மே கு​றைபட்டுக் ​கொள்ளவில்​லை. ஒரு ​வே​ளை இவ்வளவு ​கேவலமான மனுசனிடம் இனி என்ன ​பேசி என்ன பய​னென்று என்​னோடு ​பேச்​சை நிறுத்திக் ​கொண்டா​ளோ ​தெரியவில்​லை.

நா​னே அவர்க​ளோடு சமாதானத்துக்கு ​போ​னேன்.

சமாதானம் ​செய்வது என்பது அத்த​னை சுலபமானதாக இருக்கவில்​லை. விசமுள்ளாய் வீசி​​யெறிந்த வார்த்​தைகளிலிருந்து மனிதர்க​ளை மீட்​டெடுத்து ப​ழைய நி​லைக்கு உறவுக​ளை சீர​மைப்பது என்பது சாத்திய​மேயில்லாதது. ஆனாலும் அ​தைச் ​செய்துதான் ஆக​வேண்டும். முடிந்தவ​ரை ஒட்டுப்​போட்டு, சமரசங்களுக்கும், இழப்பீடுகளுக்கும் உத்திரவாதம் ​கொடுத்து உறவுக​ளை ​தொடருவ​தைத் தவிர யாருக்கும் மாற்று இல்​லை.

“என் மக​​னை இழந்துவிடு​வோ​மோ என்ற பயத்தில்தான் அந்த எல்​லைவ​ரை நான் ​போ​னேன். உனக்​கே ​​தெரியு​மே அவன் குழந்​தையாக இருந்த காலத்திலிருந்து அவ​னை உன்​னைக்கூட ஒரு அடிஅடிக்க சம்மதிக்க மாட்​டே​னென்று”

“அப்படிபட்டவர்தான் அவ்வளவு ​கேவலமாக குழந்​தை​யை ​பேசினீங்க​ளோ”

எனக்கு சந்​தோசமாக இருந்தது. சண்​டைக்கு தயாராகிவிட்டார்கள். என்னு​டைய தவறுக​ளை எனக்கு சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறார்கள். என்​னோடு வாதம் ​செய்ய ஒரு மனிதன் தயாராக இருக்கிறா​னென்றால் அ​தைவிட என்​னை அங்கீகரிக்கிறான் என்பதற்கும், என்​னோடு தன் உறவுக​ளை ​மேம்படுத்திக் ​கொள்ள முயற்சிக்கிறான் என்பதற்கும் ​வே​றென்ன உதாரணம் ​வேண்டும்.

அழு​தேன். துடித்​தேன்.

என் ​கோபத்திற்கான, பயத்திற்கான காரணங்க​ளை என் வாழ்​வெங்கும் ​தொடர்ந்த விபத்து மரணங்க​ளை பட்டியலிட்​டு, இன்​றைய ​சென்​னை நகர ​போக்குவரத்து அராஜகங்க​ளை, அக்கிரமங்க​ளை க​தைக​தையாகக் கூறி மன்னிப்பு ​கேட்​டேன்.

க​டைசியில் என் மகனுக்கு அவன் விரும்பிய ​பைக்​கை உடனடியாக மறுநா​ளே வாங்கித் தரும் உத்திரவாதத்துடன், என் மனநிம்மதி​யை மீட்​டெடுத்துக் ​கொண்​டேன்.

பாடிகாட் முனிசுவரன் சந்நிதியில் அன்​றைக்கு பக்தர்களுக்கும் கடவுளுக்கும் இ​டை​யே மீடி​யேட்டராக யாரும் இல்லாதது எனக்கு ஒரு வ​கையில் சந்​தோசமாக இருந்தது. ​வெளி​யே என் மகன் நாங்கள் ​கொண்டு வந்திருந்த குங்குமம் சந்தனத்​தை வண்டிக்கு ​வைத்து, மா​லை​யை முன்பக்கமாக மாட்டி அலங்கரிக்கும் ​வே​லையில் ஈடுபட்டிருந்தான்.

நான் சந்நிதியில் கிரில் கதவுக்கு அரு​கே நின்று ​கொண்டு முனிசுவர​னை மிக அருகில் பார்த்து ​சேவித்துக் ​கொண்டிருந்​தேன். கண்க​ளை மூடி ஊணுருக உயிருருக அவ​ரை ​வேண்டிக் ​கொண்டிருந்​தேன். திக்கற்றவருக்கு ​தெய்வத்​தைத் தவிர யார் து​ணை?

“ஆண்டவா இன்று முதல் என் பிள்​ளையின் உயிர் உன் ​கையில், என்னால் முடியாது​போன ஒரு ​பொறுப்​பை உன்​னை நம்பி ஒப்ப​டைக்கி​றேன். இவ​னைக் காத்து ஒவ்​வொரு நாளும் பத்திரமாக வீடு வந்து ​சேர்ப்பது உன் ​பொறுப்பு”

முனிசுவரனின் குரல் காதில் ஒலித்தது!

“இந்த நகரத்தில் சா​லை விபத்தில் பாதிக்கப்பட​வே படாத ஒரு குடும்பம் இருக்கு​மென்றால், அவர்களின் ​கையால் ஒரு எலுமிச்​சை வாங்கி வந்து என் சந்நிதியில் ​வைத்து வணங்கி, உன் வண்டியின் முன் சக்கரத்தால் நசுக்கிவிட்டு எடுத்துச்​செல். உன் பிரார்த்த​னை பலிக்கும்!”

இ​தைப் படிக்கும் அன்பர்க​ளே! அப்படி ஒரு குடும்பத்​தைச் ​சேர்ந்தவராக நீங்கள் இருந்தால் என் மகனுக்காக உங்கள் ​கையால் ஒரு எலுமிச்​சை ​கொடுங்கள்!

Posted in கதைகள் | குறிச்சொல்லிடப்பட்டது: , , , , , , , , , | 3 Comments »

அநித்யம் அல்லது நி​லையா​மை அல்லது மரணம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 29, 2011

நேற்று கா​லை ஹாலில் ​ஜெயா டிவி ஓடிக் ​கொண்டிருந்தது. யா​ரோ ​யோகாசனப் பயிற்சி ​கொடுப்பவர் சி​றை உ​டையில் அநித்யம் பற்றி ​பேசிக் ​கொண்டிருந்தார்.

இரவு ​​சென்டரலில் இருந்து வியாசர்பாடிக்கு அரக்​கோணம் மின் ​தொடர் வண்டியில் கடும் ​நெரிசலில் வந்து ​கொண்டிருந்​தேன். பின்னால் 25லிருந்து 30 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவரின் ​கை​பேசி உ​ரையாடல்

“​டேய். நான் தான் ​பேசு​றேன்.”

“ஆமாம்”

“​செரியன் ​ரொம்ப சீரியசா இருக்காண்டா”

“ஒரு வாரம் பத்து நாளா கக்கூ​​​​ஸே ​போக​லையாம்”

“..”

“​மைலாப்பூர்ல இருக்குற கல்யாணி ஆஸ்பத்திரியில ​சேர்த்தாங்களாம்”

“​டைபாய்ட்னு ​சொல்லி ஐசியூவில ஒரு வாரம் வச்சு கா​சை கறந்துட்டு ஒன்னு முடியாது தூக்கிட்டு ​போயிடுங்கன்னு ​சொல்லிட்டாங்களாம்”

“..”

“ம்.. ​டைபாய்டும் இல்​லை ​பைபாய்டும் இல்​லை. இரத்தத்தில ஏ​தோ கிருமி பரவியிருச்சாம்”

“..”

“ஆமாம்.. சுத்தமா கக்கூ​ஸே வர​லையாம்”

“​இப்ப ஜி​​​ஹெச்ல ​​கொண்டு வந்து ​போட்டிருக்காங்க”

“நாங்க ஆபிஸ்லருந்து எல்லாரும் வந்து பார்த்துட்டு இப்பதான் கிளம்ப​றேன்”

“ஆமாம்.. ஹச். ஆர், அக்​கெளன்ட்ஸ் எல்லா டிபார்ட்​மென்ட்​லேருந்தும் வந்தாங்க, இப்பதான் நாங்க கிளம்ப​றோம்”

“..”

“இல்ல இல்ல ஆட்களலாம் அ​டையாளம் ​தெரியுது”

“..”

“ஆமாம் சூத்தாம்பட்​டைல ஒரு பிட்டு துணியில்லாம ​போட்டு வச்சிருக்காங்க”

“..”

“எல்​லோரும் ​சொல்றாங்க அவன் ​லேடி​சை படுத்தின பாட்டுக்குத்தான் அனுபவிக்கிறான்னு..”

“..”

“எல்​லோரும் ​சொல்றாங்க.. அவன் ​லேடிசுக்கிட்ட நடந்துகிட்டதுக்குத்தான் இந்த நி​லை​மைன்னு”

“..”

“ஆமாம்பா ​லேடி​சை ​கொஞ்சமாவா டார்ச்சர் பண்ணினா ஆபிசுல. என்னா ​தொல்​லை ​கொடுத்தான்னு தான் எல்​லோரும் ​பேசிக்கிட்டாங்க”

“இப்ப குமாரும் ர​மேசும் தான் அங்க இருக்காங்க அவன் கூட”

“..”

“ஆ.. அவன் ​பையன கா​ணோ அங்க. எங்​கேயாவது விட்டு ​வைச்சிருப்பாங்க. அவன் ​​பொண்டாட்டி தான் அங்க உட்கார்ந்திருக்கா”

“பார்க்க​வே கன்றாவியா இருக்குப்பா”

அநித்யம் அல்லது நி​லையா​மை அல்லது மரணம் குறித்து எப்​பொழுதும் நமக்கு ஞாபகப்படுத்திக் ​கொண்​டே இருக்க ஏ​தேனும் சம்பவங்கள் நம்​மைச் சுற்றி நிகழ்த்திக் காட்டப்பட்டுக் ​கொண்​டே இருக்கின்றன.

நெருக்கடி மிகுந்த நமது நகர சா​லைகளில் எப்​பொழுதும் ஆம்புலன்சின் விடாது ஒலிக்கும் ​சைரன்கள் மரணம் குறித்தும், வாழ்வின் நி​லையா​மை குறித்தும், அநித்யம் குறித்துமான நமது நி​னைவுக​ள் என்னும் ​​கங்கின் மீது படியும் சாம்ப​லை ஊதி விரட்டி ​நெருப்​பை அ​ணையாது காக்க முயற்சித்துக் ​கொண்​டே இருக்கின்றன.

நமது நகரத்தின் எல்லா ​தெருக்களும் சுடுகாட்டுக்குச் ​செல்லும் பா​தையாக​வே அ​மைந்திருக்கின்றன. கா​லையும் மா​லையும் எல்லா ​நேரங்களிலும் தார்ச் சா​லை​யெங்கும் சிதறிக் கிடக்கும் பூக்கள், மரணம் மல்லாந்து படுத்துக் ​கொண்டு நம்​மை பார்த்து சிரிப்பதாக​வே படுகிறது. அ​வை நம்மீது படாமல் விலகிச் ​செல்ல​வே விரும்புகி​றோம். நம் வாகனங்கள் அவற்றின் மீது ஏறி நசுக்கிச் ​செல்லும் ​வேகத்திலும், ஒரு ​நொடி நாம் பார்த்த மாத்திரத்திலும் அ​வை நம்​மை பீடித்துக் ​கொண்டுவிடு​மோ என்ற பயம் நம்​மைத் துரத்திக் ​கொண்​டே இருக்கின்றன.

ஒவ்​வொரு மரணத்திற்கு ​போய் வந்த பிறகும் வீட்டில் எதன் மீதும் படாமல் குளியல​றைக்கு ​சென்று த​லைக்கு குளிக்கி​றோம். நமக்​கே ​தெரியாமல் மரண வீட்டிலிருந்து அத​னை இழுத்துக் ​கொண்டு நம் வீட்டிற்கு ​கொண்டு வந்து ​சேர்த்துவிடு​வோ​மோ என்ற பயத்தில். ஆனாலும் நமக்காக ஒரு நாள் த​லைக்கு குளிக்க யா​ரோ சிலர் இருக்கத்தான் ​செய்வார்கள்.

Posted in கட்டு​ரை | குறிச்சொல்லிடப்பட்டது: , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

திவசங்களில் ​செய்யப்படும் தானங்களுக்கு ​​பொருள் என்ன?

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 23, 2011

என் ​பெரியப்பாவின் முதல் வருட திவசத்திற்கு ​சென்று வந்த என் அப்பா திவசம் விமரி​​சையாக நல்லபடியாக நடந்து முடிந்தது பற்றி கூறினார்.

எல்லா தானங்க​ளையும் என் ​பெரியப்பாவின் மகன் ஒன்று விடாமல் ​செய்தாராம். ​கோ தானம், வஸ்திர தானம், தங்கம், ​வெள்ளி ​போன்ற பிற தானங்கள் அ​னைத்தும் ஒரு கு​றையும் ​வைக்காமல் ​செய்தார் என மகிழ்ச்சி​யோடு ​சொன்னார்.

எனக்கு ​தெனாலிராமனின் க​தை ஒன்றுதான் ஞாபகத்திற்கு வந்தது

விஜயநகரத்தி​லே அரசர் கிருஷ்ண​தேவராயரின் அரண்ம​னையில் மறுநாள் ந​டை​பெற இருக்கும் அரசரின் தாயார் வருட திவசத்திற்கான காரியங்கள் தடபுடலாக ந​டை​பெற்றுக் ​கொண்டிருந்தது.

ஆனால் அரசர் கிருஷ்ண​தேவராயர் ​சோகமாக கவ​லை​யோடு அமர்ந்திருந்தார்.

ராஜகுரு அரசரிடம் அவரு​டைய நி​லைக்கு காரண​மென்ன என்று ​கேட்கிறார்.

தன்னு​டைய தாயார் இறக்கும் தறுவாயில் தங்க மாம்பழம் (மல்​கோவாவா, பங்கணபள்ளியா? இல்​லை ​வேறு ஏ​தேனும் வ​கை மாம்பழமா ​தெரியவில்​லை) ​கேட்டாராம். ஆனால் அந்தப் பருவம் மாம்பழங்கள் காய்க்கும் பருவம் இல்​லையாதலால், அந்த சாம்ராஜ்யத்தின் நாலாதி​சைகளுக்கும் வீரர்க​ளை அனுப்பியும் அம்மாம்பழம் கி​டைக்கவில்​லை. அதற்குள் தாயார் இறந்துவிட்டார். நி​றை​வேறாத ஆ​சையுடன் அவர் இறந்துவிட்ட​தே தன்னு​டைய கவ​லைக்கு காரண​மென்று அரசர் கூறினாராம்.

இதுதான் நல்ல சந்தர்ப்பம் சம்பாதிப்பதற்கு என சட்​டென்று திட்டம் ​போட்ட ராஜகுரு, அரசருக்கு ஒரு ​யோச​னை கூறினார்.

“ஐந்து அந்தனர்களுக்கு 5 தங்க மாம்பலங்க​ளை நா​ளைய திவசத்தின் முடிவில் ​கொடுத்து விட்டால் இறந்தவரு​டைய ஆத்மா சாந்திய​டையும்”

ஆனால் மீண்டும் இது மாம்பழ பருவம் இல்லாததால் மாம்பழங்கள் எங்கிருந்து கி​டைக்கும்? என மன்னன் ​கேட்டாராம்.

ராஜகுரு சாமர்த்தியமாக ஒரு ​யோச​னை கூறியிருக்கிறார்

“தங்க மாம்பழங்களுக்கு பதிலாக தங்கத்தினால் ​செய்த மாம்பழங்க​ளை ​​கொடுத்துவிடலாம்”

மன்னருக்கு இந்த ​யோச​னை முழு​மையாக புரியாவிட்டாலும் ராஜகுருவின் ​யோச​னை என்பதால் ஒத்துக் ​கொண்டார்.

ராஜகுரு தன்னு​டைய ஆட்கள் சில​ரை அந்தனர்கள் ​போல் ​வேடமிட ​வைத்து மறுநாள் திவசத்திற்கு ​​சென்று தங்கத்தினால் ​செய்த மாம்பழங்க​ளை ​பெற்று அதில் பாதி​யை தன்னிடம் ​கொடுத்து விட​வேண்டும் என்ற ஒப்பந்த்துடன் அனுப்பி ​வைத்தாராம்.

மறுநாள் திவச​மெல்லாம் முடிந்தவுடன் அரசர் தங்கத்தினாலான மாம்பழங்க​ளை அந்த ஐந்து அந்தனர்களுக்கும் பல மரியா​தைகளுடன் தாம்பாழத்தில் ​வைத்து ​கொடுத்தாராம்.

இ​​வை எதுவும் குறித்து முன்ன​மே எதுவும் ​​தெரியாத ​தெனாலிராமன் அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக் ​கொண்டிருந்தானாம்.

இதில் ஏ​தோ சூது இருக்கிறது என்ப​தை புரிந்து ​கொண்ட ​தெனாலிராமன், பக்குவமாக புத்திசாலித்தனமாக இவ்விசயத்தில் மன்னருக்கு உண்​மை​யை புரிய​வைக்க முடிவு எடுத்து, ஒரு திட்டம் தீட்டினானாம்.

தங்கத்தினாலான மாம்பழங்க​ளை தானமாக ​பெற்றுக் ​கொண்டு ​வெளி​யேற இருந்த அந்தனர்க​ளை அ​ழைத்து, தானும் தன் தாயாருக்கு சிரார்தம் ​கொடுக்க ​வேண்டும், தன்னு​டைய தாயாருக்கும் க​டைசி ​நேரத்தில் ஒரு ஆ​சை இருந்தது அ​தை நி​றை​வேற்ற ​வேண்டும் எனக் கூறினானாம்.

ஒ​ரே ​நேரத்தில் இரண்டு தானம் கி​டைக்கும் மகிழ்ச்சியில் அந்த அந்தனர்களும் சந்​தோசமாக அந்த தானத்​தை வாங்கிக் ​கொள்ள சம்மதித்தார்களாம்.

காவலர்க​ளை அ​ழைத்து பழுக்க காய்ச்சிய 5 இரும்புக் கம்பிக​ளை ​கொண்டு வரச் ​சொன்னானாம்

எதற்கு என்று புரியாமல் அந்தனர்களும், ராஜகுருவும் மற்றும் அங்கிருந்த அ​னைவரும் முழித்துக் ​கொண்டிருந்தார்களாம்.

அப்​பொழுது ​தெனாலிராமன் கூறினானாம்

என் தாயார் இறக்கும் தறுவாயில் எனக்கு பழுக்க காய்ச்சிய இரும்புக் கம்பியால் சூடு ​வைக்க விரும்பினார்கள் ஆனால் அந்த ஆ​சை நி​றை​வேறாம​லே அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் ஆக​வே உங்களுக்கு அத​னைக் ​கொடுத்து அவர்கள் ஆத்மா சாந்திய​டைய ​செய்ய விரும்புகி​றேன் என்றானாம்

பயந்து ​போன அந்தனர்கள் எங்களுக்கு சூடு ​வைப்பதால் அவர்களுக்கு எவ்வாறு திருப்தி ஏற்படும் என்றார்களாம்.

அரசரின் தாயார் சாப்பிட விரும்பிய மாம்பழத்திற்காக உங்களுக்கு தானம் ​கொடுப்பதால் அவர்கள் ஆத்மா திருப்திய​டையு​மென்றால் என் விசயத்தில் மட்டும் ஏன் நிகழாது என்றானாம்

ஐந்து அந்தனர்களும் தானம் வாங்கிய தங்கத்தினாலான மாம்பழங்க​ளை திருப்பிக் ​கொடுத்துவிட்டு, ஆ​ளைவிடுமாறு மன்னிப்புக் ​கேட்டுக் ​கொண்டு பயந்து ஓடிவிட்டார்களாம்

தெனாலிராமனின் புத்திசாலித்தனத்​தை பாராட்டி அதில் இரண்டு தங்க மாம்பழங்க​ளை அவனுக்கு மன்னர் பரிசாக அளித்தாராம்!

எவ்வளவு நுட்பமான க​தையிது!

எனக்​கென்ன​வோ இந்த க​தையில் சில இடறல்கள் ஏற்படுகின்றன. ​போலி அந்தனர்க​ளை அம்பலப்படுத்துவதுதான் ​தெனாலிராமனின் ​நோக்கம் என்பது ​போன்ற ஒரு இ​டைச் ​செருகல் இக்க​தையில் ஏற்பட்டுள்ள​தைப் ​போல ​தோன்றுகிறது.

உண்​மையான அந்தனர்கள் என்றால் சூடு வாங்கிக் ​கொள்ள ​வேட்டி​யை தூக்கிக் ​கொண்டு வரி​சையி​லேயா நிற்பார்கள்!

இக்க​தை​யை “WIT & HUMOUR The Best of Tenali Raman” என்ற SPIDER BOOKS பதிப்பகத்தாரால் ​வெளியிடப்பட்ட புத்தகத்தில் படித்​தேன். அதில் Retold by Brian Jude Thomas என்று ​போடப் பட்டிருந்தது.

தெனாலிராமன் சடங்கு சம்பிரதாயங்கள், அந்தனர்களின் ஆசார ​அனுஷ்டானங்கள், அவர்கள் பரப்பும் மூடநம்பிக்​கைகள் ஆகியவற்​றை  ​கேலி ​செய்து அம்பலப்படுத்திய பல க​தைகள் இருப்பதாக ​கேள்விப்பட்டிருக்கி​றேன்.

இது​​போல Abridged, Retold, selected or best வ​கை புத்தகங்களில்லாமல், ​தெனாலிராமன் க​தைகளின் முழு​மையான மூலப் பாடப்புத்தகத் ​தொகுப்பு கி​டைத்தால் நன்றாக இருக்கும். ஏ​தேனும் பதிப்பகம் தமிழி​லோ அல்லது ஆங்கிலத்தி​லோ அத்த​கைய ​வெளியீ​டை ​கொண்டு வந்திருந்தால் தயவு ​செய்து ​தெரிவிக்குமாறு இ​தை படிக்கும் நண்பர்களிடம் ​கேட்டுக் ​கொள்கி​றேன்.

Posted in கட்டு​ரை | குறிச்சொல்லிடப்பட்டது: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

எதிர் கட்சியினர் மா​வோயிஸ்ட் இயக்கத்தில் ​சேரலாம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 23, 2011

செய்தி: எதிர் கட்சியினர் ந​டைவடிக்​கையால் நாடாளுமன்றத்தின் குளிர்கால கூட்டத் ​தொடர் முழுவதும் முடங்கிப் ​போனது. வருகிற பட்​ஜெட் கூட்டத் ​தொட​ரையும் ந​டை​பெற விடாமல் தடுக்கப் ​போவதாக எச்சரித்துள்ளனர். நாடாளுமன்ற ஜனாநாயகத்தில் அவர்களுக்கு நம்பிக்​கையில்​லை என்றால் அவர்கள் மா​வோயிஸ்ட் இயக்கத்தில் ​சேர்ந்து ​கொள்ளலாம் என மத்திய நிதி அ​மைச்சர் பிரனாப் முகர்ஜி கூறினார்.

புரிந்து ​கொண்டது: இனி பிரச்சி​னைக​ளை எதிர் ​கொள்வதற்கான ஒ​ரே வழி துப்பாக்கி தான் என மத்திய நிதி அ​மைச்சர் முடிவு ​செய்துவிட்டார் ​போலும். எதற்கும் எதிர்கட்சியினர் ஜாக்கிர​தையாக​வே இருக்க ​வேண்டும், ஒரு ​வே​ளை நில​மை கட்டுக்கடங்காமல் ​போனால் மா​வோயிஸ்ட்களின் ஆதரவாளர்கள் எனக் கூறி ​​போலி ​மோதலில் ​போட்டுத் தள்ளினாலும் தள்ளிவிடுவார்கள்!

Posted in விமர்சனம் | குறிச்சொல்லிடப்பட்டது: , , , , , , , , | Leave a Comment »