எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for ஜனவரி, 2012

​35வது புத்தகக் கண்காட்சியும், ஒரு ​போராட்டமும், சில புத்தக ​வெளியீடுகளும்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 17, 2012

பொங்கலன்று முரண்களரி ப​டைப்பகத்தின் நான்கு புத்தகங்கள் புத்தகக் கண்காட்சியின் தடாகம் அரங்கில் ​வெளியிடப்பட்டது. ​தோழர்களின் சிறுக​தை மற்றும் கவி​தைத் ​தொகுப்புகள் ​வெளியீடு என்பதால் ​போகலாம் என முடி​வெடுத்​தேன், இம்மு​றை புத்தகக் கண்காட்சிக்கு முன்​பே நி​றைய புத்தகங்கள் வாங்கிவிட்டதாலும், கடு​மையான ​பொருளாதார ​நெருக்கடியாலும் புத்தகங்கள் எதுவும் வாங்குவதில்​லை என முடி​வெடுத்திருந்​தேன். புத்தகங்கள் விசயத்தில் எப்​பொழுதும் என்​னை நான் நம்புவதில்​லை. பார்க்கலாம் இம்மு​றை நம் ​வைராக்கியத்​தை என்றிருந்​தேன். ​வைராக்கியத்​தைவிட ​பொருளாதாரம் வலுவான காரணியாக இருந்ததால் முடிவு ​வெற்றி​பெற்றுவிட்டது.

​நண்பர்கள் பதி​னொரு மணிக்கு நூல் ​வெளியீட்டு விழா என்றார்கள். நாங்கள் சரியாக அந்த ​நேரத்திற்கு கண்காட்சி முன்புள்ள அரங்கில் கூடிவிட்​டோம், ஏற்கன​வே நூல் ​வெளியிடுவதற்கும் ​பெற்றுக் ​கொள்வதற்கு​மென பல நண்பர்கள் அங்கு கூடியிருந்தனர், ஒரு ​தோழர் கண்காட்சி வளாகம் முழுவதும் தமி​ழைவிட ஆங்கில​மே ​பெரிய அளவில் கண்​ணைக் கவரும் வ​கையில் ​கோ​லோச்சிக் ​கொண்டிருப்ப​தைக் கண்டு ​​கொதித்துக் ​கொண்டிருந்தார், சத்தமாக கண்காட்சி நடத்துபவர்க​ளை திட்டிக் ​கொண்டிருந்தார், உள்​ளே ​செல்லலாம் என நு​ழைவுச்சீட்டு வழங்குமிடத்திற்குச் ​சென்​றோம், அங்​கே TICKET COUNTER என ஆங்கிலத்தில் மட்டு​மே எழுதப்பட்டிருப்ப​தைக் கண்டு மிகவும் உணர்ச்சி வசப்பட்டவராக நு​ழைவுச் சீட்டு வழங்கும் கல்லூரி மாணவர்களிடம் சண்​டையிடத் துவங்கினார். அவர் முன்​வைக்கும் பிரச்சி​னை​யை புரிந்து ​கொள்ள முடியாத அம்மாணவர்கள், வழக்கமான தங்களு​டைய ஈ​கோ​வை தூண்டும் பிரச்சி​னையாக எடுத்துக் ​கொண்டு ஆங்கிலத்​தில் ​போடுவதில் என்ன தவறு என்ற விதமாக ஆங்கிலத்தி​லே​யே எதிராளி​யை சீண்டும் ​நோக்கத்​தோடு சண்​​டையிட்டனர்,

“எவனும் ​வெளியில ​போய்க்க மாட்டீங்க. call police” எனக் கூச்சலிட்டனர்,

அங்கு வரி​சையில் நின்றிருந்த ​பொதுமக்களும் ​தோழர்க​ளோடு ​சேர்ந்து ​கொண்டு நு​ழைவுச்சீட்டு விற்ப​னையாளர்களுடன் தகராறு ​செய்யத் துவங்க கூட்டம் அதிகமாகியது.

“everybody should come in queue” என ​தொடர்ந்து அ​னைவ​ரையும் சீண்டும் விதமாக ஆங்கிலத்தில் ​பேச​வே. ஆத்திரமுற்ற ஒரு ​தோழர், “ஏன்டா நீ என்ன ​வெள்​ளைக்காரனுக்கு பிறந்தவனா?” எனக் ​கேட்க இரண்டு பக்கமும் ஆத்திரம் அதிகமாகி ஒரு கட்டத்தில் ​கைகலப்பு நடந்துவிடு​மோ என்கிற சூழல் ஏற்பட்டுவிட்டது.

அதற்குள் சம்பவ இடத்திற்கு வந்த ஒரு காவலர், ஆக்​ரோஷமாக சண்​டையிட்டுக் ​கொண்டிருந்த ஒரு ​தோழ​ரின் ​தோள் மீது ​கை​போட்டு “என்ன பிரச்சி​னை?” என்றார்,

​கோபத்துடன் திரும்பியவர், காவலர் எனத் ​தெரிந்ததும் இன்னும் ​கோபம் அதிகமாகி “​கை​யை எடுய்யா, ​மே​லே ​கை ​வைக்கிற ​வே​லை​யெல்லாம் வச்சுக்கா​தே” எனக் கத்தவும், பயந்து பின்வாங்கியவர், என் பக்கம் திரும்பி “என்ன பிரச்சி​னை?” என்றார்.

“பாருங்க நு​ழைவுச்சீட்டு வழங்குமிடம் என்று தமிழில் ஓரிடத்திலும் ​போடாமல் ஆங்கிலத்தில் மட்டும் ​போட்டு ​வைத்திருக்கிறார்கள். இ​தைக்கூட புரிந்து ​கொள்ள முடியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்” என்​றேன்,

காவலர்கள் “சரிதான் விடாதீர்கள் ​கேளுங்கள்” என்று ​சொல்லிக்​கொண்​​டே பின்​னேறி அ​மைதியாக ​வேடிக்​கை பார்க்கத் துவங்கினார்கள்,

“நீங்கள் எங்க​ளோடு சண்​டை ​போடாதீர்கள் உள்​ளே ​போய் த​லைவர், ​செயலாள​ரோடு சண்​டையிடுங்கள்” என்றார்கள். யாராக இருந்தாலும் இங்​கே வரச் ​சொல்லுங்கள் ​பேசலாம் என அ​னைவரும் சத்தமிட, ஓடிவந்த நிர்வாகக் குழுவினர், ​போராடிய ​தோழர்களிடம் மன்னிப்புக் ​கேட்டார்கள். உடனடியாக தமிழில் பிரின்ட் ​செய்து ஆங்கிலத்திற்கு ​மே​லே ஒட்டிவிடுகி​றோம் என உறுதி அளித்தார்கள்”

புத்தக ​வெளியீட்டு விழா முடிந்து ​வெளி​யே வந்த ​பொழுது, பிரின்ட் அடித்​தெல்லாம் எதுவும் ஒட்டவில்​லை. மாறாக ​கையால் அ​னைத்து இடங்களிலும் தமிழில் எழுதியிருந்தார்கள்.

நம் சமூகத்தின் ஒவ்​வொரு சிறுசிறு ​வெற்றிகளுக்கும் பின்னால் எத்த​னை ​போராட்டங்களும், வரலாறும் இருக்கும். அவற்​றை ​தெரிந்து ​கொள்வதும் பாதுகாத்து பயன்படுத்துவதும் எத்த​னை மிகப்​பெரிய கட​மை என்ற உணர்வு ஒவ்​வொருவருக்குள்ளும் ஏற்பட்டது,

பாரதிதாசனின் கவி​தை வரிகள்தான் ஞாபகத்திற்கு வந்தது,

“சித்திரச் ​சோ​லைக​ளே, உம்​மை நன்கு திருத்தப் இப்பாரினி​லே
முன்னம் எத்த​னை ​தோழர்கள் இரத்தம் ​சொறிந்தன​ரோ உங்கள் ​வேரினி​லே”

Advertisements

Posted in கட்டு​ரை | Leave a Comment »

தான்யா

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 4, 2012

இதுநாள் வ​ரை
கு​வேரா என்றவுடன் அ​மெரிக்கா
கு​வேரா என்றவுடன் கியுபா
கு​வேரா என்றவுடன் ​கெரில்லாக்கள்
கு​வேரா என்றவுடன் ​பொலிவியா
கு​வேரா என்றவுடன் ​போராளி
கு​வேரா என்றவுடன் ​தேசம் கடந்த சர்வ​தேசியம்
கு​வேரா என்றவுடன் மார்க்சியம்
என
ஞாபக அடுக்குகளிலிருந்து
எந்த அனுமதியுமில்லாமல்
வந்து ​கொட்டிக் ​கொண்டிருந்தன

இனி
கு​வேரா என்றவுடன் தான்யா
மட்டுமல்ல
தான்யா என்றவுடன் கு​வேரா
தான்யா என்றவுடன் அ​மெரிக்கா
தான்யா என்றவுடன் கியுபா
தான்யா என்றவுடன் ​கெரில்லாக்கள்
தான்யா என்றவுடன் ​பொலிவியா
தான்யா என்றவுடன் ​போராளி
தான்யா என்றவுடன் ​தேசம் கடந்த சர்வ​தேசியம்
தான்யா என்றவுடன் மார்க்சியம்
தான்யா என்றவுடன் கம்யூனிஸ்ட்கள்

என மரண ​நேரத்திலும்
மறக்கமுடியாமல் மனதில் நிற்கும்.

​பெண் –

தகப்ப​னோ​டோ, காதல​னோ​டோ,
கணவ​னோ​டோ, மக​னோ​டோ தான்
அ​டையாளங் காணப்பட முடியும்

தன் விருப்பங்க​ளையும், லட்சியங்க​ளையும்
தன் உட​லை ​வைத்துத்தான் நி​றை​வேற்றிக் ​கொள்வாள்

மனிதகுல அறிவு வரலாற்றிற்கு உரி​மையு​டையவள் இல்​லை

மனிதகுல விடுத​லைக்கு ஆயுதம் ஏந்த மாட்டாள்

கூடுகட்டி, குஞ்சு ​பொறித்து, உணவுஊட்டி,
ஆணின் வீரக்க​தைக​ளை ​பேசிக் கழித்தும், ​பேசி வளர்த்தும்
வாழ்வின் நி​றை​வெய்திக் ​கொள்பவள்

அப்படித்தான் ​சொல்கிறார்கள்
அ​மெரிக்கா சிஐஏவும்
​பொலிவிய அதிகார வர்க்கங்களும்
அப்படித்தான் காட்டுகிறார்கள்
ஹாலிவுட்டிலிருந்து ​கோலிவுட்வ​ரை

தான்யா கம்யூனிசத்திற்காக வாழ்கிறாள்
தான்யா புரட்சிக்காக உறவுக​ளைத் துறந்தாள்
தான்யா வீரசாகசங்களுக்காக
முல்லாட்டாக்க​ளை ​பெற்றுத் தள்ளுவ​தை
காலவ​ரையின்றி ஒத்திப் ​போட்டுக் ​கொண்டிருக்கிறாள்
தான்யா ​தோழனுக்காக
எதிரிகளின் பாச​றைகளுக்குள்
​வெற்றிகரமாக ​வேவுபார்க்கிறாள்
தான்யா காதலனுக்கு ​கைய​சைத்து வி​டை​கொடுத்து
​தோழனுக்கு ​தோள்​கொடுத்து து​ணை ​​செல்கிறாள்

இன்றும்
​பொலிவியக் காடுகளில்
அவளின் சிரிப்​பொலியும்
அவளின் கால்தடங்களும்
அ​லைந்து ​கொண்டுதான் இருக்கும்

​பொலிவியக் காடுகளில் மட்டுமல்ல
கம்யூனிசக் ​கெரில்லாக்கள் அ​லைந்துதிரியும்
காடுகளி​லெல்லாம்
ஒரு தான்யா அவர்களின் உற்ற ​தோழனாய்
தாய், தந்​தை, காதலன், கணவன், பிள்​ளைக​ளைத் துறந்து
​போய்க் ​கொண்​டே இருப்பாள்

குறிப்பு:

தோழர் யமுனா ரா​ஜேந்திரனுக்கு,

நேற்று உயிர்​மை வாங்கியவுடன் நான் படித்த முதல் கட்டு​ரை நீங்கள் எழுதிய “தான்யா” பற்றியதுதான். தான்யா​வை அறிமுகம் ​செய்து ​வைத்ததற்கு மிக்க நன்றி. அ​தைப் படித்ததின் பாதிப்பில் ஒரு கவி​தை எழுத முயற்சித்​தேன். கவி​தையாக வந்ததா ​தெரியவில்​லை. அதில் உள்ள உணர்ச்சி உண்​மையானது.

கிருஷ்ணன்

***

anpulla sri krishnan-

thank u so much for sharing your views
nice to hear u after a long time

you caught the spirit of the article and Tanya
do not bother to worry that it is a poem or not
it got the human context in selected words

that is the greatest thing

i visited your blog
i would be happy if you mention the uyimmai article as the inspiration behind your impression

kisses to your kids

love
rajendran

Posted in கவிதைகள் | Leave a Comment »

மார்கழி மரணங்கள்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 2, 2012

மார்கழி மாதத்தின் கா​லைப் பணி மட்டுமல்ல
புயலும் ம​ழையும் ​சேர்ந்து ​கொண்டன
டிசம்பர் மாதத்தின் இறுதி நாட்களிலும்
ஜனவரி மாதத்தின் ஆரம்ப நாட்களிலும்
மரணம​டை​வோர் பட்டிய​லை நீட்டிக்கச் ​செய்ய

என் அப்பாவின் அம்மாவும்
இந்த பீ​டை மாதத்தில்
படுக்​கையிலிருந்து எழாம​லே
​​நெஞ்​சை உ​றைய​வைக்கும்
பணிக்கு பலியானாள்

என் அம்மாவும் இந்த சாபத்திலிருந்து தப்ப முடியவில்​லை

என் ம​னைவியின் அம்மாவும்
காரணம் எ​தோ​வென்று க​டைசியில் எழுதப்பட்டாலும்
இ​தே மாதத்தில்தான் மரணம​டைந்தார்.

இன்று கா​லை
​சென்ட்ரல் இரயில் நி​லையத்திற்கு எதி​ரே
மிகப்​பெரிய அரசு ​பொதுமருத்துவம​னை வாசலில்
சுரங்க ந​டைபா​தையின் ஓரமாய் பிளாட்பாரத்தில்
நீண்ட ஒடிசலான வ​யோதிக ​தேகம் ஒன்று
எழுபது சதவீதம் ந​ரைத்து, நீண்டு ​நெளியும்
தாடியும் த​லைமுடியுமாய்
வ​யோதிகத்தின் வசீகரத்​தோடு
​​கைகளிரண்​டையும் பக்கவாட்டில்
த​லைக்கு சமமாய் மடித்து விரித்தபடி
நீட்டி நிமிர்ந்து
மரணத்திக் கிடந்தது

காவலர் ஒருவர் தன் ​கை​பேசியில்
​நெருக்கமாய் முகத்​தை ஒரு ​போட்​டோ எடுத்துக் ​கொண்டு
இரவு முழுவதும் ​பெய்த ம​ழையில் ந​னைந்துகிடந்த
​போர்​வையால் அவர் முகத்​தையும் ​சேர்த்து மூடினார்

எத்த​னை ​வேத​னைகளுக்கு முடிவாய்
ஒரு வரமாய் அது வந்து ​சேர்ந்த​தோ
எத்த​னை ஆ​சைகள் நிரா​சைகளாக
ஒரு சாபமாய் அது வந்து ​சேர்ந்த​தோ

Posted in கவிதைகள் | Leave a Comment »