எனது நாட்குறிப்புகள்

தங்கப் பு​தைய​லைத் ​தேடி . . .

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 21, 2011

ஒரு ​பெரும் கூட்டம் ஒன்று ​வெகுதூரத்தில் ஒரு ம​லையடிவாரத்தில் தங்கப் பு​தையல் இருப்பதாகக் ​கேள்விப்பட்டார்கள். அவ்விடத்​தை ​நோக்கி பயணிப்ப​தென முடிவு ​செய்து கிளம்பினார்கள்.

அக்கூட்டத்​தை வழிநடத்த அவர்களுக்குள்​ளே​யே ஒரு குழு ஏற்படுத்தப்பட்டது. அக்குழு உறுப்பினர்கள் அப்பு​தையல் குறித்தும், பு​தையல் இருக்கும் இடம் குறித்தும் தங்களுக்கு கி​டைத்தை தகவல்க​ளை​யெல்லாம் பரிமாறிக் ​கொண்டார்கள்.

அதிலிருந்த குறிப்புக​ளை​யெல்லாம் ​கொண்டு பு​தையல் இருக்கும் இடத்திற்கு ​போவதற்கான தி​சை வழி​யையும் அவ்வழியில் ஏற்படும் ஆபத்துக்க​ளையும், அ​தை எதிர் ​கொள்வதற்கான மு​றைக​ளையும் ​பேசி வகுத்துக் ​கொண்டார்கள். கி​டைக்கும் பு​தைய​லை அப்​பெரும் கூட்டம் முழுவதும் தங்களுக்குள் சமமாக பகிர்ந்து ​கொள்வ​தென முடிவு ​செய்தார்கள்.

பயண நாள் குறிக்கப்பட்டது. அதிகா​லையில் கிளம்பிய அக்கூட்டம். பல நாட்கள் பல ​சோத​னைக​ளைக் கடந்து தங்கள் பயணத்​தை இன்னும் ​தொடர்ந்து ​கொண்டிருந்தது.

செல்லும் வழியில் பல குழப்பங்கள், பல இடர்பாடுகள், தங்கள் வழி குறித்து பலருக்கு சந்​தேகம் கிளம்பியது. ​வெகு நீண்ட பயணத்தில் பலர் பு​தையல் குறித்த நம்பிக்​கைக​ளை இழந்தனர். சிலர் ஆங்காங்​கே முன்னும் ​செல்ல மனமில்லாமல், பின்னும் ​செல்ல ​வழியில்லாமல் தங்கிவிட்டார்கள்.

அக்கூட்டத்தின் சில உறுப்பினர்கள் மட்டு​மே இவ்வாறு ​செய்தாலும், அந்த ​பெரும் கூட்டம் தன் பயணத்​தை நம்பிக்​கை​யோடும் உறுதி​யோடும் ​தொடர்ந்து ​கொண்டுதான் இருந்தது.

திடீ​ரென ஒரு நாள், அவர்கள் பயணத்தின் ஒரு இடத்தில் ஒ​ரே ஒரு குடும்பம் மட்டும் தன் குடும்பத் த​லைவன் த​லை​மையில் அக்கூட்டதிலிருந்து பிரிந்து ​வே​றொரு பா​தையில் ​சென்றது. அக்கூட்டத்தினரி​டை​யே இது ​பெரும் சலசலப்​பை ஏற்படுத்தியது. ஆளாளுக்கு என்ன காரணமாக இருக்கும்? என யூகங்க​ளை அவிழ்த்து விடத் துவங்கினார்கள்!

இத்த​னைக்கும் அக்குடும்பத் த​லைவன் தான் இக்கூட்டத்​தை வழிநடத்தும் குழுவின் முக்கியத் த​லைவனாக இருந்தான். அதனால் அப்​பெரும் கூட்டம் முழுவதும் குழப்பமும் சலசலப்பும் அதிகப் பட்டது. பலருக்கு ஆத்திரம் ​பொங்கியது. பலர் அவன் மீது உள்ள ஆத்திரத்தில் அருகிலிருந்தவர்க​ளை ​போட்டு அடித்து உ​தைத்தார்கள்.

“நீ வந்ததால் தான் நான் வந்​தேன்”

“நீ ​சொன்னதால் தான் நான் வந்​தேன்”

“எனக்கு அப்ப​வே அவன் மீது சந்​தேகம் இருந்தது. ​சொன்னால் யாரும் ​கேட்க மறுத்தீர்கள்”

இப்படியாக வாதப் பிரதிவாதங்கள் முற்றியது. ​மொத்தத்தில் அக்கூட்டம் முழுவதிலும் ஒற்று​மை கு​​லைந்தது. எல்​லோரு​டைய ஆர்வமும், முன்முயற்சியும் சீர்கு​லைந்தது.

வயதானவர்க​ளை இத்த​னை காலமாக தூக்கிக் ​கொண்டு வந்த இ​ளைஞர்க​ளெல்லாம், பல்லக்​கோடு அவர்க​ளை கீ​ழே தூக்கி எறிந்தார்கள். அப் ​பெரும் கூட்டம் முழுவதிலும் மரியா​தை கு​றைந்தது. நாகரீகமான வார்த்​தைக​ளை​யோ நடவடிக்​கைக​ளை​யோ இனி எதிர்பார்க்க முடியாது என்ற சூழல் ஏற்பட்டது.

கூட்டத்தின் முதிய உறுப்பினர்களுக்கு பயம் வந்தது. இனி இப்​பெரும் கூட்டத்தின் கதி என்னவாகு​மென்று? ஆளுக்காள் சத்தம் ​போட்டுக் ​கொண்டிருந்ததில் குழப்பம் அதிகமானது. யார் யார் எங்​கெங்கு ​பேசுகிறார்கள்? என்​னென்ன ​பேசிக் ​கொண்டிருக்கிறார்கள்? அப்​பெரும் கூட்டத்தில் உள்ள பல்​வேறு குழுக்களின் மன நி​லை எவ்வாறு உள்ளது? அதன் த​லைவர்கள் என்ன ​சொல்கிறார்கள்? எதுவும் யாருக்கும் புரியவில்​லை!

எவர் ​பேசுவதும் எவர் காதிலும் விழவில்​லை. ​தெளிவான கருத்துக்க​ளை கூறுபவர்களின் குரல்க​ளை​யெல்லாம் அருகில் உரத்து கத்திக் ​கொண்டிருப்பவர்கள், வாய்விட்டு கதறி அழுது ​கொண்டிருப்பவர்களின் சத்தம் யாருக்கும் எட்டாததாகச் ​செய்து ​கொண்டிருந்தன.

இத்த​கைய சூழல் நி​லை​​மை​யை ​மேலும் ​மேலும் ரசாபாசமானதாக்கிக் ​கொண்டிருந்தது.

பு​தைய​லைக் குறித்த கனவு ​மெல்ல ​மெல்ல மங்கத் ​தொடங்கியது. லட்சியம் அற்ற அக்கூட்டத்தின் ஆண்களும் ​பெண்களும் அடிக்கும் கூத்துக்களும், அவர்கள் தங்கள் குழந்​தைக​ளை வளர்க்கும் மு​றைகளும், அந்த அத்துவானக் காடுகளில் ஏற்பட்ட உணவு, நீர், மருந்து, உ​டை, வசதியான தங்குமிடம் ஆகியவற்றிற்கு ஏற்பட்ட தட்டுப்பாடுகளால் ஏற்பட்ட சண்​டைக​ளையும், சுயநலப் ​போராட்டங்க​ளையும் பார்த்த அக்கூட்டத்தின் முதியவர்களும், த​லைவர்களும் ​செய்வதறியாது, ​வேத​னையில் புலம்பிக் ​கொண்டிருந்தார்கள்.

இக்கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்து ​சென்ற குடும்பத்தின​ர், தாங்கள் பிரிந்து ​செல்வதற்கு முதல் நாள் இரவு படுத்திருந்த இடத்தில், அவர்களின் அரு​கே படுத்துக் ​கொண்டிருந்த இ​ளைஞன் ஒருவன், அக்குடும்பத்தின​ரோடு அக்குடும்பத் த​லைவன் ​பேசிக் ​கொண்டிருந்த விசயங்களில் தன் காதில் விழுந்த சில விசயங்க​ளை ​வெளியிடத் துவங்கினான்.

இந்த துணுக்குச் ​செய்திகள், ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் மூலமாக அப்​பெரும் கூட்டம் முழுவதும் பரவத் ​தொடங்கியது. மீண்டும் சலசலப்பும் குழப்பமும் அவர்கள் விசயம் குறித்து பரவத் துவங்கியது.

அந்தச் ​செய்திகள் ​பெரும்பாலும், பிற குழுக்களின் த​லைவர்கள் குறித்தும் அவர்களின் முட்டாள்தனங்கள் குறித்தும் அவர்கள் ​பேசி சிரித்துக் ​கொண்ட விசயங்களாக​வே இருந்தன. அவர்கள் தனித்து ​போக முடிவு ​செய்தது குறித்தான ​காத்திரமான காரணங்கள் எதுவும் அவன் ​வெளியிட்ட தகவல்களில் இல்​லை.

அவன் ​வெளியிட்ட ​செய்திகளிலிருந்து ​தெரிந்து ​கொள்ள முடிந்த​வை என்பது, அக்குடும்பத்தினர் எவ்வளவு தூரம் ​தெளிவாகவும் ஜாக்கிர​தையாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் எவ்வாறு அப்​பெரும் கூட்டத்தின் பல்​வேறு குழுக்க​ளையும், த​லைவர்க​ளையும் மதிப்பிட்டார்கள். அவர்கள் மற்றவர்களு​டைய ஒவ்​வொரு அ​சை​வையும், ​​பேச்​சையும் உற்று கவனித்தார்கள் என்ப​தைத்தான்.

தாங்கள் பிற குழுக்களில் உள்ள பிரச்சி​னைக​ளையும், சிந்த​னை மற்றும் ​செயல் ​போக்குக​ளையும் ​பேசுவதற்கு தங்களுக்​கென்று பிறர் அறியாத ஒரு ​மொழி​யை பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் புறத்தில் ​பேசிய எந்த ​பேச்சுகளிலும் இந்த விசயங்கள் ​வெளிப்படாமல் மிக ஜாக்கிர​தையாக பார்த்துக் ​கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பன ​போன்ற அவர்களு​டைய குணம் சம்பந்தபட்ட விசயங்கள் தான் அதில் அதிகமிருந்தன.

இ​வை குறித்த வாதப் பிரதிவாதங்கள் அப்​பெரும் கூட்டம் முழுவதும் ​தொடர்ந்தது.

ஒரு இ​ளைஞன் கத்திக் ​கொண்​டே இருந்தான்.

இத்த​கைய தற்​​செயலாக கி​டைக்கும் தகவல்க​ளை நம் திட்டங்கள் எந்தளவிற்கு சரியாக உள்ளது என்ப​தை நம் உறுப்பினர்களுக்கு புரிய ​வைக்க ​வேண்டுமானால் பயன்படுத்திக் ​கொள்ளலாம். இவற்​றை நம்பி​யெல்லாம் நாம் நம்மு​டைய எதிரிக​ளை முழு​​மையாக புரிந்து ​கொள்ள​வோ அவர்களின் திட்டங்க​ளை அறிந்து ​கொள்ள​வோ, நமது புதிய திட்டங்க​ளை வகுக்க​வோ ​வேண்டிய ​தே​வை​யோ அவசிய​மோ இல்​லை.

அவர்கள் யார் என்ப​தை புரிந்து ​கொள்ள இன்​றைய நம் வாழ்​வே மிக ​​பெரிய உதாரணமாக இருக்கிறது.

நம்மு​டைய குழந்​தைகள் பட்டினியில் கிடக்கும் ​பொழுது அவர்களு​டைய குழந்​தைகள் மட்டும் சு​வையும் சக்தியும் மிக்க உணவுக​ளை உண்டு வந்தார்கள். நா​மெல்லாம் ​நோயுற்றுவர்க​ளையும், முதியவர்க​ளையும் தூக்க முடியாமல் தூக்கிக் ​கொண்டு நடந்து ​கொண்டிருந்த ​பொழுது அவர்கள் மட்டும் நவீன வாகனங்களில் நம்​மோடு வந்து ​கொண்டிருந்தார்கள்.

சாதாரண காய்ச்சலிலும் ​தொற்று வியாதிகளிலும் வழி​யெங்கும் நம்மு​டைய ​நோயுற்றவர்கள் இறந்து ​கொண்டிருந்த​பொழுது அவர்கள் நா​ளை வந்து விடு​மோ என பயம் ​கொண்ட வியாதிகளுக்​கெல்லாம் ஆய்வு நடத்திக் ​கொண்டும் மருந்து தயாரித்துக் ​கொண்டுமிருந்தார்கள்.

எல்​லோரும் உங்கள் ​கைக​ளை நன்றாகப் பாருங்கள். நம் ஒருவர் ​கையிலும் ஆயுதமில்​லை. ஆயுதங்கள் நமக்குள்ளான சண்​டைகளின் ​போது நா​மே நம்​மை ஒருவருக்​கொருவர் சுட்டுக் ​கொல்லத் தூண்டும் எனக்கூறி வீசி​யெறியச் ​சொன்னவர்களின், ​கைகளிலும், கூடாரங்களிலும் எப்​பொழுதும் ஆயுதங்கள் நிரம்பிக் கிடந்தன.

நமக்குள்ளான எல்லா சச்சரவுகளின் ​போதும் ​பேசித் தீர்த்துக் ​கொள்ள நாம் முயன்று ​கொண்டிருந்த ​பொழு​தெல்லாம், அவர்களு​டைய துப்பாக்கிகள் ​பேச்சுவார்த்​தை ந​டை​பெற்றுக் ​கொண்டிருந்த கூட்டத்திற்குள் ​தோட்டாக்க​ளைத் துப்பின. யார் யா​ரோ நம்மில் பலர் காரணமில்லாமல் அவ்வப்​பொழுது அவர்களு​டைய ​தோட்டாக்களுக்கு பலியானார்கள்.

நம்மு​டைய த​லைவர்க​ளை​யெல்லாம் நான் ​கேட்டுக் ​கொள்வது என்ன​வென்றால், ​யோசித்துப் பாருங்கள் அவர்களு​டைய ​தோட்டாக்களுக்கு பலியானவர்கள் யார் யார்? அவர்கள் எ​தைப்பற்றி ​பேசிக் ​கொண்டிருந்த ​பொழுதும் என்ன​வெல்லாம் ​செய்து ​கொண்டிருந்த ​பொழுதும் பிரிந்து ​சென்றவர்களின் ​தோட்டாக்களுக்கு பலியானார்கள் என்ப​தை?

இத்த​னை ​பெரிய கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்து தன் குடும்பத்​தை மட்டும் அ​ழைத்துக் ​கொண்டு ஒருவன் தனியாகப் ​போகிறான் என்றால் ஒன்று அவன் ​பைத்தியக்காரனாக இருக்க ​வேண்டும் அல்லது சதிகாரனாக இருக்க ​வேண்டும்

பைத்தியக்காரனாக அவன் இருக்க வாய்ப்​பேயில்​லை. அவ​னோடு ஒப்பிடும் ​பொழுது நா​மே ​பைத்தியக்காரர்கள். ஆதாரங்கள் நம்மிடம் ​தெளிவாக இருக்கின்றன.

அப்படியானால் அவன் ​வேறு பா​தை​யை ​தேர்ந்​தெடுக்க காரண​மென்ன? இத்த​னை நாளும் நாம் கடந்து வந்த பா​தை​யை அவ​னே நமக்கு காட்டிக் ​கொண்டு வந்தான்!

நாம் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டிருக்கி​றோம் என்ப​தை புரிந்து ​கொள்ளவும், நாம் மிகப்​பெரிய அபாயத்தில் இருக்கி​றோம் என்ப​தையும் புரிந்து ​கொள்ள நமக்கு எந்த ரகசிய ஆவணங்களும் ​தே​வையில்​லை. ​கைப் புண்ணுக்கு கண்ணாடி எதற்கு?

அங்​கே வானத்​தைப் பாருங்கள்! நாம் ​செல்லும் தி​சையின் முடிவில் உயிரினம் பி​ழைத்திருப்பதற்கான எந்த அறிகுறிகளும் அந்த அடிவானத்தில் ​தெரியவில்​லை. எந்த பற​வைகளும் அந்த வானத்தில் பறக்கவில்​லை. காற்று வீசும் தி​சைக​ளை உற்று ​நோக்குங்கள், நம்​மை ​நோக்கி எதிர்காற்​றைக் காணவில்​லை. அந்த தி​சை​யை ​நோக்கிச் ​சென்ற எந்த மிருகங்களும் திரும்பி வரவில்​லை. காற்றில் பறக்கும் எல்லா ​பொருட்களும் ​வேகமாக எதிர் தி​சையால் இழுத்துக் ​கொள்ளப்படுகிறது.

நம்​மை விட்டுவிடுங்கள் அங்​கே கிழிந்த துணிக​ளை உடுத்திக் ​கொண்டு அழுக்​கேறிய உடலுடன் வி​ளையாடிக் ​கொண்டிருக்கும் நம் குழந்​தைகளின் வருங்காலத்​தை ​யோசித்துப் பாருங்கள். இந்த பா​தையின் முடிவு பூமியின் எல்​லையாக இருக்கு​மேயானால், இந்தப் பா​தை க​டைசியில் மிக ஆபத்தான அதளபாதாளத்தில் ​போய் முடிந்துவிடு​மென்​றே நி​னைக்கி​றேன்.

சத்தமும் குழப்பமும் நி​றைந்த அப்​பெரும் கூட்டத்தின் ஆரவாரத்தில் அவனது குரல் யாராலும் ​கேட்கப்படாமல் அர்த்தமற்று காற்றில் க​ரைந்து ​கொண்​டேயிருந்தது.

பொங்கும் கண்ணீ​​ரைத் து​டைத்துக் ​கொண்​டே திரும்பத் திரும்ப இவற்​றை​யே கத்திக் ​கொண்டிருக்கிறான். யாரும் ​கேட்காவிட்டாலும் பரவாயில்​லை சாகும் வ​ரை விடாது இ​தை​யே கத்திக் ​கொண்டிருப்ப​தென முடிவு ​செய்துவிட்டான் ​போலும்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: