எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for ஜூன், 2012

​கேப்பிடலிஸம் என்றால் என்ன?

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 27, 2012

நேற்று http://www.shobasakthi.com வலைப்பக்கத்தில் திரு. ராஜன் குறை அவர்களுடைய கட்டுரைகளை படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் ஒரு கட்டுரை “முதலீட்டியத்தின் எரிபொருள் கனவுக் காலம்” இந்தக் கட்டுரை April 29th, 2008ல் எழுதப்பட்டதாக அப்பக்கத்தில் குறிப்பு உள்ளது. முன்பே கேப்பிடலிஸம் என்ற சொல்லிற்கு ராஜன் குறை அவர்கள் “முதலீட்டியம்” என்ற தமிழ்ச்சொல்லை பயன்படுத்துகிறார் என்பது தெரியும். அது குறித்த அவருடைய பதிவை இக்கட்டுரையின் முதல்பத்தியில்தான் படிக்கக் கிடைத்தது.

அதில் தான் பயன்படுத்தும் சொல்லிற்கான காரணத்தை பின்வருமாறு கூறுகிறார்:

“‘மொழிபெயர்ப்பில் தொலைந்தவை’ என்ற சொற்றொடர் ஆங்கிலத்தில் புழங்குகிறது. ‘மொழிபெயர்ப்பில் தடம் மாறியவை’ என பட்டியல் போட்டால் அதில் காபிடலிஸத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பான முதலாளித்துவத்திற்கு முக்கிய இடம் கொடுக்கவேண்டும். இது காபிடலிஸ எதிர்ப்பை முதலாளி – தொழிலாளி முரண்பாடாக சுருக்குவதை சுலபமாக்கியது. வெகுஜன சிந்தனையில் முதலாளியல்ல, முதலீட்டியமே பிரச்சனை என்ற எண்ணம் எழவே வாய்ப்பில்லாமல் போனதால் அரசு முதலீட்டியம் போன்ற கருத்தாக்கங்கள் வெகுஜன பிரக்ஞையில் தமிழில் பரவலாக கவனம் பெறவில்லை, சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சிக்கு பிறகும் கூட.”

இப்புதிய சொல் – அவரைத் தவிர வேறு யாருமே இதுவரை இச்சொல்லை பயன்படுத்துவதாக அறியக் கிடைக்கவில்லை, அவருடன் இணையத்திலோ சிறுபத்திரிகைகளிலோ உரையாடும் சிலர் அவரோடு பேசும் பொழுதுமட்டும் இச்சொல்லை பயன்படுத்துவதாகத் தெரிகிறது – அவருடைய உருவாக்கமா அல்லது ஏற்கனவே உள்ள சொல்லை அதன் சரியான அர்த்தத்தில் அவர் கையாளுகிறாரா என்று தெரியவில்லை.

மேலும் இது குறித்து சுவையான ஆராய்ச்சிகளுக்கான தேவைகளும் மனதில் தோன்றியது. இந்த ஆங்கிலச்சொல்லுக்கு “முதலாளித்துவம்” என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்த முதல் மனிதர் யாராக இருக்கும்? சோவியத் யூனியனிடம் ஊழியராக வேலைபார்த்து தொழில்ரீதியாக மொழிபெயர்த்தவர்களா? அல்லது சுய விருப்பத்தின் அடிப்படையில் மொழிபெயர்த்த யாரேனுமா?

பல மார்க்சிய நூல்கள் தமிழகத்திற்கு இணையாக இலங்கையிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. அங்குள்ளவர்கள் பல கலைச் சொற்களுக்கும் பெயர்ச் சொற்களுக்கும் அவர்களுக்கே உரித்தான வகையில் சொற்களை உருவாக்கியுள்ளனர் (உ.ம். Mao Tse Tung என்பது தமிழகத்தில் மாசேதுங் அல்லது மாவோ; இலங்கையில் மாஓ). அது போல முலாளித்துவத்தை அவர்களும் முதலாளித்துவம் என்றே மொழிபெயர்த்தார்களா அல்லது வேறு சொற்களை பயன்படுத்தியிருப்பார்களா?

ஆனால் நிச்சயமாக இந்த கவனப்படுத்தல் தமிழில் புழங்கும் பல மார்க்சிய -பொதுவாக தத்துவம், அரசியல் பொருளாதாரம், சோசலிசம்- சம்பந்தபட்ட கலைச் சொற்களுக்கான சரியான மொழிபெயர்ப்புகள் தான் பயன்படுத்தப்படுகிறதா அவை எவ்வாறு அர்த்தப்பிழைகளை ஏற்படுத்துகின்றன, சரியான கோணத்தில் விசயங்களை புரிந்து கொள்வதற்கு ஊறு செய்கின்றன என்பதை ஆய்வு செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

இதனை வைத்துக் கொண்டு தீவிரமாக சிந்தித்த வேளையில் ஏற்பட்ட மனப்பதிவுகளை பதிவு செய்து கொள்ள நினைத்ததே இப்பதிவு.

“Capitalism = முதலாளித்துவம்” என்ற மொழிபெயர்ப்பு தவறு என்று பொருளிலக்கண அடிப்படையில் ஏற்றுக் கொள்ளகூடியதே. “முதலீட்டியம்” என்ற சொல் அதன் எல்லா கோணங்களிலும் அதற்கான சரியான மொழிபெயர்ப்பு சொல்லாக அமைந்திருக்கிறதா என தலையை எல்லாக் கோணங்களிலும் திருப்பி திருப்பி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கேற்பட்ட சந்தேகங்கள் கீழே:

முதலீட்டியம் என்ற சொல் முதலை அதாவது மூலதனத்தை ஈட்டுவதற்கான முறைகளை பற்றிப் பேசும் ஒரு வணிகவியல் சார்ந்த உபதுறையாக இருக்குமோ என்ற மயக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது. அதற்கு பதிலாக “captial =  மூலதனம்” என்ற ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க மூலச்சொல் மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து capitalism க்கான சொல்லை உருவாக்கினால் என்ன என்ற எண்ணம் தோன்றியது. இசம் என்ற ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு இலக்கண காரணங்களோடு தமிழில் இருவிதமாக மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்படுகிறது. ஒன்று “துவம்” இன்னொன்று “இயம்” .இவை இரண்டையும் “மூலதனத்தோடு” ஒட்டுப் போட்டு பார்த்தால் என்ன “capitalism = மூலதனத்துவம்” அல்லது “capitalism = மூலதனவியம்” (இவையும் யாராலேனும் ஏற்கனவே முயற்சித்து பார்க்கப்பட்டிருக்குமா தெரியவில்லை). capitalism என்றால் முதலாளித்துவம் என்ற சொல்லே நம் பாடமுறையாக மார்க்சியத்தை கற்கத்துவங்கிய நாள் முதல் கேட்டு படித்து பேசி பழகிவிட்டதால், எந்தச் சொல்லும் நம் மனம் ஏற்கும் ஒரு சொல்லாக அமையாமல் போவதைக் காண முடிகிறது.

ஆனால் தொடர்ச்சியாக புழங்கத் துவங்கிவிட்டால் மனங்கள் பழகிவிடும் என்பதே “முதலாளித்துவம்” என்ற சொல்லின் வரலாறிலிருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. “னை” என்ற எழுத்தை இன்றும் ன தலையில் தும்பிக்கையுடன் எழுதும் நம்முடைய நேற்றைய தலைமுறையினருக்கு மத்தியில், நாம் திருத்தப்பட்ட வழியில் “னை” என்று எழுதுவதைப் போல, சரியான மொழிபெயர்ப்பு கலைச்சொற்களை மாற்றி அமைத்தால் நாம் இல்லாவிட்டாலும் நாளை நம் சந்ததிகள் பிழையில்லாமலும் குழப்பமில்லாமலும் படிப்பார்கள் என்றே நம்பிக்கை ஏற்படுகிறது.

சொற்களைத் தவறாக மொழிபெயர்ப்பதால் வரும் அர்த்தப்பிழை எவ்வாறு நம் ஒட்டுமொத்த சிந்தனையையே பாதிக்கிறது என்ற பிரச்சினையைத் தொடர்ந்து இந்த மொழிபெயர்ப்புச் சிக்கல்களை பற்றி யோசனை தீவிரமடைந்ததின் விளைவு:

கல்லூரி நாட்களில் முறைப்படி மார்க்சியத்தை கற்றுத் தேற வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் பள்ளி கல்லூரி நண்பர்கள் பலர் சேர்ந்து ஒரு படிப்பு வட்டத்தை உருவாக்கினோம். அதில் எங்களுக்கு வழிகாட்டியாக ஒரு மூத்த தோழரும் இருந்தார். நாங்கள் தடாலடியாக மார்க்சியத்தை மூலநூல்களின் வழி கற்பதே சிறந்தது என்று “இயற்கையின் இயக்க இயல்”, “தத்துவத்தின் வறுமை”, “டூரிங்கிற்கு மறுப்பு” போன்றவற்றை “மனிதக் குரங்கிலிருந்து மனிதனாக மாறிய இடைநிலைப்படியில் உழைப்பின் பாத்திரம்”, “அரசு”, “மார்க்சியத்தின் மூன்று தோற்றுவாய்களும் மூன்று உள்ளடக்கக் கூறுகளும்” போன்ற பல சிறு கட்டுரைகளின் தொடர்ச்சியாக படிக்கத் துவங்கினோம்.

இவற்றைப் படிப்பதற்கு எங்களிடம் இருந்த புத்தகங்கள் அனைத்தும் சோவியத் யூனியன் வெளியிட்ட தமிழ் மற்றும் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு புத்தகங்களே. நாங்கள் ஆங்கில புத்தகங்களை reference ஆக மட்டுமே பயன்படுத்தினோம். “தத்துவத்தின் வறுமை”, “டூரிங்கிற்கு மறுப்பு” போன்ற புத்தகங்களை சோவியத் யூனியனின் மொழிபெயர்ப்பில் படிப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதை படித்து அனுபவித்தவர்களுக்கே தெரியும். அதன் மொழிபெயர்ப்புகளைச் செய்தவர்களுக்கு வாசகர்கள் குறித்து எந்த அக்கறையும் கிடையாது, மொழிபெயர்க்கும் புத்தகங்களின் சமூக மற்றும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் குறித்தோ, அப்புத்தகங்களில் பேசப்படும் கருத்துக்களின் தீவிரம் ஆழம் குறித்தோ எந்த பெரிய கவனமும் இருக்கவில்லை என்பதுதான் அதனை படிக்கும் பொழுது ஏற்பட்ட எண்ணங்களாக இருந்திருக்கிறது. அவை குறித்து அந்த மூத்த தோழரின் கருத்து என்பது “திரிபுவாதிகள் கூலிக்காக மாறடித்திருக்கிறார்கள், நமக்கும் இவற்றைவிட்டால் வேறு வழியில்லை” என்பதுதான்.

ஒவ்வொரு வரியையும் படித்து பொருள் புரிந்து கொள்வது ஏறக்குறைய அக்காலங்களில் ஏட்டுச்சுவடிகளையும், கல்வெட்டுக்களையும் படித்து பொருள் புரிந்து கொள்பவர்களுக்கு ஏற்படும் சிரமங்களுக்கு சமமாகக் கருதலாம் என்றே தோன்றுகிறது. பெரும்பாலும் உரக்க படிப்பவன் நானாகத்தான் இருப்பேன். சமயங்களில் இரண்டு பக்கங்களை சேர்த்து புரட்டிவிட்டாலும் ஒன்றும் பெரிதாக என்னால் வித்தியாசம் உணர முடியாது. ஒரே பக்கத்திலேயே புரிந்து கொள்வதில் சிரமம் இருக்கும் பொழுது இருபக்கத்தை தாவிடும் பொழுது மட்டும் எப்படி வித்தியாசம் தெரியும். அந்தத் தோழர் தான் ஒவ்வொரு வரியையும் நிறுத்தச் சொல்லி பொருள் விளக்கம் கொடுப்பார். சில குழப்பமான இடங்களில் ஆங்கில நூலை அருகிலேயே வைத்துக் கொண்டு, அந்த இடங்களை எளிதாக புரிந்து கொள்வோம். ஒரு கட்டத்தில் ஆங்கிலத்திலேயே எளிதாக படித்து விடலாம் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு ஏற்பட்டது. அன்றைக்கு அந்தத் தோழரின் உதவி மட்டுமில்லையென்றால் மார்க்சிய மூலப்புத்தகங்களை கண்டால் காததூரம் ஓடுபவனாகவே நான் இருந்திருப்பேன்.

சமீபத்தில் உயிர் எழுத்தில் “கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையின்” திருத்தப்பட்ட புதிய பதிப்பொன்றின் மொழிபெயர்ப்பு குறித்த விமர்சனத்தைப் படித்தேன். ஆங்கிலத்தில் ஆயுதப் போராட்டம், வன்முறை என்ற பொருள்படும் இடங்கள் எல்லாம் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் மென்மையான சொற்களால் விளக்கப்பட்டுள்ளன என்பதாக ஒரு குறிப்பு இருந்தது. நாங்கள் படிக்கும் பொழுது அந்த மூத்த தோழர் எங்களுக்கு கொடுத்த எச்சரிக்கைதான் ஞாபகத்திற்கு வந்தது. “திரிபுவாதிகள் இன்றைய சோவியத் யூனியனின் அரசியல நிலைப்பாடுகளுக்கு சாதகமாகவும் உதவும் வகையிலும் பல மூல நூல்களின் மொழிபெயர்ப்புகளிலும், முன்னுரைகளிலும், விளக்க உரைகளிலும் திருத்தங்கள் செய்திருப்பார்கள், கவனமாக கருத்தூன்றி படிக்க வேண்டும்”

ஆங்கிலத்தோடு ஒப்பிட்டு படிக்கும் பொழுது, பல இடங்களில் இந்த வாக்கியத்தை இன்னும் எளிமையாக ஆங்கிலத்திற்கு நிகராக படித்தவுடன் பொருள் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் செய்திருக்கலாமே என்ற எண்ணம் தோன்றும். பல இடங்களை பல சந்தர்ப்பங்களில் எழுதிப் பார்த்துமிருக்கிறேன். நூலின் தடிமன் கண்டு அஞ்சி அத்திட்டங்களை அத்தோடு நிறுத்தியுமிருக்கிறேன். அதைப் போல எளிய பல வாக்கியங்களுக்கு வாசகர்களுக்கு புரியாது என்ற நோக்கில் நீண்ட குழப்பமான வாக்கியங்களை உருவாக்கி இருப்பதையும் கண்டிருக்கிறேன்.

நான் பல சிறு கட்டுரைகளை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழில் மொழிபெயர்த்ததில் ஏற்பட்ட அனுபவம் என்னவென்றால், மொழிபெயர்ப்பு என்பதே ஒரு நிலையில் அபத்தமான ஒரு செயலோ என்று எண்ணம் தோன்றியிருக்கிறது. உ.ம். ரிச்சர்ட் ஸ்டால்மென்னின் (பார்க்க: மைக்ரோசாப்ட், ஆப்பிள், அமேசான், பேஸ்புக், கைத்தொலைபேசி பயன்படுத்தாதீர்) ஒரு பிரசித்தமான விளக்கம் “Thus, “free software” is a matter of liberty, not price. To understand the concept, you should think of “free” as in “free speech,” not as in “free beer”. “

இதனை தமிழில் அப்படியே மொழிபெயர்க்க நினைத்தால் வாசகனுக்கு குழப்பம் ஏற்படாது? ஆங்கிலத்தில் “free” என்ற சொல்லுக்கு இரு பொருள் உண்டு “இலவசம்” மற்றும் “சுதந்திரம்”. ஆனால் தமிழில் இரண்டும் வேறு வேறு சொற்கள். தமிழில் இவ்விடத்தில் அர்த்தக் குழப்பம் ஏற்படும் வகையில் ஒரே சொல் இல்லை. தமிழில் இதனை “சுதந்திரம் என்பதை ‘பேச்சு சுதந்திரத்தில்’ வரும் அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்ளுங்கள் ‘இலவச பீரில்’ வரும் அர்த்தத்தில் அல்ல” என்றோ “‘சுதந்திர பீரில்’ வரும் அர்த்த்தில் அல்ல”  என்றோ மொழிபெயர்த்தால் வாசகனுக்கு தெளிவான தனித்தனி சொற்கள் இருக்கும் இடத்தில் இவன் ஏன் போட்டுக் குழப்புகிறான் என்று நினைக்கத் தோன்றாது? இதன் மூலமாக ரிச்சர்ட் ஸ்டால்மென் ஒரு இலக்கியச்சுவையோடு வாதிடும் ஒரு இடம், தமிழில் எந்தச் சுவையும் அற்றுப் போகிறது. மொழிகளின் தனித்தன்மையும் சிறப்புத் தன்மையையும் புரிந்து மொழிபெயர்க்க வேண்டும். அதோடு மட்டுமல்லாமல் எந்த இனத்தின் மொழியில் மொழிபெயர்க்கிறோமோ அந்த இனத்தின் வரலாறு கலாச்சாரம் வளர்ச்சி நிலை ஆகியவற்றையும் கணக்கிலெடுத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலே ஆத்மார்த்தமான ஈடுபாடு வேண்டும்.

இன்னும் இதுகுறித்து அனுபவங்களையும் சிந்தனைகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் பேசிக்கொண்டே போகலாம். இப்போதைக்கு இத்தோடு நிறுத்திக் கொள்வதே போதுமென்று தோன்றுகிறது.

Advertisements

Posted in கட்டு​ரை | 2 Comments »

சதிகளால் சூழப்பட்ட​தே உலகம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 23, 2012

தன்னை தனித்துக் காட்டிக் கொள்ள
எப்படி எல்லாம் கவிதை எழுத வேண்டுமென
அவளுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது

தன்னை சாதி ​சொல்லித் திட்டியவர்களை
எப்பொழுது பழிவாங்க வேண்டுமென
அவனுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது

அவளின் படுக்கையறைகளுக்குள்ளும்
ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருக்கலாம்
அவனின் கேமராக்கள்

அவனின் உள்ளாடைகளுக்குள்ளும்
ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருக்கலாம்
அவளின் கையடக்க மைக்குகள்

இருவருக்கும் தெரிந்திருக்கிறது
இன்னொருவரின் அன்றாட ஷெட்யூல்
தங்கள் கைத்தொலைபேசிகளில்
ரிமைன்டர் வைத்துக் கொள்ளும்போதே
தன் இனிய எதிரிகளுக்கும்
சேர்த்தே வைத்துக் கொடுப்பார்கள் போலும்

எல்லோருக்கும் தெரியும்
நம்மைத் தெரிந்து கொள்வதைவிட
நம் எதிரியைத் தெரிந்து கொள்வதே பலமென்று

எந்தெந்த பிரச்சினைகளில்
எந்தெந்த எதிரிகளை
எந்தெந்த எதிரிகளிடம் சிக்கவைக்க வேண்டும்
என்ற சூத்திரம் கற்றுக்கொண்டால்
வாய்ப்பிருந்தால் நல்ல அரசியல்வாதியாகலாம்
விருப்பமிருந்தால் நல்ல இலக்கியவாதியாகலாம்

வேட்டைக் களத்தில்
நரியைப் போல காத்திருப்பதில்
வல்லவர் சிலர்

அசந்த நேரத்தில் நரிகள்
இரையை வலுவாக சூழ்ந்த பிறகு
வேட்டையாடியவை
புலியேயானாலும், சிங்கமேயானாலும்
பறிகொடுத்த வெறியோடு
பதுங்கி ஓடவேண்டியதுதான்.

“நரிகள் வலிமையானவையல்ல” அதன் அர்த்தம்
அவை ஆபத்தானவையல்ல என்பதல்ல.

நிலத்தில் ஆடும் மிருகங்களை
நீருக்கு அழைப்பதிலும்
நீரில் ஆடும் மிருகங்களை
நிலத்திற்கு இழுப்பதிலும்
வெற்றிகரமான சமண்பாடுகளை
கண்டு கொண்டுவிட்டால்
நீங்களும் ஆடலாம்
இந்த சதிகளால் சூழப்பட்ட உலகில்
ஒரு சதுரங்க ஆட்டத்தை வெற்றிகரமாக

Posted in கவிதைகள் | 2 Comments »

இ​ணைய விவாதங்களும் இடதுசாரி அரசியலும்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 21, 2012

இணையத்தில் தற்பொழுது நடைபெறும் ஒரு விவாதம், “வாழ்நிலைதான் சிந்தனையைத் தீர்மானிக்கிறது, சிந்தனை வாழ்நிலையை தீர்மானிப்பதில்லை” என்கிற கருத்தைச் சுற்றியே நம்மை சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. பொதுவாக மேற்கண்ட மேற்கோளை வறட்டுத்தனமாகப் புரிந்து கொள்ளக்கூடாது என்ற எச்சரிக்கை விடப்படுவதுண்டு. ஆனால் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தை விளங்கிக் கொள்வதற்கும், நம்மை நாம் சுயபரீசிலனை செய்து கொள்வதற்கும், நம்முடைய வாழ்நிலையை நாம் ஏற்றுக்கொண்ட வாழ்வின் குறிக்கோள்களுக்கு தக்க மாற்றிக் கொள்வதற்கும் மேற்ச்சொன்ன மேற்கோள் மிகச் சிறந்த கருவியாகப் பயன்படும் என்பது உறுதி.

காரல் மார்க்ஸ் `தத்துவம்` செயலுக்கான வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும் என்றார். சமூகத்தை மாற்றி அமைப்பதே தத்துவவாதிகளின் குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும் என்றார். இதற்கான நடைமுறையில் ஈடுபடாமல், முழுமையாக நிலவுகின்ற சமூக அமைப்பை தூக்கி எறிவதற்கான செயல்திட்டத்தோடு தன் வேலைமுறைகளையும், வாழ்வையும் அமைத்துக் கொள்ளாமல், ஆற்றில் ஒரு கால் சேற்றில் ஒரு கால் என சுக போக வாழ்க்கைக்கும் புரட்சிகர சிந்தனைகளுக்கும் இடையே ஊசலாடுபவர்கள் எல்லோருக்கும் ஏற்படும் சரிவுகள்தான் இவை.

மார்க்சியத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்பவர்களிலிருந்து, அதில் பல இடைச்செருகல்களோடும், விட்டுக் கொடுப்புகள், நீக்குப் போக்குகளோடு ஏற்றுக் கொள்பவர்கள் வரை யாரானாலும், சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் இடையே வாழ்வில் இருக்கும் மெல்லிய விரிசல்களில் துவங்கி மிகப்பெரிய இடைவெளிகள் வரை அது அதற்குத் தக்க அவர்கள் தங்களை நியாயப்படுத்திக் கொள்வதற்கான புதிய கருதுகோள்களை உருவாக்கிக் கொண்டுதான் இருப்பார்கள்.

நமது சிந்தனைகளுக்கும் நமது செயல்களுக்கும் இடையே நியாயப்படுத்திக் கொள்வதற்கான நெருக்கடி எழும் வேளைகளில் மனிதர்கள் சமாளிப்புகளிலோ, ஆத்திரப்படுவதிலோ, எதிராளிகளிடம் குறை கண்டுபிடிப்பதிலோ ஈடுபடுவது தவிர்க்க முடியாதவையே.

உண்மையில் தன்னை மார்க்சிஸ்ட் அல்லது இடதுசாரி எனச் சொல்லிக் கொள்பவர்கள், கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளில் இணைந்து செயல்பட வேண்டும். தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் அனைத்து உழைக்கும் மக்கள் பிரிவினர் மத்தியில் இயக்கப் பணி செய்வதை தன்னுடைய முழுநேரக் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும். அந்த இயக்கப் பணிகளுக்குத் தேவையான கலை இலக்கிய வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். அந்த வேலைகளுக்குத் தடையாக இருக்கும் கருத்துக்களையும், அத்தகைய கருத்துக்களை, அரசியலை பரப்புபவர்களை எதிர்த்து போரிட வேண்டும். சமூக மாற்றத்திற்கான புரட்சிக்கான வேலைகளைச் செய்வதே அவர்களுடைய முழுநேரக் கடமையாக இருக்க வேண்டும். இந்த வழியில் செயல்படுபவர்களை மட்டுமே இடதுசாரிகள் என அழைக்க வேண்டும்.

மற்றபடி கல்வித்துறை சார்ந்த ஆய்வுகளுக்காகவோ, வெறும் கலை இலக்கிய தேவைகளுக்காகவோ, சமூக ஆய்வு வெளியீட்டுகளுக்காகவோ, இதர தன் சொந்த தேவைகளுக்காக மார்க்சிய கோட்பாடுகளை பயன்படுத்துபவர்களை இடதுசாரிகள் என வரையறுத்துக் கொண்டு அவர்களோடு சண்டையிட்டுக் கொள்வது எவ்விதத்திலும் சரியான அணுகுமுறை ஆகாது. இப்பொழுது நடைபெறும் விவாதத்தில் பெரும்பான்மையோரும், சமூக கெளரவத்துக்காகவும், தன் சொந்த பெருமைக்காகவும், படைப்பு மற்றும் தொழில்சார்ந்த தேவைகளுக்காகவும் இடதுசாரி கண்ணோட்டங்களை ஏற்றுக் கொண்டவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.

மார்க்சிய மூலவர்கள் பல இடங்களில் குறிப்பிட்டதைப் போல, மார்க்சியவாதிகள் தங்கள் லட்சியங்களை அடைவதற்கு எந்தக் குறுக்குவழிகளும் கிடையாது. முதலாளிகளுக்கு சேவகம் செய்து கூலி வாங்கி புரட்சி நடத்து முடியுமென எங்கும் கூறவுமில்லை, சாத்தியமுமில்லை.

இதில் மிகப்பெரிய கொடுமை என்னவென்றால், தங்களின் சொந்த தேவைகளுக்காக தாங்கள் நம்புவதாக இதுகாறும் கூறிவந்த கருத்துக்களுக்கு விரோதமாக வெளியுலகிற்கு தெரியாமல் ரகசியமாக தொழிலில் ஈடுபட்டவர்கள், மார்க்சியவாதிகளும் ஆணாதிக்கவாதிகளே, மார்க்சும் ஆணாதிக்கவாதியே என்று மிகவும் கீழ்த்தரமான சொற்றொடர்களில் கவிதைகள் புணைந்தார்கள் என்பதுதான்.

இதில் இன்னொரு புத்திசாலி கூறுகிறார், மார்க்ஸ் கூட எங்கெல்ஸ் என்னும் முதலாளியின் பணத்தைப் பெறாமல் மூலதனம் எழுதியிருக்க முடியாது என்று, இதைவிட படுமுட்டாள்தனமான புரிந்து கொள்ளல் உலகில் யாருக்கேனும் இருக்குமா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது. மார்க்சிற்கும் எங்கெல்சிற்குமான உறவு ஒரு முதலாளிக்கும் அறிவுஜீவிக்குமான உறவா? எங்கெல்ஸ் ஒரு முதலாளிய சிந்தனையாளரா? மார்க்சைப் பற்றியும், எங்கெல்சைப் பற்றியும், மார்க்சியத்தை பற்றியும் எந்தவொரு நூலையும் சுயமாக வாசித்தறியாமல், வீட்டில் அப்பா தாத்தாவோ அலுவலகத்தில் முதலாளியோ மேலதிகாரியோ சொன்னதைக் கேட்டு புத்திசாலித்தனமாக சரியான இடத்தில் பயன்படுத்துகிறார் போலும்.

மார்க்சியம் உற்பத்தியின் சமூகத் தன்மைக்கும் உற்பத்திக் கருவிகளின் தனியுடமைக்கும் இடையிலான முரணின் அடிப்படையாக சமூகப் பிரச்சினைகளைப் பார்க்கிறது. டாடா தொழிற்சாலையில் வேலை செய்யும் தொழிலாளியோ அல்லது தொழில்நுட்ப பிரிவைச் சேர்ந்தவரோ செலுத்தும் உழைப்பானது சமூகத்திற்கானதே. அதனை உற்பத்திக் கருவிகளின் மீதான தன்னுடைய உரிமையின் காரணமாக முதலாளி தனியுடமை ஆக்கிக் கொள்வதைத்தான் மார்க்சியம் எதிர்க்கிறது. இதன் அர்த்தம் என்பது அந்தத் தொழிலாளிகள் தொழிற்சாலையை புறக்கணித்து அதிலிருந்து வெளியேற வேண்டும் எனபதல்ல மார்க்சியம். மாறாக உற்பத்திக் கருவிகளின் மீதான முதலாளிகளின் உரிமையை ரத்து செய்யப் போராடுவதும், தனியுடமைக் கொடுமைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் சமூக அமைப்பை உருவாக்குவதை லட்சியமாகக் கொள்வதுமே மார்க்சியம். அச்செயலே அத்தொழிலாளர்களின் படைப்பாற்றலையும், ஆளுமைத்திறணையும் வளர்ப்பதற்கான அடிப்படையாகும். அதுவே அனைத்து வகையான சமூக முரண்களையும் இறுதியாக ஒழிப்பதற்கான அடிப்படையாகும்.

மார்க்சியத்தை சமூக மாற்றத்திற்காக ஒரு இடதுசாரி கட்சியில் இணைந்து கொண்டு செயல்படுத்தாமல், வேறு வழிகளில் அதனை முன்னெடுப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் தவிர்க்க முடியாமல் கருத்துக்களை திரித்துக் கூறுவும், சூழலுக்கு ஏற்ப மாற்றி மாற்றி பேசவுமே செய்வார்கள். இப்பிரச்சினையை அதன் அடிப்படையான மேற்சொன்ன விசயங்களை விளக்கி அதன் வழி புரியவைக்காமல் வெறும் சம்பவ விளக்கங்களிலும், வாதப் பிரதி வாதங்களிலும், தர்க்கத்திலும் ஈடுபடுவது வெறும் புரணி பேசுவதாகத்தான் அமையும்.

Posted in கட்டு​ரை | 1 Comment »

தலித் மாணவர்க​ளை பள்ளியில் ​சேர்ப்பதற்கு எதிர்ப்பு ​தெரிவித்த சாதி இந்து ​பெற்​றோர்களும்; அதிகாரிகள் த​லையீடும்.

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 12, 2012

திருவண்ணாமலை அருகிலுள்ள அடையூர் கிராமத்தில் இரண்டு தலித் மாணவர்களை உள்ளுர் பஞ்சாயத்து நடுநிலைப்பள்ளியில் சேர்த்ததைக் கண்டித்து சாதி இந்துக்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை பள்ளிக்கு அனுப்பாமல் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளனர்.

வருவாய்த்துறை அதிகாரி வி.பூபதி தலைமையில் நடந்த அமைதி பேச்சுவார்த்தைக்கு பிறகு சாதி இந்து மாணவர்கள் மதியத்திற்கு மேல் பள்ளிக்குத் திரும்பியுள்ளனர். இது குறித்து அதிகாரிகள் கூறும்பொழுது, தலித்துகள் தங்கள் பிள்ளைகளை அக்கிராமத்தில் உள்ள ஆதிதிராவிடர் நல நடுநிலைப்பள்ளிக்குத்தான் அனுப்புவது வழக்கம். முதன்முறையாக இப்பொழுதுதான் குமார் என்ற வேறுஊரிலிருந்து இங்கு வந்த தலித் தொழலாளியின் பிள்ளைகள் முத்துராஜ் மற்றும் சதிஸ் ஆகியோர் ஒன்று மற்றும் நான்காம் வகுப்பில் ஜூன் 6ம் தேதி பஞ்சாயத்து நடுநிலைப்பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்.

இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, சாதி இந்து பெற்றோர்கள் திங்கள் காலை பள்ளி முன்பு கூடி தலித் மாணவர்களை வெளியேற்ற தலைமையாசிரியர் முகமது யுஸ்மானிடம் சண்டையிட்டுள்ளனர். அவர் மறுத்துள்ளார். வருவாய்த்துறை அதிகாரி வி.பூபதி, தாசில்தார் ரவிச்சந்திரன் மற்றும் காவல்துறை ஆய்வாளர் பூஞ்சோலை ஆகியோர் விரைந்து வந்து இரு வகுப்பு பிரதிநிதிகளுடனும் கூட்டம் நடத்தியுள்ளனர். திரு. பூபதி அக்கூட்டத்தில் பெற்றோர் தான் தங்கள் குழந்தைகள் எங்கு படிக்கவேண்டும் என்பதை முடிவுசெய்யவேண்டும் மற்றவர்கள் அல்ல எனக் கூறியுள்ளார்.

“யாரேனும் பிள்ளைகளை சேர்ப்பதற்காக அரசு பள்ளிகளுக்கு வருவார்களேயானால், நாங்கள் அதனை சாதியைக் காரணம் காட்டி தடுக்க முடியாது. நமது சட்டங்கள் பள்ளி சேர்ப்பில் இதுபோன்ற பாகுபாடுகளை அனுமதிப்பதில்லை. நானுாறுக்கும் குறைவான மாணவர்களுக்காக இரண்டு நடுநிலைப்பள்ளிகளை ஒரு கிராமத்தில் நடத்தத் தேவையில்லை. இது போல நடந்து கொண்டிருந்தால் நாங்கள் இரு பள்ளிகளையும் இணைப்பது குறித்து சிந்திக்க வேண்டியிருக்கும்” என எச்சரித்தார்.

சில சாதி இந்துப் பெண்கள் தங்கள் பெண் பிள்ளைகளை தலித் மாணவர்கள் தொந்தரவு செய்கிறார்கள் என வாதிட்டதற்கு, இது இப்பிரச்சினைக்கு சம்பந்தமில்லாத வேறொரு பிரச்சினை, அது குறித்து குறிப்பான குற்றச்சாட்டுகள் கொடுத்தால் அவை குறித்து கண்டிப்பாக நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்றார்.

சாதி இந்துக்களின் பிரதிநிதியாக வந்த தேமுதிகவைச் சேர்ந்த எம். சீனிவாசன் என்பவர், “இது வரை எந்த தலித் மாணவரும் பஞ்சாயத்து நடுநிலைப்பள்ளியில் சேர்க்கபட்டதில்லை, அவர்கள் ஆதிதிராவிடர் நடுநிலைப்பள்ளியில் தான் சேர்ந்துள்ளனர். இதுதான் கடந்த 50 வருடங்களாக நடைமுறையில் உள்ளது, அப்படியிருக்க இப்பொழுது மட்டும் இங்கு வருவானேன்?” என்றார்.

அதற்கு திரு. பூபதி “நம் நாடு 300 ஆண்டுகளாக அடிமைப்பட்டுத்தானே இருந்தது, ஏன் நாம் சுதந்திரம் கேட்டோம்?” என பதிலளித்தார்.

பஞ்சாயத்து தலைவரும், சாதி இந்துவுமாகிய ஆர். ராமமூர்த்தி தலித் மாணவர்களை சேர்க்கக்கூடாது என்பதற்கு எதிராக வாதிட்டார். இப்பகுதியில் பிற அனைத்து கிராமங்களிலும் தலித் மற்றும் சாதி இந்து மாணவர்கள் சேர்ந்துதான் பள்ளிகளில் படிக்கிறார்கள் என்ற விசயத்தை குறிப்பிட்டார்.

மேலும் “இந்த கிராமத்து பிள்ளைகளும் ஒன்பதாம் வகுப்பிலிருந்து தலித்துக்களோடு சேர்ந்துதான் பள்ளிக்குப் போகவேண்டும்” எனக் கூறி பிள்ளைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்பும்படி பெற்றோர்களை வலியுறுத்தினார். சாதி இந்து பெற்றோர் கோபம் தணிந்து சென்றனர்.

இன்றைய “The Hindu” பக். 9 “Caste Hindus raise objection to admission of dalit boys in school
Officials intervene and restore amity”

மேற்கண்ட செய்தியைப் படிக்கும் பொழுது ஹிந்துவில் வரும் “வரலாறு அன்று” பகுதியை படிக்கிறோமா அல்லது நடப்புச் செய்தியைத்தான் படிக்கிறோமா என்ற குழப்பம் ஏற்பட்டது. சமீபகாலமாக தொடர்ச்சியாக அயோத்திதாசர் பற்றியும் தமிழக வரலாறு பற்றியும் படித்துக் கொண்டிருப்பதால் நடப்புச் செய்திகள் நாம் வரலாற்றின் அக்காலகட்டத்தை விட்டு இன்னும் வெளியேறவில்லை என்கிற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. அதிகாரிகள், நிர்வாகிகள், தலைவர்கள் எல்லோரின் பேச்சும் சதிகள் நிறைந்ததாகவும் உள்நோக்கம் கொண்டதாகவும் இருக்குமோ என்ற அவநம்பிக்கை மனதில் ஏற்படுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. நம்ப பெரும் தயக்கம் ஏற்படுத்தக் கூடியதாகவும் உள்ளது.

எது எப்படியோ இரு குழந்தைகளின் மனதில் நம்மீதான நம்பிக்கையை இழந்துவிட்டோம். முன்னூறு குழந்தைகளின் மனதில் விஷத்தைக் கலந்துவிட்டோம்.

Posted in கட்டு​ரை | Leave a Comment »