எனது நாட்குறிப்புகள்

ஜெயகாந்தனுக்கு என்ன நேர்ந்தது?

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஏப்ரல் 29, 2015

jayakanthanஜெயகாந்தன் ஆவணப்படத்தையும் அதைத் தொடர்ந்து யுடியூபில் கிடைத்த அவருடைய மேடைப்பேச்சுக்கள் சிலவற்றையும் ஞாயிறு முழுவதும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ரவி சுப்பிரமணியன் அவர்களுடைய பல கேள்விகளுக்கு ஜெயகாந்தன் அளித்த பதில்களும், அவருடைய பல மேடைப்பேச்சுக்களும் அவரை ஒரு அதீதமான பாஸிடிவிஸ்டாகவும், ஆப்டிமிஸ்டாகவுமே ஒரு பிம்பத்தை ஏற்படுத்தின. குளோபலைசேஷனை எப்படி பார்க்கிறீர்கள் என்ற கேள்விக்கு, தனக்கு குளோபலைசேஷன் வேண்டும் அது தானே நமது அல்டிமேட் கோல் என்கிறார். மேலும் ஆழமாகச் சென்று, மாற்றங்களை விரும்புவது சுகமான விசயம், ஆனால் நடைமுறை எப்பொழுதும் அதைப் போல் அவ்வளவு எளிதாக சுகமாக இருக்காது என்கிறார். ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்தவர், மார்க்சியத்தின் வழியில் இத்தகைய விசயங்களை உள்வாங்கிக் கொண்டவர். மார்க்சியம் பேசும் சர்வதேசியத்திற்கும் நாம் இன்றைக்கு எதிர்கொள்ளும் உலகமயமாக்கலுக்குமான அடிப்படை வேறுபாடுகளை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போவது எங்கே?

சாதி ஐரோப்பாவிற்கு கிடைக்காத நமக்கு மட்டுமே கிடைத்த நல்ல விசயம் என்கிறார். அதனை தவறான கண்ணோட்டத்தில் இல்லாமல் சாதகமாக பார்க்கும் பார்வையை பெற வேண்டும் என்கிறார். ஒற்றை உலகம் குறித்தெல்லாம் பேசுகிறீர்கள், இந்திய ஒருமைப்பாடு குறித்து பேசுகிறீர்கள் ஆனால் அன்டை மாநிலமான கர்நாடகம் தண்ணீரில் தமிழகத்திற்கு உரிமையான பங்கைக் கூட தர மறுக்கிறது. கர்நாடகத்தில் தமிழ் படிக்க தடை கொண்டு வர பார்க்கிறது இதை எப்படி பார்க்கிறீர்கள் என்ற கேள்விக்கு அவன் தமிழ் படிக்க தடைவிதித்தால் நீங்கள் தமிழகத்தில் கன்னடம் படிக்க ஊக்குவியுங்கள் அது தான் அவர்களை எதிர்கொள்ளும் சரியான வழி. உலகிற்கு தலைமை தாங்கும் முன்னணிக்கு வாருங்கள் என்கிறார். இது போன்ற உணர்ச்சிகரமான உரையாடலின் வழியே பிரச்சினைகளின் அடிப்படை அம்சங்களிலிருந்து விவாதம் விலகுகிறது. தனது சமகால வாழ்க்கைக்கு தேவையான அம்சங்களை மட்டும் தன் கடந்த கால வாழ்க்கையிலிருந்து அதன் சகல துணை அம்சங்களிலிருந்தும் துண்டித்து எடுத்துக் கையாளுவது மனிதனின் அடிப்படை பலவீனமாகவும் அதுவே அவனுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை நியாயப்படுத்திக் கொள்வதற்கான பலமாகவும் மாறும் வித்தைகளையுமே இந்த உரையாடலில் அடையாளம் காண முடிகிறது. நதிநீர்ப் பிரச்சினையின் அடிப்படைகளை ஆராயவும் இரு மாநில உழைக்கும் மக்களுக்கு இடையே ஒற்றுமையை பேணவும், இரு மாநில ஆளும் வர்க்கங்கள், அரசியல்வாதிகள், அதிகாரிகளின் சுயநலங்களை அம்பலப்படுத்தவும், இப்பிரச்சினையில் ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு எதிராக உழைக்கும் வர்க்கத்தின் போராட்டத்தை தலைமை தாங்கவுமான ஒரு மார்க்சிய பார்வையிலிருந்து ஏதோ ஒரு தனக்குத் தேவையான கண்ணியை மட்டும் உருவிக்கொண்டு போவது எங்கே?

ஆந்திராவின் புரட்சிக்கவி ஸ்ரீஸ்ரீயின் வாழ்க்கை வரலாறுதான் இவ்விசயத்தில் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. பல நேரங்களில் அவருக்கு ஏற்பட்ட ஊசலாட்டங்கள் தடுமாற்றங்களின் பொழுதெல்லாம் அங்கிருந்த புரட்சிகர இயக்கமும் அதனுடைய செயல்பாடுகளும், வீச்சும் அவர் மீது நேர்மறையாகவும் மறைமுகமாகவும் தாக்கம் செலுத்திக் கொண்டே இருந்திருக்கின்றன. அவரை புரட்சிகர சிந்தனைமுறையிலிருந்து நிரந்தரமாக தடம்மாறி விடாமல் துாக்கிவிட்டுக் கொண்டே இருந்திருக்கிறது. அதன் அரசியல் செயல்பாடுகளும், போராட்டங்களும் அவரை நீங்கள் யாரின் பக்கம் என மனப்போராட்டங்களுக்கு உட்படுத்திக் கொண்டே இருந்திருக்கின்றன. புரட்சிகர தலைமை அவருடனான தங்கள் தொடர்பை எக்காலத்திலும் விட்டுவிடாமல் அவரோடு உரையாடிக் கொண்டே இருந்திருக்கின்றன. ரஷ்யாவில் மக்சிம் கார்க்கி விசயத்திலும் இத்தகைய அணுகுமுறையை லெனினும் அவருடைய கட்சியும் கடைபிடித்திருக்கின்றன.

ஜெயகாந்தன் போன்றவர்கள் தடம்மாறியதற்கு இங்கே புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்களின் பலவீனமும், செயல்பாடுகள் இன்மையும், ஜெயகாந்தன் போன்றவர்களோடு தொடர்ச்சியாக தொடர்பு வைத்துக் கொண்டு உரையாடும் ஆற்றல் பெற்ற புரட்சிகர தலைமைகள் இல்லாததும் கூட அவரைப் போன்ற உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கான அற்புதமான எழுத்துக்களை படைத்த படைப்பாளிகளை உழைக்கும் வர்க்கம் ஆளும் வர்க்கங்களிடம் ஏமாந்த கதைக்கு ஒரு காரணமாகவும் அமைந்துவிட்டதாகவே இந்த ஆவணப்படத்தின் இறுதியில் மனதில் தோன்றியது.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: