எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for மே, 2011

பங்குச் சந்​தை சூதாட்டம்: ​மேலும் ஒரு சதி அம்பலம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் மே 31, 2011

“முதல் முறை பங்குகளை விற்பனை (ஐ.பி.ஓ.) செய்ததில் முறைகேடுகள் நடந்துள்ளன என்ற தகவல் இப்போதுதான் மெதுவாகக் கசிய ஆரம்பித்திருக்கிறது

இது ஒன்றும் புதிதல்ல, கடந்த 2 அல்லது 3 ஆண்டுகளாகவே இது தொடர்கிறது என்று பங்குச் சந்தை வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அப்படியானால் பங்குச் சந்தையில் முறைகேடுகள் நடைபெறாமல் கண்காணிக்க செய்யப்பட்ட ஏற்பாடுகள் எல்லாம் பலவீனமானவைதானா, “செபி’ என்ற அமைப்பு தனது கடமையைச் செய்யாமல் தூங்கி வழிந்ததா அல்லது கண்டுபிடிக்கும் திறமை அதற்கு இல்லையா என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன.

இப்போது வெளியாகியிருக்கும் தகவல்கள் நகைப்புக்கு இடமாகவும் நம்பமுடியாமலும் இருக்கின்றன. பங்குகளை வெளியிடும் பொறுப்பை ஏற்ற சில வங்கிகளும், ஊக்குவிப்பாளர்களும், இடைத்தரகர்களும் சேர்ந்துகொண்டு தங்களுக்கு நிறைய கமிஷன் கிடைக்க வேண்டும், பணம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக இப்படி முதல்முறை விற்பனைக்கு வந்த பங்குகளின் விலையை உயர்த்திவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தக் கூடுதல் பணமெல்லாம் வங்கிகளுக்கும் இடைத்தரகர்களுக்கும் ஊக்குவிப்பாளர்களுக்கும்தான் போய்ச் சேர்ந்தனவா என்று விசாரித்து உரிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது கம்பெனி விவகாரங்கள் மற்றும் மத்திய சட்ட அமைச்சகங்களின் வேலை. அதற்கு எல்லா வகையிலும் உதவ வேண்டியது “செபி’ போன்ற அமைப்புகளின் கடமை.

இப்போது நம்முடைய கேள்வி எல்லாம், ஒரு நிறுவனம் தன்னுடைய முதல் பங்கு வெளியீட்டின்போதே 10 ரூபாய் முக மதிப்புள்ள பங்கை 200 ரூபாய் என்றோ 300 ரூபாய் என்றோ அறிவித்தால் உடனே அதில் தலையிடவோ, தடுத்து நிறுத்தவோ, விசாரணை நடத்தவோ அரசிடம் அதிகாரமே இல்லையா என்பதுதான்.

பங்குச் சந்தையில் மக்களை ஏமாற்றத்தான் எத்தனை உத்திகள்? லாபமே பார்க்காத நிறுவனத்தின் லாபத்தைப் பொய்யாக உயர்த்திக் காட்டுவது, அதன் எதிர்காலம் குறித்து இல்லாத கற்பனைகளையெல்லாம் உண்மை போல சித்திரித்து விளம்பரப்படுத்துவது, சந்தையைத் தொடர்ந்து கண்காணித்துவரும் நிபுணர் போலவும் நடுநிலையாளர் போலவும் நடித்து ஒரு நிறுவனம் குறித்து தொடர்ந்து பொய்யான தகவல்களை அளிப்பது என்று முதலீட்டாளர்களை மூளைச் சலவை செய்பவர்களுக்குப் பஞ்சமே இல்லை. இந்த மோசடி எப்படி நடக்கிறது என்று “செபி’ விசாரித்ததால் கிடைத்த முதல் தகவல் இது.

கூடுதலாக கமிஷன் கிடைக்கும் என்பதற்காக வங்கிகளும் ஊக்குவிப்பாளர்களும் சில பெரிய முதலீட்டாளர்களை அணுகி, சந்தையில் கூடுதல் விலைக்குத் தங்களுடைய பங்குகளை ஏலம் கோருமாறு ஏற்பாடுகளைச் செய்துவிடுவார்களாம்; அதை அடுத்தே இப்படிப் பங்குகளின் விலையும் முதல் விற்பனையின்போதே பல மடங்கு அதிகரித்துவிடுமாம். இது அந்த நிறுவனத்தின் உரிமையாளருக்குத் தெரியாமலே நடக்குமாம். பங்குச் சந்தையில் அந்த நிறுவனத்தின் பங்குகள் உண்மையிலேயே விற்பனைக்கு வரும் நாளில்தான் அதன் விலை எதார்த்த அளவுக்கு இறங்குமாம். இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில், செயற்கையாக விலை உயர்த்தப்பட்ட பங்குகளைச் சந்தையில் முன்கூட்டியே விற்றுவிட்டு லாபம் சம்பாதித்துவிடுவார்களாம் தரகர்களும் வங்கிகளும்.

உண்மையிலேயே பங்குச் சந்தையில் பங்குகள் முதல் நாள் விற்பனைக்கு வரும்போது வேண்டிய அளவுக்குத் தங்களுக்குப் பணம் (கமிஷன்) கிடைத்துவிட்டால், பங்குகளுக்குச் செயற்கையாக நிர்ணயித்திருந்த அதிக விலையைக் கைவிட்டு “உரிய விலையில்” பங்குகளை விற்கத் தொடங்குவார்களாம்.

முதல் நாள் பங்குச் சந்தையில் அந்த நிறுவனத்தின் பங்கு மதிப்பைப் பட்டியலில் வெளியிடும்போது (அது எப்படியும் மிகவும் குறைவாகத்தான் இருக்கும்) தங்கள் கைவசம் வைத்திருக்கும் செயற்கையாக விலை கூட்டப்பட்ட எஞ்சிய பங்குகளை ஓசைப்படாமல் விற்றுவிடுவார்களாம்.

உண்மையான பின்னணி எதுவும் தெரியாத அப்பாவி முதலீட்டாளர்கள்தான் இதில் அதிகம் ஏமாறுகின்றனர் என்று “செபி’யே கூறுகிறது.”
தினமணி
த​லையங்கம்
31.05.2011

இம்மு​றை இந்த மு​றை​கேடு மு​றையாக அம்பலப்படுத்தப்பட்டால் என்ன பூதம் கிளம்ப இருக்கிற​தோ? எத்த​னை ​கோடி ரூபாய் ​பொதுமக்களின் பணம் சூ​றையாடப்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள் ​வெளிவர இருக்கிற​தோ ​தெரியவில்​லை.

1991-1996ல் பி.வி. நரசிம்மராவ் த​லை​மையிலான காங்கிரஸ் அரசில் நிதி அ​மைச்சராக இருந்த மன்​மோகன் சிங் தாராளமயமாக்கல், தனியார் மயமாக்கல் என்ற ​பெயரில் ​பொதுத்து​றை நிறுவனங்க​ளை தனியாருக்கு அடிமாட்டு வி​லைக்கு விற்ப​னை ​செய்யவும், அந்நிய ​நேரடி முதலீடுக​ளை உலக வங்கி மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் ஆ​லோச​னைகள் மற்றும் வழிகாட்டல்களுடன் ந​டைமு​றைப்படுத்தவும் துவங்கிய ஆண்டுகளில், ஹர்சத் ​மேத்தா த​லை​மையில் 4000 ​கோடிக்கு ​மேலான பங்குச் சந்​தை மு​றை​கேடுகள் அம்பலத்துக்கு வந்தன.

அது குறித்து நிதி அ​மைச்சர் மன்​மோகன் சிங்கிடம் அன்​றைய பத்திரி​கையாளர் ​கேள்வி ​கேட்டனர், “தங்களுக்கு இது குறித்து ஏற்கன​வே பல எச்சரிக்​கைகள் வந்துள்ளன​வே, நீங்கள் ஏன் முன்கூட்டி​யே எந்த நடவடிக்​கையும் எடுக்கவில்​லை?” அதற்கு அவர் அளித்த பதில் “தினம்​தோறும் பங்குச்சந்​தையில் ஆயிரம் நடக்கும் அதற்​கெல்லாம் நான் என் தூக்கத்​தை ​கெடுத்துக் ​கொள்ள முடியாது”. இத்த​​கைய ​பொறுப்புள்ள பதி​லை நிதிய​மைச்சராக இருந்த ​பொழு​தே ​கொடுத்தவர்தான் இன்​றைய நமது பிரதமர்.

அன்​றையிலிருந்து இன்​றைக்கு வ​ரை பங்குச்சந்​தை ​தொடர்பான பல்​வேறு பிரம்மாண்ட ஊழல்கள் ​வெளிவந்துள்ளன. 1995ல் ரூ. 1200 ​கோடிக்கு நடந்த பன்சாலி ஊழல், 2000ல் யு​னைட்​டெட் ட்ரஸ்ட் ஆப் இந்தியாவின் 32 ​கோடி ரூபாய் ஊழல், 2001ல் நடந்த மீயூச்சுவல் பண்ட் ஊழல் – சந்​தை நிலவரப்படி 1,15,000 ​கோடி ஊழல் நடந்தது. நூற்றுக்கணக்கா​னோர் திவாலாகினர், எட்டு முதலீட்டாளர்கள் தற்​கொ​லை ​செய்து ​கொண்டார்கள், 30 மில்லியன் டாலர்கள் அளவிற்கு இந்தியன் வங்கி ஏமாற்றப்பட்டிருந்தது, 2009ல் சத்யம் நிறுவனத்தின் 1 பில்லியன் அ​மெரிக்க டாலர்கள் மதிப்பிலான ஊழல் என இது ​தொடர் க​தையாகிறது.

​மே​லே குறிப்பிடப்பட்ட​வை மிகவும் கு​றைவுதான். தகவல்க​ளை அடுக்கிக் ​கொண்​டே ​போனால் அடுக்கிக் ​கொண்​டே ​போகலாம். ஆனால் நமது ​நோக்கம் அதுவல்ல. பங்குச்சந்​தை என்றால் என்ன? பங்குச் சந்​தை ஏன் ​தே​வைப்படுகிறது? உற்பத்தி வளர்ச்சியில், சமூகத்தின் ​தே​வைக​ளை நி​றைவு ​செய்வதில், ​பொருளாதாரத்​தை பரவலாக்குவதில் பங்குச் சந்​தையின் பங்கு என்ன? பங்குச் சந்​தை யாரின் நலனுக்கானது? பங்குச் சந்​தையில் ந​டை​பெறும் ஊழல்களும் மு​றை​கேடுகளும் தற்​செயலான​வையா, விபத்துக்களா அல்லது தவிர்க்கமுடியாத விதிகளா?

இவ்வாறான அடிப்ப​டைக் ​கேள்விக​ளை நாம் எப்​பொழுதும் நாம் விவாதிக்க எடுத்துக் ​கொள்ளும் ஒவ்​வொரு விசயத்திலும் உருவாக்கிக் ​கொண்டு அவற்றிற்கு வி​டை​தேடத் துணிவ​தே சரியான அணுகுமு​றையாகும்.

பங்குச் சந்​தை என்றால் என்ன?
“தொழில் நிறுவனங்கள் தங்களுடைய தொழிலைப் புதிதாகத் தொடங்கவும் ஏற்கெனவே நடத்திவரும் நிறுவனங்களை விரிவுபடுத்தவும் பங்குச் சந்தை மூலம் நிதி திரட்டுவது என்பது வழக்கமான நடைமுறை.” என்பதான எளி​மையான விளக்கங்கள் ​கொடுக்கப்படுகின்றன. இத்த​கைய விளக்கங்கள் நமக்​கொரு சந்​தேகத்​தை எழுப்புகிறது. அப்படியானால் வங்கிகளின் ​நோக்கமும் சமூகத் ​தே​வையும் என்ன?

வங்கிகள் பற்றிக் குறிப்பிடும் ​பொழுது வங்கிகள் கு​றைவான வட்டிக்கு முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து நிதி​யை ​சேகரித்து அ​தைவிட அதிகமான வட்டிக்கு ​தொழில் மற்றும் வர்த்தக ​தே​வைகளுக்கு வழங்கும் என்பதாக ஒரு புரிதல் இருக்கிறது.

அப்படியானால் வங்கிகளுக்கும் பங்குச் சந்​தைக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்ன?

நம்மு​டைய அனுபவங்களிலிருந்து பார்த்தால், நாம் முதலீடு ​செய்யும் பணத்​தை வங்கி என்ன ​செய்கிறது என்பது குறித்து நமக்கு எந்த அக்க​றையும் ​தே​வையுமில்​லை. நமக்குத் தருவதாக வங்கி வாக்களித்த வட்டியுடன் குறிப்பிட்ட கால இ​டை​வெளியில் வங்கிகள் வட்டியுடன் நமக்குத் திருப்பித் தந்துவிடும். வங்கிகளிடமிருந்து பணத்​தை வாங்கி ​தொழில் ​செய்ய விரும்பு​வோர் ​தொழில் நன்றாக லாபகரமாக நடந்தாலும் நட்டம​டைந்தாலும் ஒப்புக் ​கொண்டபடி பணத்​தை திருப்பித் தந்துவிட ​வேண்டும், இல்லாவிட்டால் அதற்கு ஈடாகக் காட்டப்பட்ட  ​சொத்துக்க​ளை ​கைப்பற்றி வங்கிகள் தன் முதலீட்டாளர்க​ளையும் தன்​னையும் பாதுகாத்துக் ​கொள்ளும்.

ஆனால் பங்குச் சந்​தை விசயத்தில் நி​லை​மைகள் அப்படி இல்​லை, வங்கிகளுக்கு பதிலாக ​தொழில் ​நடத்து​வோ​ரே தன் ​தொழி​லை நடத்துவதற்கு ​தே​வையான நிதி​யை பங்குகளாக சந்​தையில் ​வெளியிட்டு ​தே​வையான நிதி​யை புத்திசாலித்தனமாக(!) திரட்டிக்​கொள்ளலாம். இம்மு​றையில் பங்குக​ளை வாங்கிய சிறு முதலீட்டாளர்களுக்கு வட்டி மற்றும் முதலுக்கான எந்த உத்திரவாதமும் கி​டையாது. லாபம் வந்தால் பங்குக​ளை கூடுதல் வி​லையில் விற்று லாபம் ​பெறலாம். நட்டம் வந்தால் பங்குக​ளை கு​றைந்த வி​லைக்கு விற்று நட்டம​டைய ​வேண்டும். இதன் மூலமாக ​தொழில் ​தொடங்க ​வேண்டும், அ​தை மு​​றையாக நடத்த ​வேண்டும், பிரச்சி​னை வந்தால் தங்களின் ​சொத்துக்கள் ஜப்தி ​செய்யப்படும் என்ற ​பொறுப்புணர்விலிருந்தும், பயத்திலிருந்தும், சமூகக் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் விடுத​லை ​பெற்ற ஒரு கூட்டம் ​பொது மக்களின் நிதி​யை சூ​றையாடுவதற்கான வாய்ப்பு திறந்துவிடப்படுகிறது.

இம்மு​றையில் முதலீட்டாளர்கள் தங்களின் ​சொந்த ​தைரியத்திலும் புத்திசாலித்தனத்திலும்தான் தங்கள் பணத்​தை முதலீடு ​செய்ய முடியும். இதன் வாயிலாக நாட்டின் பரந்துபட்ட நடுத்தரவர்க்கத்தினரும் ​மேல்தட்டினரும் தனியார் ​தொழில்து​றை​யை ஆதரிக்கும், மூலதனத்​தையும், மூலதனத்தின் சுழற்சி​யையும், வளர்ச்சி​யையும், ​பெருக்கத்​தையும் ஆதரிக்கக்கூடியவர்களாக முதலாளித்துவத்​தை ஆதரிக்ககூடியவர்களாக மாற்றப்படுகிறார்கள்.

முதலாளித்துவத்திற்கு மாற்றாக முன் ​வைக்கப்படும் ​சோசலிஷத்தில் மக்கள் அ​னைவரும் சமூக உற்பத்தியிலும் விநி​யோகத்திலும் ​நேரடியாக உயி​ரோட்டமான பங்கு​பெற ​வேண்டும், லாப ​நோக்கத்திற்கான ​பொருளாதாரமாக இல்லாமல் ​தே​வைக்கான ​பொருளாதாரமாக நாட்டின் ​பொருளாதாரம் மாற்றி அ​மைக்கப் பட ​வேண்டும், இயற்​கைச் ​செல்வங்க​ளை லாப ​வெறி​யோடு சூ​றையாடும் உற்பத்திமு​றை​யை ​கைவிட​வேண்டும், சமூகத்திற்காக உற்பத்தி ​செய்யப்பட்ட ​பொருட்கள் அ​னைத்தும் சமூகம் முழுவதும் ​தே​வைக்​கேற்ப விநி​யோகிக்கப்படும் வ​கையில் ​பொருளாதாரக் கட்டுமானம் மாற்றி அ​மைக்கப்பட ​வேண்டும் என்ற ​கோட்பாட்டிற்கு ​நேர்​ரெதிரான ஒரு ​கோட்பாடாக இந்த பங்கு சந்​தை ​கோட்பாடு அ​மைகிறது.

அதாவது பங்குச் சந்​தை என்பது ​தொழிற்து​றையின் உற்பத்தி சமூகத் ​தே​வைக்கானதாகவும் அவசியமானதாகவும் இருக்கிறதா என்பது குறித்​தோ? ​தொழிற்து​றை உற்பத்தியில் மக்க​ளை (முதலீட்டாளர்க​ளை) பங்கு ​பெற ​வைப்ப​தை​யோ? அதன் நிர்வாக ​செயல்பாடுக​ளை கண்காணிப்ப​தோ எதுவும் அற்றவர்களாக ​வைத்து, ​வெறும் மூலதன பங்குதாரர்களாக (எத்த​னை மிகச் சிறிய பங்காக இருந்தாலும்) மாற்றி தனியுட​மை உற்பத்தி மு​றை​யை ​பொருளாதார ரீதியாக மன​மொத்து ஆதரிக்கக் கூடியவர்களாக மாற்றி விடுகிறது.

பங்குச் சந்​தை வளர்ச்சியும் ​தொழிற்து​றை வளர்ச்சியும்

பங்குச் சந்​தை முதலாளித்துவ உற்பத்திமு​றையில் ​தொழிற்து​றைக்கு ​​தே​வையான மூலதனத்​தை திரட்டுவதற்கான ஒரு வடிவம் என்று ஒத்துக்​கொள்​வோமானால் அது அந்த ​நோக்கத்​தோடு தான் இன்​றைக்கும் ​செயல்படுகிறதா? இப்​பொழுது ​வெளிப்படும் ஊழல்கள், அராஜகங்கள், மு​றை​கேடுகள் பங்குச் சந்​தை ​செயல்படும் விதம் குறித்து நமக்கு புரிய ​வைப்ப​வை என்ன?

இந்திய பங்குச் சந்​தை என்பது இந்திய ​​பொருளாதாரத்தின் மீது கட்டப்பட்ட சூதாட்டமாகத் தான் உள்ளது. ​இந்தியாவின் உற்பத்தி​யை ​பெருக்குவது அல்ல அதன் ​நோக்கம் மாறாக ​தெருநாய்களின் கழுத்து மற்றும் ​மேனி முழுவதும் பரவியிருக்கும் ஒட்டுண்ணிக​ளைப் ​போல் இந்தியப் ​பொருளாதாரத்​தின் மீது ஒட்டிக் ​கொண்டு இந்தியா​வை ஒட்டச் சுரண்டிக் ​கொண்டிருக்கிறது. இந்தியப் பங்குச் சந்​தை என்பது அந்நிய முதலீட்டாளர்கள் இந்தியாவின் நிதி முழுவ​தையும் சுரண்டிச் ​செல்வதற்கு ஏற்ப இந்திய ஆட்சியாளர்களால் உருவாக்கப்பட்டு பராமரிக்கப்படுகிறது.

சிட் பண்ட் கம்​பெனிகள் நாட்டின் ​பொருளாதார வளர்ச்சி விகிதத்​தோடு எந்தவிதத்திலும் ஒப்பிட முடியாத வட்டி டிவிடன்ட்கள் தருவதாக முதலீட்டாளர்க​ளை ஏமாற்றி நிதி​யைச் ​சேர்த்துக் ​கொண்டு ஏமாற்றிவிட்டு த​லைம​றைவாவ​தைத் முன்கூட்டி​யே இப்படித்தான் நிகழும் எனத் ​தெரிந்தும் தடுக்காத இந்திய அரசும், ரிசர்வ் வங்கி ​போன்ற அ​மைப்புகளும் எவ்வாறு அவ்விசயங்களில் நடந்து ​கொண்ட​தோ? ஏன் அவ்வாறு அவ்விசயங்களில் நடந்து ​கொண்ட​தோ? அ​​தே ​போல்தான் ​செபி ​போன்ற அ​மைப்புகளும் பங்குச் சந்​தை விசயங்களில் நடந்து ​கொள்ளும். இந்தியப் பங்குச் சந்​தைகளின் கட்டுப்பாடும் ​செயல்பாடுக​ளையும் இந்திய நிதி அ​மைச்சர்களாலும் பிரதமர்களாலும் கூட கட்டுப்படுத்த முடியாது.

வல்லரசுகளின் குறிப்பாக அ​மெரிக்கா ​போன்ற நாடுகளின் ஏக​போக நிறுவனங்களுக்கும், ரி​லையன்ஸ், டாடா ​போன்ற ​பெரு முதலாளிகளின் நலன்களுக்கும் ஏற்ப இந்தியாவின் அ​னைத்து ​செயல்க​ளையும் ம​டைமாற்றி விடு​வேன் என்ற உறுதி ​கொடுத்துவிட்டுத்தான் காங்கிரசும், மன்​​மோகன் சிங்கும், பிரனாப் முகர்ஜியும், சிதம்பரமும் ஆட்சி​யைப் பிடித்துள்ளனர், ஆண்டு ​கொண்டிருக்கின்றனர். ஒரு அடி தவறாக இந்திய மக்களுக்குச் சாதகமாக அவர்கள் எடுத்து ​வைத்தாலும் ஒரு ​நொடி கூட அவர்களால் ​பொறுப்பில் இருக்க முடியாது.

Posted in கட்டு​ரை | Leave a Comment »

பாதல் சர்க்கா​ரை நி​னைவுகூர்​வோம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் மே 28, 2011

பாதல் சர்க்கார் இறந்துவிட்டார் என்ற ​செய்தி​யை முதன்முதலாக கீற்றுவில் வந்த “பாதல் சர்கார் (15.07.1925 – 13.05.2011) – பண்பாட்டு நெறியாளர்” என்ற கட்டு​ரையின் மூலமாக அறிந்​தேன். அதன் பிறகுதான் அந்த ஞாயிற்றுக்கிழ​மை ஹிந்துவின் பிரத்தி​யேக பக்கங்களில் சில நாடகத்து​றை​யைச் ​சேர்ந்த பிரபலங்களின் கருத்துக்க​ளை படித்​தேன்.

அத​னைத் ​தொடர்ந்து ப​ழைய அனுபவங்க​ளை மனம் அ​சை​போடத் துவங்கியது.

நாடகம் என்ற ​சொல் நமக்கு எப்​பொழுது அறிமுகமாகியது? புதிய வித்தியாசமான நாடகங்கள் யாரால் எத்த​கைய சூழல்களில் எனக்கு அறிமுகமாகியது? அ​வை எனக்குள் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் என்ன? பாதல் சர்க்காரின் நாடகம் எனத் ​தெரியாம​லே பார்த்த நாடகம் எது? என இவ்வாறாக பள்ளிப்பருவ காலத்திலிருந்து ஞாபகங்கள் பின்னிலிருந்து முன்​னோக்கி வரத்துவங்கின.

“பாதல் சர்க்காரின் நாடகங்கள்” ​கோ. ராஜாராம் என்பவரால் தமிழில் ​மொழி​பெயர்க்கப்பட்ட புத்தகம் என்னு​டைய புத்தக அலமாரியில் உள்ளது. அத​னை நான் வாங்கி 15 வருடங்கள் அல்லது அதற்கும் ​மேலாக இருக்கலாம். அன்னம் ​வெளியீடு. டிசம்பர் 1992ல் வந்த முதல் பதிப்பு அது. அந்த புத்தகத்​தை வாங்கிய ​நேரத்து நி​னைவுகள் அழிந்துவிட்டன. மீண்டும் பாதல் சர்க்காரின் ம​றைவு குறித்த ​செய்தி​யைத் ​தொடர்ந்து அ​தை எடுத்து படிக்கத் துவங்கி​னேன்.

மூன்றாவது நாடகம் (தமிழாக்கம் பிரபஞ்சன்) என்ற பாதல் சர்க்காரின் ஒரு கட்டு​ரையும், இன்பமயமான இந்திய வரலாறு, ​போமா, ஸ்பார்டகஸ் ஆகிய மூன்று நாடகங்களின் ​மொழி​பெயர்ப்பு புத்தகம்.

பள்ளியில்தான் முதன்முதலாக நாடகம் என்ற ​சொல் நமக்கு அறிமு​கமாகிறது. பள்ளி ஆண்டுவிழாவில் வரலாற்று நாடகங்கள், சமூக நாடகங்க​ளை பள்ளி ஆசிரியர்கள் மாணவர்க​ளை ​வைத்து பல நாட்களாக ரிகர்சல் பார்ப்பதும், விழாவன்று எல்லா மாணவர்க​ளையும் யா​ரென்​றே அ​டையாளம் ​தெரியாத வண்ணம் ​வேஷம் கட்டி ​​மே​டை ஏற்றுவதும் வித்தியாசமான அனுபவங்களாக என்​றென்​றைக்கும் ம​றையாத அனுபவங்களாக மனதில் பதிவாகிறது.

பதி​னொன்றாம் வகுப்பில் என் பள்ளியில் ​சேர்ந்த மாதவன் என்னும் நன்ப​னுடனான நட்​பே நவீன நாடகங்கள் பற்றி அறிந்து​கொள்ள காரணம். அவனுக்கு இ​சை, நாடகம், ஓவியம், எழுத்து, நாட்டுப்புற க​லைகள் ஆகிய து​றைகளில் ஆர்வம் அதிகம். அவனுடனான ​தொடர்​பே ஒரு புதிய உல​கை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியது.

ஒரு அதிகா​லை ​நேரத்தில் எங்கள் பனி​ரெண்டாம் வகுப்பு முடிந்த விடுமு​றையில் அவனுடன் மது​ரையில் உள்ள சுந்தர் காளி அவர்களு​டைய வீட்டிற்கு என்​னை அ​ழைத்துச் ​சென்றான். அவர்கள் சு​தேசி என்ற நாடக அ​மைப்​பை நடத்திக் ​கொண்டிருந்தார்கள். அந்த ​நேரத்தில் அவர்கள் நி​றைய நாடக ரிகர்சல்கள் நடத்திக் ​கொண்டிருந்திருக்கிறார்கள், இவனும் அவர்களு​டைய ரிகர்சல்களுக்கு ​சென்று ​கொண்டிருந்திருக்கலாம். அவருக்கு அவன் நன்கு அறிமுகமாகியிருந்திருக்கிறான். ​போகும் வழி​யெல்லாம் எனக்கு நவீன நாடக இயக்கங்கள் பற்றியும், நாடக குழுக்கள் பற்றியும், அவர்கள் அரங்​கேற்றிய நாடகக் க​தைகள், அ​வை ​தொடர்பான சம்பவங்க​ளை எனக்கு விளக்கிக் ​கொண்​டே வந்தான். எனக்கு அவன் ​சொன்ன விசயங்க​ளெல்லாம் ஆச்சரியமாகவும் உற்சாகம் ஏற்படுத்தக்கூடியதாகவும் இருந்தது.

​பொதுவாக இத்த​கைய நவீன நாடக ​செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுபவர்க​ளெல்லாம் இடதுசாரி சிந்த​னை உ​டையவர்களாகத்தான் இருப்பார்கள் என்று அவன் கூறியதன் வி​ளைவாக அத்த​கைய மனிதர்க​ளை சந்திக்க ​வேண்டும் என்ற ஆவல் எனக்குள் ​பெருகியது. அ​நேகமாக என் நண்பன் அ​மெரிக்கன் கல்லூரியில் ​சேர்வது சம்பந்தமாகத்தான் அவ​ரை பார்க்க ​சென்றிருக்கலாம் என நி​னைவு.

​பேசிக் ​கொண்​டே இருவரும் ஒரு ​பெரிய பங்களாவின் ​வெளிப்புறச் சுவர் அரு​கே வந்​தோம். அவன் அதன் ​​வெளிக்கத​வைத் திறந்தான். எனக்கு ஆச்சரியம் “ஏதடா இவன் ஏ​தோ ​பெரிய பணக்காரர்களின் பங்களா கத​வை திறக்கிறா​னே, சும்மா​வேனும் நம்​மை பயமுறுத்த நடிக்கிறா​னோ!” என்று சந்​தேகம். ஆனால் உண்​மையில் அந்த பங்களாதான் சுந்தர் காளி அவர்களின் வீடு. ​வெளிக் கதவிற்கும் பங்களாவிற்கும் இ​டையில் உள்ள புல்​வெளி​யைக் கடக்கும் ​பொழுது அவனிடம் பயந்து ​கொண்​டே ​கேட்​டேன், “ஏன்டா இதுமாதிரி பங்களாக்களில் நாய்கள் இருக்கு​மே?”. “அ​தெல்லாம் இல்​​லை, வா!” என்றான். எனக்கு புரிந்தது ஏற்கன​வே அவன் இங்கு வந்திருக்கிறான் என்று.

அது அந்தக் காலத்து வ​கையான பங்களா. துவக்க​மே ஒரு ​பெரிய வராந்தா அ​தைத் தாண்டி உள்​ளே ​பெரிய ஹால் கண்ணில் பட்டது. அதில் ஒரு ​மே​ஜையின் மீது நி​றைய புத்தகங்கள் க​லைந்து கிடந்தது. நாங்கள் வராந்தாவிற்கு ஏறும் படிக்கட்டுகளி​லே​யே சிறிது ​நேரம் நின்று ​கொண்டிருந்​தோம். யா​ரோ ​வே​லைக்காரரிடம் “சுந்த​ரை பார்க்க வந்திருக்கி​றோம்” என மாதவன் ​சொல்லி அனுப்பினான்.

நான் ஆச்சரியத்தில் வா​யை மூடாமல் அந்த பங்களா​வை​யே சுற்றிசுற்றி பார்த்துக் ​கொண்டிருந்​தேன். இத்த​னை வசதியானவர்கள் கூட இடதுசாரி சிந்த​னை உ​டையவர்களாக இருப்பார்கள் என்று கனவிலும் நி​னைத்ததில்​லை. அவர்கள் அ​மைப்புரீதியான இடதுசாரிகள் இல்​லை என்பதன் அர்த்தம் ஒரு ​வே​ளை இதுவாக இருக்கலா​மோ என ​யோசித்துக் ​கொண்டிருந்​தேன்.

சிறிது ​நேரத்தில் இரவு உ​டையில் அவர் வந்தார். முன் வழுக்​கை என்று ​சொல்லத்தக்க வ​கையில் ஏறிய ​நெற்றியும் தாடியுமாக. அவருடன் மாதவன் என்ன ​பேசினான் என்ப​தெல்லாம் ஞாபகமில்​லை. அந்த உருவத்​தை என் மனதில் பதிய​வைத்துக் ​கொள்வதி​லே​யே மனம் அதிகமும் ஈடுபாடு ​கொண்டிருந்தது. அவரும் என்​னைக் குறித்​தெல்லாம் அவனிடம் ஏ​தும் ​கேட்கவில்​லை. சுருக்கமாக முடித்துக் ​கொண்டு எங்க​ளை அனுப்பி ​வைத்தார்.

அதன் பிறகு மாதவனுடன் அரசரடியில் ஒரு அரங்கில் நடந்த “உருளும் பா​றைகள்” நாடகம் பார்த்​தேன்.  அதில் ஒரு வசனம் வரும் அடி​மைக​ளைப் பார்த்து சவுக்​கை சுழற்றியபடி ஒரு கங்கானி கூறுவான், “ம்..உ​ழைத்தால்தான் முன்​னேற முடியும்!” பா​றைக​ளை சுமந்து​கொண்டு ​செல்பவர்கள் ​கேட்பார்கள் “யார் உ​ழைத்தால் யார் முன்னுக்கு வரலாம்?” காலங்கள் பல உருண்​டோடினாலும் சில விசயங்கள் மறப்பதில்​லை.

ஸ்பார்டகர்ஸ் நாடகத்​தை மது​ரை சித்தி​ரை ​பொருட்காட்சி ந​டை​பெறும் அரங்கில் பார்த்​தேன். ​சென்​னை அருங்காட்சியக அரங்கில் நிஜ நாடக இயக்கத்தினரின் “கலிலி​யோ கலிலி”, இன்குலாபின் “அவ்​வை” ​போன்ற பல நாடகங்க​ளை பல்​வேறு சந்தர்ப்பங்களில் காணும் வாய்ப்பு கி​டைத்தது.

நாடகம் குறித்த ​கோட்பாடுக​ளை நண்பர்கள் கூறக் ​​கேட்டும், பல கட்டு​ரைகளில் படித்தும் மிகப் ​பெரிய ஈர்ப்பும் ஈடுபாடும் ஏற்பட்டது. தமிழகத்​தை ​பொறுத்தவ​ரை இத்த​கைய ​போக்குகள் மிகச்சிறு பிரிவினர் மத்தியில் மட்டு​மே ​போய்ச் ​சேர்கிறது. ​பெரும்பான்​மையான மக்கள் மத்தியில் இ​வை குறித்த சிறு சலனங்கள் கூட இல்​லை. ​மேலும் இத்த​கைய நாடகங்க​ளை இயக்குவதும் நடிப்பதும் தங்க​ளை வித்தியாசமான வழிகளில் பிறருக்கு குறிப்பாக சினிமாத்து​றைக்கு அ​டையாளம் காட்டுவதற்கும், சினிமா​வை ​நோக்கி முன்​னேறுவதற்குமான வழியாக இருந்திருக்கிறது.

ஆனால் இத்த​கைய நவீன நாடகங்களுக்கான ​தே​வை இன்றும் முன்​னெபோ​தையும் விட அதிகமாக இருந்து வருகிறது. தமிழக சூழலில் நாடகம் என்பது எப்​பொழுது​மே சினிமாவுக்கு முந்​தைய ஒரு வடிவமாக பார்க்கப்பட்டு வந்துள்ளது. ஆனால் அது குறித்த தீவிர சிந்த​னைகள், இரண்டு மீடியாக்க​ளையும் சரியாகப் புரிந்து ​கொள்ளாத​தையும், ஒன்​றை மற்​றொன்றுக்கு மாற்றீடாக்கி குழப்பிக் ​​கொள்வதுமாக​வேபடுகிறது.

வர்த்தக சினிமாவில் பார்​வையாளர்க​ளோடு எந்த ​நேரடியான ​தொடர்பும் க​லைஞர்களுக்கு, நடிகர்களுக்கு இருப்பதில்​லை. பார்​வையாளர்களின் கற்ப​னைக்கும், சிந்த​னைக்கும் சவால்விடுவதும் தூண்டு​கோளாக இருப்பதுமான எந்த முயற்சியும் சினிமாவில் இருப்பதில்​லை. பார்​வையாளர்களின் பங்​கேற்​பையும் இ​டையீட்​டையும் உற்சாகத்​தையும் ​கோருகின்ற ​தே​வை வர்த்தக சினிமாவுக்கு அதன் அடிப்ப​டையி​லே​யே இல்​லை. சினிமாவில் இத்த​கைய வழிகளில் துளி முயற்சியும் தமிழகத்தில் இதுவ​ரை முயற்சித்தும் பார்க்கப்படவில்​லை.

சினிமா நடிகர்களுக்கு தங்கள் ப​டைப்பு மீதும் நடிப்பு மீதும் எந்த சமூக அக்க​றையும் ​பொறுப்புணர்வும் இருப்பதில்​லை, அது அதன் அ​மைப்பி​​லே​யே அத்த​கைய ​பொறுப்புணர்விலிருந்து அவர்களுக்கு விடுத​லை அளித்துவிடுகிறது.

ஆனால் நாடகம் என்பது அதிலும் குறிப்பாக நவீன நாடகம், க​லைஞர்களுக்கும் பார்​வையாளர்களுக்குமான முழு​மையான பரஸ்பர உற​வையும் இ​டையீட்​டையும் சார்ந்து இயங்குகிறது. அதன்மூலமாக க​லைஞர்களின் சமூக ​பொறுப்​பையும் ப​டைப்புகளின் மீதான தங்கள் ​பொறுப்புணர்ச்சி​யையும் எப்​பொழுதும் ​கோருகிறது. க​லைஞர்க​ளை தங்கள் பார்​வையாளர்க​ளை ​நோக்கி எப்​பொழுதும் தங்கள் சிந்த​னைக​ளையும் ​செயல்பாடுக​ளையும் ஒருமுகப்படுத்தக் ​கோருகிறது.

முற்​​போக்கான கருத்துக்க​ளையும், பரிட்சார்த்தமான முயற்சிகளுக்குமான வாய்ப்புக​ளை நாடகம் எப்​பொழுதும் தன்னகத்​தே பாதுகாத்து ​வைத்திருக்கிறது. பாதல் சர்க்கார் ​போன்றவர்க​ளது ஆய்வுகளும் முயற்சிகளும் இத்த​கைய பாணியலான​வை என்ப​தே அவர் என்​றென்​றைக்கும் நி​னைவு கூர ​வேண்டியவராக நமக்குத் ​தெரிகிறார்.

அவரு​டைய “இன்பமயமான இந்திய வரலாறு” நாடகம் ரஜினி பாமிதத்தின் “இன்​றைய இந்தியா” வரலாற்று ஆய்வு நூ​லை நாடகமாக மாற்ற முயற்சித்த முக்கிய ப​டைப்பு. அந்த நாடகத்​தை படித்துப் பார்க்கும் ​பொழு​தே வரலாற்றில் முதுக​லை பட்டம் படித்தவர்களால் கூட புரிந்து ​கொண்டிருக்க முடியாத ஆழத்​தோடு இந்திய வரலா​றை அதன் பிள்​ளைகளுக்குச் ​சொல்லித் தர முயலும் அரிய முயற்சி​யை இனங்காண முடிகிறது. இத்த​கைய ப​டைப்புகள் இன்​றைய சூழலில் அதிக முக்கித்துவம் ​பெறுகிறது. அது ​போன்ற நாடகங்க​ளை இந்த நாட்டின் மூ​லைமுடுக்குகள் ​தோறும் ஆயிரமாயிரம் நாடகக் குழுக்களாக இ​ளைஞர்கள் அரங்​கேற்ற ​வேண்டியது நம் காலத்தின் – அதிலும் குறிப்பாக உலகமயமாக்கம் நவீனமயமாக்கம் காலகட்டத்தில் – கட்டாயத் ​தே​வையாக உள்ளது.

நவீன நாடகங்க​ளை முன்​னெடுப்பதும், புதிய சூழல்களில் புதிய க​தைக​ளை உருவாக்குதலும், புதிய பரிட்ச்சார்த்த முயற்சிகளில் ஈடுபடுவதற்கும் இ​ளைஞர்க​ளை ஊக்கப்படுத்த ​வேண்டியது இடதுசாரி சிந்த​னை உ​டையவர்களின் வரலாற்றுக் கட​மையாகும்.

Posted in கட்டு​ரை | 1 Comment »

அழகர்சாமியின் குதி​ரை

Posted by ம​கேஷ் மேல் மே 23, 2011

​நேற்றுக் கா​லை அழகர்சாமியின் குதி​ரை படத்திற்கு ​போகலாம் என்று திடீ​ரென்று முடிவு ​செய்​தோம். கனிணி​யை ஆன் ​செய்து அபிராமி தி​யேட்டர்களில் ஏ​தேனும் ஒன்றில் ​போட்டிருப்பார்கள் டிக்​கெட் பதிவு ​செய்யலாம் என முடிவு ​செய்​தேன். இ​ணையத்தின் மூலம் டிக்​கெட் பதிவு ​செய்வதில் அதிலும் ஞாயிற்றுக்கிழ​மைக்கு அன்​றைக்​கே பதிவு ​செய்வதில் எனக்கு எப்​பொழுது​மே பலன் கி​டைத்ததில்​லை. ஆனால் ​நேற்று ​ரோபாட் அபிராமி அரங்கிற்கு இரண்டாம் வகுப்பு டிக்​கெட் எளிதாக கி​டைத்தது.

அபிராமி தி​யேட்டர்கள் குழுமத்திற்கு எப்படித்தான் கட்டிட அனுமதி கி​டைத்த​தோ ​தெரியவில்​லை. நிச்சயம் அக்கட்டிடத்தில் ஒரு பிரச்சி​னை என்றால் சிக்கிக்​கொண்ட மக்கள் ​வெளிவருவது மிகவும் கடினம். எட்டு அல்லது பத்து வீடுக​ளைக் ​கொண்ட குடியிருப்பு பிளாட்களில் மாடிக்கு ​போகும் படிக்கட்டுகள் கூட சற்று அகலமாக இருக்கும், அத்த​னை ஒடுக்கமான படிக்கட்டுகள். ​மே​லே ஏறுவதற்கும் இறங்குவதற்கும் ஒ​ரே தள்ளுமுள்ளுதான். இந்த லட்சனத்தில் உள்​ளே ஏராளமான உள் வி​ளையாட்டு அரங்குகளும், தீம் பார்க் சமாச்சாரங்களுக்குமான கூட்டங்கள் ​வேறு. ஆபத்து என்றால் மக்க​ளை ஆண்டவன் தான் காப்பாற்ற ​வேண்டும்.

படத்தின் ​பெயரும், அப்புக்குட்டி என்ற நடிகரும் குதி​ரையு​மே சுவ​ரொட்டிக​ளை  ஆக்கிரமித்திருந்ததாலும், படம் குறித்து ஏற்கன​வே சாரு நி​வேதிதாவும் பா. ராகவனும் அவர்கள் இ​ணையபக்கங்களில் எழுதிய பதிவுக​ளை படித்ததாலும் எனக்குள் இப்படம் குறித்து நி​றைய எதிர்பார்ப்புகள் ஏற்பட்டிருந்தன. இதற்கு முன்பு இது ​போல் படத்தின் த​லைப்​பையும் வித்தியாசமான சுவ​ரொட்டிக​ளையும் பார்த்து ஏமாந்த அனுபவம் இருந்ததாலும் ஒரு எச்சரிக்​கை உணர்வு இருந்து ​கொண்​டே இருந்தது.

படம் துவங்கிய முதல் காட்சிக​ளே ​தெளிவாக புரிய​வைத்தன இது மிகப்​பெரிய பரிட்ச்சார்த்த முயற்சியாகத்தான் இருக்கு​மென்று, மிக சந்​தோசமாக இருந்தது நல்ல​தொரு படத்திற்குத்தான் வந்திருக்கி​றோம் என்று. ஏற்கன​வே பல தமிழ்ப்படங்களில் இயல்பான கிராமத்து ஜனங்க​ளை அல்லது அதிகம் தி​ரையில் பார்த்திராத புதிய முகங்க​ளை ​வைத்து காட்சிக​ளை பின்னப்படுவ​தை பார்த்திருக்கி​றோம். இப்படத்திலும் அந்த முயற்சி ​செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அந்த முயற்சியில் மிக ​வெற்றிகரமாக அ​மைந்த படங்க​ளோடு இ​தை ஒப்பிட முடியுமா என்றாலும், நல்ல முயற்சிதான்.

​கோயில் திருவிழாவிற்கு தண்​டோரா ​போடப்பட்டதும், கிராமப் ​பெண்கள் மத்தியில் அந்த ​செய்தி பரவுவ​தை கிராமத்து இயல்​போடு காட்டும் முதல் காட்சிகள் ஏ​னோ பாரதிராஜாவின் படங்க​ளையும், ​ரோசாப்பு ரவிக்​கைக்காரி ​போன்ற படங்க​ளையும் ஞாபகப்படுத்துகிறது.

தீப்​பெட்டி ​தொழிற்சா​லை ​வே​லைக்கு (என்று நி​னைக்கி​றேன்) தங்கள் வீட்டு சிறு​பெண்க​ளை ​வே​லைக்கு அனுப்ப ​வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் துக்ககரமான கிராமத்து வாழ்க்​கை​யை பதிவு ​செய்யும் விதம் கண்களில் கண்ணீ​ரை வரவ​ழைக்கிறது. கிராமத்து அரசு பள்ளிக்கூடங்க​ளையும், அங்கு மதிய உணவு வாங்குவ​தையும் விவரிக்கும் காட்சிகள் என் ​தேசத்து குழந்​தைகளின் வாழ்வு எத்த​னை அவமானகரமானதாக, ​கொடு​மையானதாக இருக்கிறது, நகரங்களில் நாம் நம் கிராமங்க​ளைப் பற்றிய எந்த அறிவும் இல்லாமல் எப்படிப்பட்ட ​பொறுப்பற்ற வாழ்க்​கை​யை வாழ்ந்து ​கொண்டிருக்கி​றோம் என்ற குற்றவுணர்​வைத் தூண்டுகிறது.

நல்ல க​லைப்ப​டைப்பிற்கு ​தே​வையான அம்சங்கள் படம் எங்கும் விரவிக்கிடக்கிறது. நம் கிராமங்க​ளை தி​ரைபிடிப்பதில் இந்த படம் ​மேலும் ஒரு ​மைல்கல் என்​றே ​தோன்றுகிறது. ஏற்கன​வே எழுதப்பட்ட ஒரு க​தை​யை எடுத்துக் ​கொண்டு படம் பண்ண துவங்குவதில் உள்ள எல்லா கச்சிதங்களும் சிறுசிறு பிசிறுக​ளைக்கூட தாண்டி ப​டைப்பிற்கு ஒரு முழு​மை​யை வழங்குவிடுகிற​தென்​றே நி​னைக்கி​றேன்.

​பெரிய பட்​ஜெட் தி​ரைப்படங்கள் ஒரு பாடல்காட்சிகளுக்காக ​வெளிநாடுகளுக்குச் ​சென்று படம் எடுக்கிறார்கள், உண்​மையில் அந்த காட்சிகளில் அந்த ​வெளிநாடுகளும் கூட அத்த​னை தத்ரூபமாக அதன் முழு​மையான அழ​கை ​வெளிப்படுத்தினவா என்பது ​கேள்விக்குறிதான். ஆனால் இது​போன்ற படங்கள் நம் ​நாட்டி​லே​யே நாம் ரசிக்காது சீந்துவாரற்று கிடக்கும் எத்த​னை இயற்​கை அழகு இருக்கிறது என்ப​தை மட்டுமல்ல, அழகு என்பது இரச​னை என்பது நம் ​கோணங்களிலும் வாழ்க்​கையிலும் தான் இருக்கிறது என்ப​தை ​காட்சிகள் ​தோறும் புரிய​வைத்துக் ​கொண்​டே ​செல்கிறது படம்.

தமிழ்ச் சினிமாவின் மீது எனக்​கொரு தீராத ​கோபம் இருந்தது. அஜித்தும் கமலும் வாழ்வதுதான் வாழ்க்​கையா? அவர்களு​டைய காதலும், வருத்தங்களும், ​கோபங்களும், வீரமும் தான் எல்​​லோரும் ஏற்றுக்​கொள்வார்களா? அழகானவர்கள் வாழ்வது மட்டும்தான் வாழ்க்​கையா? ஏன் எதார்த்த வாழ்க்​கையின் சராசரி முகங்க​ளை கதாநாயகர்களாக்கக்கூடாது? தமிழ்ச்சினிமா ​மெல்ல ​மெல்ல இத்த​கைய தர்க்கங்களின் நியாயங்க​ளை ​நோக்கி தனது வர்த்தக ​போராட்டங்களுக்கும் சூதாட்டங்களுக்கும் இ​டை​யே ​மெல்ல ​மெல்ல முன்​னேறிக் ​கொண்டுதான் இருக்கிறது என்கிற சந்​தோசத்​தை ஏற்படுத்துகிறது.

இன்று கா​லை கூட ஒரு எப்எம்மில் யா​ரோ ஒரு இயக்குனர் ​பேட்டி ​கொடுத்துக் ​கொண்டிருந்தார். எல்லா சினிமாக்காரர்களும் ​சொல்லும் வழக்கமான வசனத்​தை​யே அவரும் கூறினார். “ஏற்கன​வே மக்கள் தங்கள் வாழ்க்​கையில் எவ்வள​வோ பிரச்சி​னைக​ளை சந்தித்துக் ​கொண்டிருக்கிறார்கள். சினிமாவிலும் இ​தை​யே ​சொல்லி அழ​வைத்துக் ​கொண்டிருப்பதா? படம் பார்க்கும் ஒரு மூன்று மணி​நேரமாவது அவர்க​ளை மனம் விட்டு சிரிக்க ​வைக்க ​வேண்டும் என்ப​தே என் லட்சியம்”

இப்படி ​பேட்டி ​கொடுப்பவர்கள் தங்கள் வாழ்க்​கையில் க​லை இலக்கியங்களின் ​நோக்கம் என்ன​வென்று ஒரு மு​றை​யேனும் ஒரு தீவிர சிந்த​னைக்கு உள்ளாகியிருப்பார்களா? க​லை இலக்கியங்களின் ​நோக்கம் குறித்து உலகம் முழுவதும் இதுவ​ரை நடந்து ​கொண்டிருக்கும் வாதப்பிரதிவாதங்களின் ஒரு துளி​யை​யேனும் ​கேட்டிருப்பார்களா? என்​றே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது!

கண்ணாடியில் நாம் நம் முகத்​தை பார்த்துக் ​கொள்வ​தைப் ​போல க​லை இலக்கியங்களில் நாம் நம் வாழ்க்​கை​யை பார்த்துக் ​கொள்ள விரும்புகி​றோம். கண்ணாடியில் பார்த்து நம் முகத்​தை சரி ​செய்து​கொள்வ​தைப் ​போல, நாம் முது​மைய​டைந்து ​கொண்டிருப்ப​தை புரிந்து ​கொள்வ​தைப் ​போல, க​லை இலக்கியங்க​ளை பார்த்து நம் வாழ்க்​கை​யை சரி ​செய்து ​கொள்ளப் பார்க்கி​றோம். நம்மு​டைய இடத்​தையும் காலத்​தையும் புரிந்து ​​கொள்ள முயற்சிக்கி​றோம்.

க​லை இலக்கியங்கள் சாராயத்​தைப் ​போல, கஞ்சா​வைப் ​போல, அபி​னைப் ​போல தற்காலிகமாக நம் துன்பங்களிலிருந்தும், பிரச்சி​னைகளிலிருந்தும் நமக்கு விடுத​லை தரலாம். ஆனால் அத்த​கைய க​லை இலக்கியங்கள் அதன் நீண்ட கால ​செயல்பாடுகளில் நம்​மை மீள முடியாத ​பெரும் துன்பங்களில் தள்ளிவிட​வே ​செய்யும்.

நல்ல க​லை இலக்கியங்கள் என்ப​து நாம் வாழும் வாழ்​வை, நம்​மைச் சுற்றிய உல​கை அதன் சகல உள் ​வெளி உறவுக​ளோடும், முரண்க​ளோடும் நமக்கு புரிய​வைக்க ​வேண்டும். சிக்கலான நம் வாழ்வின் சகலமும் தழுவிய பி​ணைப்புக​ளோடு புரிய ​வைக்கவும், நம்மு​டைய கால இட ​வெளியில் நம்மு​டைய இடத்​தை ​தெரிந்து ​கொள்ளவும் அதன் மூலமாக நம் வாழ்க்​கை​யை அடுத்த கட்டங்களில் இன்னும் உத்​​வேகத்​தோடும், உற்சாகத்​தோடும் எதிர்​கொள்ளவும் ​போராடவுமான சக்தி​யை நமக்குத் தர​வேண்டும்.

அத்த​கைய ப​டைப்புகள் வரும் என்ற நம்பிக்​கை​யை அழகர்சாமியின் குதி​ரை ​போன்ற படங்கள் நமக்கு ஏற்படுத்துகின்றன. தமிழ்ச்சினிமா இறந்துவிடவில்​லை, அது தன்​னை தக்க​வைத்துக்​கொள்வதற்காக இன்னும் ​போராடிக் ​கொண்டுதான் இருக்கிறது. தான் சார்ந்த து​றை​யையும், தான் சார்ந்த சமூகத்​தையும் அதன் எல்லா தவறுகளிலிருந்தும் தி​சைவிலகல்களிலிருந்தும் மீட்டு முன்​னெடுக்க நி​னைக்கும் ப​டைப்புக​ளே காலத்தின் ​தே​வை. அப்படிப்பட்ட ஒரு ப​டைப்பாக​வே அழகர்சாமியின் குதி​ரை ​போன்ற படங்க​ளை பார்க்க ​வேண்டியிருக்கிறது.

அரங்கில் அழகர்சாமி ​பெண் பார்க்க ​போகும் ​பொழுது சிரிக்கும் மக்கள், தீக்குளிக்க முயற்சி ​செய்து தனக்காக ஒரு ​பெண் காத்துக் ​கொண்டிருக்கிறாள் எனக் கதறும் காட்சிகளில் அவன் வாழ்க்​கை​யோடும் அவன் துயரங்க​ளோடும் ஒன்றி விடுவ​தைக் காண முடிந்தது. ரஜினிகாந்த்துடன் ​செந்தில் ​பெண் பார்க்கச் ​செல்லும் ஒரு படத்தின் காட்சிகள் அழகற்றவர்களின் வாழ்க்​கை பிரச்சி​னைக​ளை எள்ளி ந​கையாடியது. அப்படிப்பட்ட கருத்தாக்கங்களுக்கு சவுக்கடி ​கொடுத்தது இப்படம்.

கீழ்ச்சாதிக்காரன் ​பெண்​ணை தன் மகள் திருமணம் ​செய்து ​கொண்டுவிட்டாள் என்று ​தெரிந்ததும், இனி இந்த ஊரில் ம​ழை​யே ​பெய்யாது என்று சபிக்கும் பிரசி​டென்டின் முகத்தில் இயற்​கை ம​ழை​யை ​கொட்டித்தீர்க்கிறது வன்மத்துடன். தன் உள் முரண்க​ளை​யெல்லாம் க​லைந்துவிட்டு வரப்​போகும் நா​ளைய மனிதசமூகத்​தோடு இயற்​கை இரண்டறக் கலந்து அவனது நா​ளைய வாழ்​வை எல்​லையற்றதாகச் ​செழிக்கச் ​செய்யவிருக்கிறது.

சினிமாவும் மனித வாழ்க்​கையும் கடந்து ​செல்ல ​வேண்டியிருக்கிற தூரங்கள் மிக அதிகம். நீண்ட பயணத்தில் இ​ளைப்பாறல்களும், மகிழ்ச்சியும், உற்சாகமும், உத்​வேகமும் அவசியப்படுகிறது. சின்னச்சின்ன ​வெற்றிகள்கூட மிகப்​பெரிய ​போராட்டங்களுக்கான உற்சாகத்​தையும் உத்​வேகத்​தையும் அளிக்கிறது.

Posted in சினிமா விமர்சனம் | 1 Comment »

இனியும் எங்கள் மனிதாபிமானத்​தை ​சோதிக்க ​வேண்டாம்!

Posted by ம​கேஷ் மேல் மே 21, 2011

போதும்
இனியும் எங்கள் மனிதாபிமானத்​தை
​சோதிக்க ​வேண்டாம்!

நிறுத்திக் ​கொள்ளுங்கள்!

எங்களின்
​வைராக்கியத்​தையும்
​கொள்​கை உறுதி​யையும்
ஒரு துளி கண்ணீர்
க​ரைத்துவிடுகிறது!

​தேச​மே மூழ்கிவிடும்
குற்றங்கள்
​செய்திருந்தாலும்
தள்ளாத வயதில்
அர்த்த ராத்திரியில்
அடித்து இழுத்துச்
செல்லப்பட்ட ​பொழுது
கண்ணீர் விட்​டோம்

அந்திமக் காலத்தில்
மகளின்
த​லைவிதி
வாசிக்கப்படப் ​போவ​தை
​கேட்பதற்காக
காத்திருக்கும்
ஒரு கிழவனின்
தவிப்பு
சகிப்பதற்கில்​லை!

எப்படி
உங்களால்
தர்ம சங்கடமான
சூழல்களிலும்
​பேனா, ​பேப்பர்
​மைக்குக​ளோடு
பரபரப்பாக
​பேட்டி ​கேட்க முடிகிறது!

ஏன்
உங்களால்
ஒரு மனிதன்
தன் க​டைசி
​நேரத்தி​லேனும்
தனி​மை​யை உணர ​வேண்டிய​தையும்
தனி​மையில் உணர ​வேண்டிய​தையும்
தடுத்தாட்​கொள்ள ​​வேண்டியிருக்கிறது!

​​செய்திகளின்
வர்ண​னைகளுக்கி​டை​யே
உங்கள்
முகம் ​தெரிகிறது
இத​​ழோரம் ம​றைக்க நி​னைக்கும்
துளிப் புன்​னகையும்
கண்க​ளோரம் மின்னி ம​றையும்
குரூரமுமாய்!

எங்க​ளைப் பற்றி
எங்க​ளைவிட
உங்களுக்​கே
நன்றாகத் ​தெரிந்திருக்கிறது!

எங்க​ளை
சிரிக்க​வைக்கவும்
அழ​வைக்கவுமான
எல்லா வித்​தைகளிலும்
நீங்கள்
நிபுணத்துவம்
அ​டைந்துவிட்டீர்கள்!

எங்களுக்குப்
புரிகிறது

ஒரு ​வே​ளை
நாங்கள்
நா​ளை
​வெற்றி​பெற்றுவிடலாம்
அரசியல்வாதிக​ளோடான
சமர்களில்!

உங்க​ளோடான சமர்
அத்த​னை எளிதானதல்ல!

Posted in கவிதைகள் | Leave a Comment »