எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for the ‘கட்டு​ரை’ Category

காந்தியை புரிந்து கொள்வதை நோக்கி

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஓகஸ்ட் 16, 2018

நேற்றிரவு என் மகள் என்னிடம் கேட்டாள்.

“அப்பா காந்தி நல்லவரா கெட்டவரா?”

நான் சில நொடிகள் அவள் முகத்தையே பார்த்தேன். எதையோ அவளிடம் கேட்க நினைத்தவன், மறந்தவனாக பதிலளிக்கத் துவங்கினேன்.

“நல்லவர், கெட்டவர் என்ற முடிவுகள் எப்பொழுதும் எங்கேயும் எல்லோருக்கும் பொதுவானவையல்ல. இப்படி வேண்டுமானால் கூறலாம். அவர் தான் கொண்டிருந்த உலகப் பார்வைக்கும், கொள்கைகளுக்கும், கோட்பாடுகளுக்கும் எப்பொழுதும் உண்மையாக இருந்தார். அதையே அவர் உலகிற்கு போதித்தார். அந்த வழியிலேயே தொடர்ந்து பயணித்தால் உலகம் தன் சகல துன்பங்களிலிருந்தும், பிரச்சினைகளிலிருந்தும் விடுபட முடியும் என்று நம்பினார். அந்த நம்பிக்கைகளும், அதற்கான அவரது செயல்பாடுகளும் நிறைந்த அவர் வாழ்வே அவருடைய செய்தி என்றார்.” என்றேன்.

நான் அவளை ரொம்பவும் குழப்புவதாக தன் முகபாவத்தால் வெளிப்படுத்தினாள். எனக்கும் வருத்தமாகத்தான் இருந்தது. அவளுக்கு புரியும் வகையில் இந்த உரையாடலை நிகழத்திச் செல்ல என் அனுபவங்கள் அனைத்தையும் திரட்டிக் கொண்டு தயாரானேன்.

“ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கொள்கை, கோட்பாடு, தத்துவம் இருக்கிறது. இந்த உலகை அந்த கொள்கை, கோட்பாடு, தத்துவங்களின் வழியிலேயே நாம் விளங்கிக் கொள்கிறோம். நாம் விளங்கிக் கொண்டே வழியிலேயே அதற்கான தீர்வுகளை கண்டடைகிறோம். இதில் நம்மோடு உடன்பாடு கொள்கிறவர்களுக்கு நாம் நல்லவர்கள். நமது கொள்கை, கோட்பாடு, தத்துவம் ஆகியவற்றிலிருந்து முரண்படுகிறவர்களுக்கு நமது செயல்கள் அனைத்தும் தவறானதாகவும், அதன் மீதான நமது உறுதி நம்மை கெட்டவர்களாகவும் அவர்களுக்கு அடையாளம் காட்டுகிறது.” என்றேன்.

புரிதலையும் புரிதலின்மையையும் ஒருங்கே வெளிப்படுத்தும் ஒரு கசப்பான சிரிப்பை வெளிப்படுத்தினாள்.

“இந்த உலகை விளங்கிக் கொள்வதும், அதன் சிக்கல்களை புரிந்து கொள்வதும், அதற்கான விடைகளை கண்டடைவதும், அதை நடைமுறையில் சாதிக்க முயற்சிப்பதும் அத்தனை இலகுவான விசயங்கள் அல்ல. அதை நாம் நம்மோடும், நமக்கு ஒத்த சிந்தனை உடையவர்களுடனும், இன்னும் கூடுதலாக நமக்கு எதிரான சிந்தனை உடையவர்களுடனும் உரையாடுவதன் வழியாக, வாசிப்பதன் வழியாக மேலும் மேலும் துலக்கமாக்கிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியுள்ளது.”

“காந்தியின் கண்ணோட்டங்களை, கொள்கைகளை புரிந்து கொள்வதுதான் காந்தியின் செயல்களை புரிந்து கொள்வதற்கான முதல்படி. காந்தியும் பேராசையே சகல துன்பங்களுக்கும் காரணம் என்றார். காந்தியும் வன்முறை வழிமுறைகள் எந்த நிரந்தர தீர்வையும் தராது என்றார். காந்தியும் சட்டங்களும், தண்டனைகளும் சமூகத் தீமைகளை முழுமையாக நீக்கிவிடாது, ஒவ்வொருவரிடமும் ஏற்பட வேண்டிய மனமாற்றமே நிரந்தரத் தீர்வை தரும் என்றார். தேவைகளை குறைத்துக் கொள்வதும், தேவைக்கான குறைந்த உற்பத்தியை செய்யும் கைத்தொழில் முறையே போதுமென்றார். மனிதர்கள் அனைவரும் சமமே, சமூக அளவில் மனிதர்களுக்குள் எந்த பாகுபாடும், நிரந்தர பிரிவுகளும் இல்லை. மனிதர்களுக்குள் இருக்கும் தவறான புரிதல்களும், அர்த்தமாக்கிக் கொள்ளலும்தான் பிரச்சினைகளுக்கான காரணம் என்றார். சுருக்கமாக சொல்வது என்றால், அஹிம்சை, மனமாற்றம், எளிமை, சத்யாகிரகம், போன்றவையே காந்தியின் கோட்பாடுகள், சிந்தனைகளாக இருந்தன.”

“நல்ல விசயம்தானே அப்பா, அப்படியானால் அவர் நல்லவர்தானே” என்றாள்.

“காந்தியை முழுமையாக புரிந்து கொள்ள அவருடைய வாழ்வை, எழுத்துக்களை, அவருடன் உரையாடியவர்கள், அவருடைய செயல்பாடுகளை, கருத்துக்களை விமர்சித்தவர்களை, அவரை அன்றும், இன்றும் ஆதரிப்பவர்களை, அவருக்கு முன்பான மற்றும் பின்பான இந்தியாவையும், உலகையும் ஆழமாக வாசித்தறிய வேண்டும்.”

“இந்தியாவையும், அதன் சாதியப் பிரச்சினைகளையும் விளங்கிக் கொள்ள அம்பேத்கரையும், காந்தியுடனான அவருடைய உரையாடல்களையும் நீ அவசியம் வாசிக்க வேண்டும்”

“காந்தியின் சிந்தனைகள், கருத்துக்கள் குறித்த கம்யூனிஸ்ட்களின் விமர்சனங்களை வாசிக்க வேண்டும்”

“காந்தி மீதும், காங்கிரஸ் மீதும் நம்பிக்கை இழந்த முசுலீம் லீக் மற்றும் ஜின்னா குறித்தெல்லாம் வாசிக்க வேண்டும்”

“காந்தியின் பல்வேறு பிரச்சினைகளை பேசிய பாரதியார், பெரியார் போன்றவர்களுடைய கட்டுரைகளை வாசிக்க வேண்டும்”

“பகத்சிங்கை வாசிக்க வேண்டும், பகத்சிங் துாக்கு தண்டனை விசயத்தில் காந்தியின் நிலைப்பாடுகளை வாசிக்க வேண்டும், சௌரிசௌரா சம்பவம் குறித்தும் அதைத் தொடர்ந்து ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை அவர் வாபஸ் வாங்கிக் கொள்வதாக அறிவித்த வரலாற்றை கூர்ந்து வாசிக்க வேண்டும்,”

“இப்படியாக காந்தியை விளங்கிக் கொள்வது என்கிற போக்கில் நீ இந்திய வரலாற்றையே வாசித்துத் தீரவேண்டும். ஏன் இதனுாடாகவே நீ உலக வரலாற்றை, பல்வேறு தத்துவங்களை வாசித்தாக வேண்டும்.”

சாதிப் பிரச்சினைகளுக்கு காந்தி தன் வழியில் தீர்வு சொன்னார், ஆதிக்க சாதியினரிடம் மனமாற்றம் ஏற்பட தொடர்ந்து பாடுபட வேண்டும். அவர்கள் மனமாற்றம் அடையும் வரை நாம் அவர்களிடம் விட்டுக் கொடுத்துத்தான் போக வேண்டும் என்றார். அதே போல வெள்ளையர் பிரச்சினையிலும் அதே போன்ற தீர்வுகளை அவர் முன் வைத்தார். அஹிம்சையை போதித்த காந்தி, இந்தியர்களை வெள்ளையரின் இராணுவத்தில் சேர்ந்து உலக யுத்தங்களில் வெள்ளையருக்காக போரிட வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார். அணுகுண்டை தாங்கிச் செல்லும் போர்விமானத்தின் விமானிக்கு ஒரு இதயம் இருக்கத்தானே செய்கிறது. அவரின் மனதோடு நான் பேசுவேன். அவரின் மனமாற்றத்தின் வழியே அந்த அணுகுண்டை வெடிக்கச் செய்யாமல் தடுப்பேன் என்றார்.

அம்பேத்கர் தலித்களுக்கான தனித் தொகுதி கேட்ட பொழுது காந்தி அதை திட்டவட்டமாக மறுத்தார். இது போன்ற செயல்பாடுகள் இந்துக்கள் மத்தியில் நிரந்தர பிரிவை ஏற்படுத்தும் என்று நம்பினார். ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு சாதியை பிரதிநிதித்துவ படுத்துகிறான். இங்கே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் தங்கள் சாதியின் சமூகத்தின் நலன்களைத்தான் பிரதிநிதித்துவபடுத்துவார்கள். தலித்கள் பிரச்சினைகளில் அவர்களுடைய நலன்கள் புறக்கணிக்கப்படும். அவர்களுடைய பிரச்சினைகளை முன்வைத்து பேச அவர்களின் பிரதிநிதிகள் அவசியம் என்றார். இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மேலவளவில் ஒரு தலித் பஞ்சாயத்து தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஆதிக்க சாதிகள் அவரை கொலை செய்ததை பார்த்தோம். அம்பேத்கர் போன்றவர்கள் வலியுறுத்திய பிரச்சினையின் தீவிரத்தை இவை இன்றும் நமக்கு உணர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது.

அம்பேத்கர் போன்றவர்கள் நாங்கள் எங்கள் உரிமையை யாரிடமும் யாசித்துப் பெற விரும்பவில்லை. உங்களுக்கு என்றைக்கு மனமாற்றம் ஏற்படும் என்று நாங்கள் காத்திருக்க விரும்பவில்லை. அதுவரையும் சகல ஒடுக்குமுறைகளையும், துன்பங்களையும் சகித்துக் கொண்டிருக்க விரும்பவில்லை. நவீன சமூக ஒப்பந்தங்களை போடுங்கள், நீதியான சமூக ஒப்பந்தங்கள், சட்டங்கள், அரசியல் சாசனங்கள் வழியே எங்களுக்கான வாழ்வையும், பாதுகாப்பையும் உத்திரவாதப்படுத்துங்கள் என்றனர்.

காந்தி அவை மேலும் பிரச்சினைகளை பெரிதுபடுத்தவே செய்யும், அவை நாம் எதிர்பார்க்கும் தீர்வைத் தராது என்ற முடிவுகளில் கடைசி வரை உறுதியாகவே இருந்தார்.

அவளுக்கு தடுமாற்றம் அதிகமானது. இரண்டு பக்கமும் நியாயம் இருப்பதாகவே அவளுக்குப் பட்டது. இப்பொழுதும் அவளிடமிருந்து ஒரு கசப்பான புன்னகைதான் வந்தது. அவள் தான் திசையற்ற வழியில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தாள்.

“நீங்க என்னப்பா சொல்றீங்க” என்றாள்.

“அன்பு, சமாதானம், சகவாழ்வு, அஹிம்சை, ஒற்றுமை, எளிமை, போன்றவற்றை இந்த உலகில் விரும்பாதவர்கள் யார் இருப்பார்கள். இவற்றை காந்தி மட்டும் கூறவில்லை. ஈராயிரம், மூவாயிரம் ஆண்டுகளாக மனித நாகரீகம் தோன்றிய காலம் முதல் மனித குலத்தில் தோன்றிய மிகச் சிறந்த மனிதர்கள் எல்லோரும் எல்லா கன்டங்களிலும் சொல்லியவைதான் இவை.”

“நமது விருப்பங்கள் எத்தனை உயர்வானதாக, சிறந்ததாக இருந்தாலும் ஏன் நம் சமூகங்கள் எப்பொழுதுமே அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியாததாக இருக்கிறது என்கிற விஞ்ஞானப்பூர்வமான ஆய்வுகள் நாம் செய்தே ஆக வேண்டும். மனித சமூகத்தின் தோற்றம், வளர்ச்சி, அவற்றின் பல்வேறு கட்டங்கள், ஒவ்வொரு கட்டத்தின் தனித்தன்மைகள், அவற்றின் வளர்ச்சி, அதைச் சாத்தியப்படுத்துகிற முக்கிய அம்சங்கள் போன்றவற்றை நாம் விஞ்ஞானப்பூர்வமான வழிகளில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.”

“உயிரியல் விஞ்ஞானிகளும், அண்டவியல் விஞ்ஞானிகளும், இயற்பியல் விஞ்ஞானிகளும், தங்கள் துறைசார்ந்த ஆய்வுகளை எப்படி கிடைத்த தரவுகள் அனைத்தையும் வைத்து அக நிலைப்பாடுகளுக்கு, விருப்பங்களுக்கு இடம் தராமல் செய்து அவற்றை ஆளும் விதிகளையும், அதன் இயக்க போக்குகளையும், கண்டுபிடிக்கிறார்களோ அது போல கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.”

“அதன் வளர்ச்சிப் போக்கை இனம் கண்டு, அதற்கு இயந்தவகையில் செயல்பட்டு அதன் சிக்கல்களை தீர்க்க வேண்டும். இவை மிக கடினமான பணிதான். இருந்தாலும் வேறு வழியில்லை”

“நீ பத்தாம் வகுப்பு படிக்கிறே. நீ பத்துக்குள் ரேங்க் எடுக்குறே. எனக்கு ஆசை நீ முதல் ரேங்க் எடுக்க வேண்டும் என்று. நல்ல படித்து முதல்மதிப்பெண் எடுப்பது என்பது ஒன்றும் கெட்ட விருப்பம் இல்லைதானே. நல்ல விருப்பம்தானே. ஆனாலும் உன்னால் எனது விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. உதாரணத்திற்கு நான் என்ன செய்கிறேன். உனக்கு என் விருப்பத்தை தெரிவிக்கிறேன். உன்னை படிக்கச் சொல்லி ஊக்கப்படுத்துகிறேன். உனக்கு அறிவுரை வழங்குகிறேன். ஆனாலும் உன்னால் உன் காலாண்டுத் தேர்விலோ, அரையாண்டுத் தேர்விலோ எடுக்க முடியவில்லை. நான் அடுத்து என்ன செய்கிறேன். உன்னைத் திட்டுகிறேன். உன்னை கட்டாயப்படுத்தத் துவங்குகிறேன். நீ என்ன செய்கிறாய். டீச்சர் பாடம் சரியாக எடுக்கலை. நான் எழுதிய பேப்பரை தொலைத்துவிட்டாங்க, வயிற்றை வலிக்கிறது என சூழலுக்குத் தக்க பொய்கள் சொல்லவும், ஏமாற்றவும், என் மீது ஆத்திரம் கொள்ளவும், கோபம் கொள்ளவும் செய்கிறாய்.”

“இப்படியாக நான் என் விருப்பத்தை – உன் சூழலை, இயல்பை, விருப்பங்களை, சிக்கல்களை, நம் கல்விமுறையில் உள்ள பிரச்சினைகளை, வாழ்க்கை பற்றிய நம் சமூகங்களுக்கு உள்ள தவறான புரிதல்களை முழுமையாக விளங்கிக் கொள்ளாமல் – உன் மீது திணிக்க முயற்சிப்பதன் வழியாக முதல் மதிப்பென் மட்டுமே எடுக்க முடியாதிருந்த உன்னை மேலும் மேலும் தவறான வழிகளுக்கு மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன். இது நிலைமையை மேலும் மேலும் மோசமானதாக மாற்றுகிறது”

இப்படித்தான் சமூகம் பற்றிய நமது அரைகுறை புரிதல்களும், அதன்மீதான நம்முடைய நல்லெண்ண நடவடிக்கைகளும் நிலைமைகளை மேலும் மேலும் மோசமாக்குகின்றன. காந்தி தன் இறுதிநாட்களிலேயே தன்னுடைய விருப்பங்களும், எதிர்பார்ப்புகளும், சிந்தனைகளும் தோல்வியடைந்துவருவதை கண்கூடாகக் கண்டார். அது வெறும் இந்து இசுலாம் மதப் பிரச்சினையில் மட்டுமல்ல. அனைத்துத் விசயங்களிலுமேதான்.

காந்தி தன்னுடைய சீடராக அரசியல் வாரிசாக நேருவை முன்மொழிந்தார். நேருவே முக்கிய விசயங்களில் பலவற்றிலும் அவர் காந்தியக் கொள்கைகளுக்கு நேர்எதிரானவராக இருந்தார். பல ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களை நிறைவேற்றினார். கனரக தொழிற்சாலைகளை கட்டினார். நவீன நகரங்கள் உருவாவதற்கான அடிக்கல் நாட்டினார். பிரம்மாண்டமான அணைகளை நாடு முழுவதும் கட்டினார். நவீனத் தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கினார், தேசிய வங்கிகளை உருவாக்கினார். உலகின் மிகப்பெரும் ஐந்தாவது இராணுவத்தை கட்டியமைத்தார். நாடு முழுவதும் ஜமீனதார், மன்னர்களின் அதிகாரங்களை பறித்து நவீன அரசை குக்கிராமங்கள் வரை நீட்டித்தார். இப்படியாக நவீன இந்தியா காந்தியின் கனவுக்கு நேர் எதிரான வழியில் முன்னகர்ந்தது. அது திட்டமிட்டதோ, வேண்டுமென்றே நேருவால் கெட்ட நோக்கத்தோடு செய்யப்பட்டதோ அல்ல. வரலாறு அனுமதிக்கும் வழிமுறைகளில்தான் எத்தனை சக்திவாய்ந்த தனிமனிதர்களாக இருந்தாலும் வரலாற்றை நகர்த்திச் செல்ல முடியும்.

ஆரம்பத்தில் கேட்க மறந்த கேள்வி கடைசியில் ஞாபத்திற்கு வந்தது. எதற்காக திடீரென்று காந்தி குறித்த இந்த சந்தேகம் அவளுக்கு வந்தது?

இன்னும் வர்க்கங்கள் குறித்தும், வர்க்க சமூகங்கள் குறித்தும், அரசு குறித்தும், தனியுடமை குறித்தும், தத்துவங்கள் குறித்தும் எல்லாம் நாம் நிறைய உரையாட வேண்டியிருக்கிறது. தொடர்ந்து பேசுவோம் என்று கூறி அவளை துாங்கச் செல்ல சொன்ன போது மணி இரவு 12 ஆகியிருந்தது.

– 23 Oct 2017

Posted in கட்டு​ரை | Leave a Comment »

பாப்புலிசம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூலை 7, 2018

populism என்பதை ஜனரஞ்சக அரசியல் என்று சொல்வது ஓரளவிற்கு ஆங்கிலத்தில் உள்ள அதன் புரிதலுக்கு நெருக்கமாக வரலாம். ஏனென்றால் தமிழில் ஜனரஞ்சக என்பது ஜனரஞ்சக சினிமா என்பது போன்ற சொற்தொடர்களில் புழங்கும் அர்த்தத்தில், எளிய மக்களின் ரசனை, எளிய மக்கள் விருப்பம், எளிய மக்களின் எதிர்பார்ப்பு, எளிய மக்களின் சந்தோசம், என்கிற பதங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

சர்வதேச அரசியலில் வெனிசுலாவின் யுகே சாவேஸ். இங்கிலாந்தின் ஜெர்மி கோர்பின் போன்ற இடது முலாம் பூசக்கொள்ளும் அரசியல்வாதிகளிலிருந்து அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் வரை பலரும் இந்த populist வகைமையில் வருகிறார்கள். இவர்களுக்கு இடையில் உள்ள பல்வேறு வேற்றுமைகளுக்கு இடையில் இவர்களுக்கு இடையில் உள்ள ஒற்றுமைகளின் அம்சம்தான் populism என்பதாக கருதப்படுகிறது.

“Populism: A Very Short Introduction” என்கிற நுாலின் ஆசிரியரான Cas Mudde என்பவரின் கருத்துப்படி, அரசியல் விஞ்ஞானத்தில், பாப்புலிச கருத்துப்படி, உலகம் முரண்பட்ட இரு குழுக்களாக பிரிந்துள்ளது. ஒன்று ‘துாய மக்கள்’ மற்றொன்று ‘சீரழிந்த மேட்டுக்குடி’.

இந்த எதிரிடை இடது முதல் வலதுவரையான அனைத்து பாப்புலிஸ்ட்களாலும் வெற்றிகரமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. வலது பாப்புலிஸ்ட்கள் மேட்டுக்குடியினர் பக்கம் நின்று கொண்டு மக்களின் பொருளாதார, கலாச்சார பிரச்னைகளை – நிலவும் சமூக அமைப்பின் அடிப்படைப் பிரச்னைகளை கவனப்படுத்தாமல் – அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். இடது பாப்புலிஸ்ட்கள் மக்களின் பக்கம் நின்று கொண்டு பேசுவதான ஒரு தோரணையில் வெறும் வருமான ஏற்றதாழ்வுகளையும், வருமானத்திற்கான வழிமுறைகளையும், ஒரு சமரச வழிமுறைகளாக முன் வைக்கிறார்கள்.

பேராசிரியர் Mudde “ஆனாலும் இன்றைய வெற்றிகரமான பாப்புலிஸ்ட்கள் வலதுகள் தான்” என்கிறார்.

இந்தியா போன்ற நாடுகளின் தேர்தல் அரசியலில் இதற்கு ஏராளமான உதாரணங்கள் உள்ளன. நம் காலத்தில் எம்ஜிஆர் முதல் அர்விந்த் கேஜ்ரிவால் வரை அடையாளம் காணலாம்.

அடிப்படையில் பாப்புலிசம் என்றால் வர்க்கப் பார்வையை நீக்கி, ஏழைப் பணக்காரன் என்கிற எதிர்மைகளின் ஊடாக சமூகப் பொருளாதார அமைப்பையும், இயக்கத்தையும், உறவுகளையும், அவற்றின் முரண்களையும் கைவிடுதலும், கொஞ்சம் இனவாதம், நாட்டுப்பற்று, பழம்பெருமை, பாரம்பரியம் என்கிற மசாலாக்களோடு சூழலின், மக்களின் தேவைக்கேற்ப நவீன மசாலாக்கள் கொஞ்சமும் கூட கலந்து பரிமாறப்படுவதுதான்.

வளர்ந்த நாடுகளில் குறிப்பாக அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கு ஐரோப்பாவில் உலகமயமாக்கல் மற்றும் கார்ப்ரேட் நிதி மூலதன அமைப்பு முறையால் பாதிக்கப்படும் ஏழை மக்களின் தினசரி வாழ்வாதார பிரச்னைகளை கண்முன்னால் இதுதான் காரணம் என்பதாகத் தெரியும் அம்சங்களை பிரதானப்படுத்தி பாப்புலிச அரசியல் வெற்றி பெறுகிறது.

மற்றொருபுறம் முன்னாள் காலனிய நாடுகளில், உலகமயமாக்கல், கார்ப்ரேட் பொருளாதார அமைப்பு, முதலாளித்துவ சுரண்டல், நிலவுடமை முறையின் மிச்ச மீதங்களால் கடுமையாக சுரண்டப்படும் மக்களுக்கு சலுகைகளையும், இலவசங்களையும், கவர்ச்சி அரசியலையும் முன் வைத்து வெற்றி பெறுவதாக பாப்புலிச அரசியல் உள்ளது.

மற்றொரு வாதம் நிறுவன எதிர்ப்பு மனநிலையை எதிர்கொள்வதற்கான காரிய சாத்தியமான அணுகுமுறையாக பாப்புலிச அரசியல் பார்க்கப்படுகிறது. பாப்புலிச அரசியலில் வலுவான, மக்கள் ஆதரவு பெற்ற கவர்ச்சிகரமான ஆளுமை முன் நிறுத்தப்படுகிறார். அவர் தன்னை எப்பொழுதும் நிறுவனமயத்திற்கு, பாரம்பரிய ஜனநாயக அமைப்பு வடிவத்திற்கும், முறைகளுக்கும் எதிரானவராக காட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார். தனிநபர் எதேச்சதிகாரத்தை பாப்புலிசம் உயர்த்திப் பிடிக்கிறது.

பாப்புலிசம் முதலாளித்துவத்திற்கு ஏதோ ஒரு வகையில் தன்னுடைய அரசியல் நெருக்கடிகளிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ள உதவினாலும், அதை தன்னுடைய முழுமையான சுதந்திரமான சமூக பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கு ஏற்பட்ட சிக்கலாகவுமே பார்க்கிறது. அவற்றை நாம் இலவசங்கள், மானியங்கள், வரிச்சலுகைகள் துவங்கி referendum, immigration, அரசியல் ஜனநாயக நடைமுறைகள், என பல அம்சங்களிலும் காண முடிகிறது.

Posted in கட்டு​ரை, பொது | 1 Comment »

காலா படம்: எல்லா அரசியல் புரிதல்களையும் தாண்டி ஆச்சர்யப்படுத்தியது

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 15, 2018

காலா படம். எல்லா அரசியல் புரிதல்களையும் தாண்டி ஆச்சர்யப்படுத்தியது. நான் புரிந்து கொண்ட ரஜினி இக்கதையை தான் நடிப்பதற்காக ஒப்புக் கொண்டது. ரஜினி மட்டுமல்ல, தனுஷ், சௌந்தர்யா, என இப்படம் சம்பந்தப்பட்ட பெருந்தலைகள் அனைவர் குறித்தும் பெரும் ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்தியது.

இந்தக் கால கட்டம், எத்தகைய நெருக்கடியான, எத்தகைய ஆபத்தான காலகட்டம் . இத்தகைய காலகட்டத்தில் ஒரு வெகுஜன சினிமா இத்தனை காத்திரமான அரசியல் நிலைப்பாடோடு, எதிரியை சீண்டும் துணிவோடு இயக்க இயக்குநர் ரஞ்சித் துணிவை எண்ணி வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

“வேங்கையன் மகன் ஒத்தையில நிக்கேன் தில்லிருந்தா வாங்கடா” என்ற வசனம் எனக்கென்னவோ கலைத்துறையில் மாவீரனாக ஒத்தையில் நின்று கொண்டு ரஞ்சித் சவால் விடுவதாகவே தோன்றியது.

ஒரு நடிகனாக ரஜினி இத்தகைய கதைகளையும் நடிக்கத் தேர்ந்தெடுத்ததன் வழியாக ஒரு நடிகனாக வெற்றி பெற்றுவிட்டார். இத்தகைய கதைகளும், சினிமாவும் தரும் வெற்றியை அரசியல்ரீதியாக ரஜினி அறுவடை செய்வாரா, யார் அறுவடை செய்வார், அது யாருக்கு, எதற்கு பயன்படும் என்பதெல்லாம் காலம் தான் தீர்மானிக்கும்.

கதைப்படியான மும்பை தேர்வு ஒரு அர்த்தத்தில் இந்துராஷ்டிரத்தின் மையத்தை, இதயப் பகுதியை செய்த தேர்வாகவே தோன்றுகிறது.

கதைக்குள்தான் எத்தனை நுட்பமான குறிப்புகள். ஆனால் எந்தவொன்றும் புரிந்து கொள்ள கடினமான பூடகமான குழப்பத்திற்கு இடமான குறிப்புகள் இல்லை. எல்லாம் மிக நேரடியாக, தெளிவாகவே உள்ளன.

நானா படேகரும், அவருடைய கட்சியும், அவருடைய நடவடிக்கைகளும் நேரடியாகவே பாஜக, சிவசேனாவை பிரதிபலிக்கின்றன.

மிகப் பெரிய தட்டி விளம்பரத்தில் “நான் ஒரு தேச பக்தன். இந்நாட்டை சுத்தம் செய்வேன்” என நெற்றியில் தீட்டப்பட்ட குங்குமத்துடன் வெள்ளை உடையில் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார் நானா படேகர்.

கருப்பு உடைக்கும், வெள்ளை உடைக்குமான உரையாடலில், “கருப்பு அனைத்து நிறங்களையும் தன்னில் பிரதபலிக்கும், தன் நிறத்தை இழக்காமல் வெளிப்படுத்திக் கொள்ள திறந்து நிற்கும்” என்பதாக வரும் வசனங்கள் மனதை அள்ளுகின்றன.

லெனின் என்று பெயர் வைத்த மகனைப் பார்த்து கோபத்தில் ரஜினி கூறுவார் “உனக்குப் போய் அந்த மேதையின் பெயரை வைத்தேன் பாரு. கோபத்துல திட்டக் கூட முடியலை” என.

இடதுசாரிகள் மீதான விமர்சனத்துடன், அவர்களுடைய முக்கியத்துவத்தை, அவர்களுடைய அவசியத்தை வலியுறுத்தும் இடங்களுக்கு அந்த கதாபாத்திரம் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இடதுசாரிகள் வளர்ச்சி குறித்த மாயைகளில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள் என்பதை விமர்சிப்பார் “ஊரை, பிரச்னையை, வரலாறை, பாரம்பரியத்தை எதையும் புரிஞ்சுக்கிறதில்லை, இரண்டு புத்தகத்தை படிச்சிட்டு எல்லா தெரிஞ்ச மாதிரி பேசுறது” அதே நேரம் படிச்சுட்டு சேரியை விட்டு வெளியே போக நினைக்கும் பிள்ளைகளை பார்த்து கூறுவார் “அவன் இங்க தான்டா நிப்பான், உங்களை மாதிரி எங்கேயும் ஓடமாட்டான்.” இப்படியாக கருப்பு, சிவப்பு, நீலம் ஆகியவற்றை காவிக்கு எதிராக ஓரணியில் திரட்டும் வசனங்களும், காட்சிகளும், ஜனரஞ்சக சினிமாவில் சமகால சூழலில் பார்வையாளனுக்கு தேவைப்படும் உற்சாகத்தை வழங்கும் இடங்கள்.

நாயகன் படமும் இதே தாராவியை மையமாகக் கொண்ட கதைதான். அதன் நாயகன் வீட்டில் கொலை நடந்தவுடன் இறுதி காரியம் முடிவதற்குள் எதிரியின் வீட்டில் அதைவிட கூடுதலாக தலைகள் உருளும். இங்கேயும் அதே போல நாயகன் வீட்டில் கொலை நிகழ்கிறது, மாறாக எதிரியின் வீட்டைத் தாக்கும் எந்த முயற்சியும் இல்லை. தனியொருவனாக நாயகன், தான் குலைந்துவிட வில்லை, அதே கொள்கை உறுதியோடு களத்தில் நிற்கிறேன் என்று சொல்லிவர மட்டுமே செல்கிறான்.

நாயகனின் வீட்டில் தலித் என்பதால் தண்ணீர் கூட வாங்கி அருந்த மறுக்கும் வில்லனின் வீட்டிற்கு நாயகன் செல்லும் பொழுது, அவர் வீட்டில் தண்ணீர் வாங்கி குடிக்கக் கூடாது என நினைக்கும் பார்வையாளனின் மனம். ஆனால் எந்த சுழிப்பும், எந்தப் வெறுப்புமின்றி குழந்தையின் கையால் தண்ணீர் வாங்கி புன்னகையோடு அருந்துவான்.

இப்படியாக வெகுஜன சினிமாவிற்குள் தான் கருதும் மாற்றுக் கருத்தியல்களை முன்வைத்தபடியே செல்கிறது காலா.

அறிவான பெண் ஒரு பக்கமும் அன்பான பெண் ஒரு பக்கமுமாக ஒரு காதலியும் ஒரு மனைவியும் நாயகனுக்கு. அறிவான பெண்ணால் நாயகனை அறிவாலும் வெல்ல முடியவில்லை, வாழ்க்கையிலும் இணைய முடியவில்லை. அன்பான பெண் நாயகனை வென்று அவன் குலசாமியாக இருக்கிறாள் என்கிற அம்சம் மட்டும் ரஜினியின் பார்முலாவிற்கு சரியாகப் பொருந்திப் போகிற விதிவிலக்கு.

உலக வரைபடத்தில் இன்று இந்தியாவே ஒரு சேரிதான். இந்தியன் ஒவ்வொருவனும் தலித்தான். ‘வளர்ச்சி’, ‘சுத்தம்’ குறித்த இந்திய உரையாடல்களின் பின்னணியில். இந்த கான்ஷியஸ் ஒன்று இந்தப் படத்தின் ஊடாக நமக்கு ஏற்படவே செய்கிறது.

சேரி என்றால் என்ன?

ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் வாழும் பகுதி.
ஆகக் கொடுமையாக சுரண்டப்படும் மக்கள் வாழும் பகுதி.
நகரத்திலேயே மிக ஏழ்மையான மக்கள் வாழும் பகுதி
அடிப்படை சுகாதாரம், நல்ல காற்று, நீர், நிலம் மறுக்கப்பட்ட மக்கள் வாழும் பகுதி.
குறைந்த நிலப்பரப்பில் அதிக மக்கள் வாழும் பகுதி.

உலக அரங்கில் இந்தியாவின் இடம் என்ன?

சாக்கடைகளும், குப்பைகளும் நிறைந்த நாடு.
ஆடு, மாடுகளோடும், பன்றிகளோடும் ஒன்றாக வாழும் மக்கள் நிறைந்த நாடு.
குரங்கையும், பாம்பையும், மாட்டையும் வழிபடும் மக்கள் நிறைந்த நாடு.
சுகாதாரம், நாகரீகம் குறித்த எந்த அறிவும் இல்லாத நாடு.
திருடர்களும், கொள்ளையர்களும், வன்முறையாளர்களும் வாழும் நாடு.

அமெரிக்காவிலோ, ஐரோப்பியாவிலோ போய் சில காலம் வாழ்ந்து பார்க்கும் இந்தியன், தன்னை தலித்தாக உணர்வான்.

உலகிலேயே ஆக மோசமாக சுரண்டப்படக்கூடிய தொழிலாளர்கள் நிறைந்த நாடு.
ஏகாதிபத்தியங்களின் வேட்டைக் காடாக மாற்றப்பட்ட நாடு.
இயற்கை வளங்கள் அனைத்தும் கேள்வி கேட்பாடின்றி சுரண்டப்படும் நாடு.
வாழ்விடங்களை விட்டு, விவசாய நிலங்களை, கடலை, விட்டு அந்நிய கார்ப்ரேட்களின் நலன்களுக்காக விரட்டப்படும் விவசாயிகளும், மீனவர்களும், பாரம்பரிய தொழில் புரிவோரும், கோடானு கோடி உழைக்கும் மக்களும் நெருக்கமாக நிறைந்த நாடு.

‘நிலம் என் உரிமை’ என்கிற கோஷம் தலித்திற்கான கோஷம் மட்டுமில்லை. இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழலில், ஒவ்வொரு இந்தியனின் கோஷமும் தான். தஞ்சையில், சேலத்தில், துாத்துக்குடியில், தேனியில், கதிராமங்கலத்தில், கூடங்குளத்தில் ஒலிக்கும் கோஷமும் அதுவே.

ஒரு மூன்று நான்கு மாநிலங்கள் தழுவிய இந்து ராஷ்டிரம் என்கிற கருத்தியல் செல்வாக்கு தன்னை இந்தியாவின் வடகிழக்கு முதல் தெற்கு எல்லைவரை விஸ்தரித்துக் கொள்ள நடத்தும் பாசிச யுத்தம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இதற்கு எதிராக ஒரு மாற்று கருத்தியல் யுத்தமுனையில் நின்று கொண்டிருக்கிறது, அதன் முன்னணியில் அதற்கு தலைமைதாங்கும் ஆற்றலோடு தமிழகம் நிற்கிறது.

இந்த கருத்தியல் செல்வாக்கின் வலிமை ரஜினி போன்ற நடிகர்களையும் கருப்புடை அணிந்து, சேரியில் நின்று, அசுர யுத்தம் நடத்தும் கதையில் நடிக்க வைத்திருக்கிறது.

Posted in கட்டு​ரை, சினிமா விமர்சனம் | Leave a Comment »

அவரை வாசு என்றே அழைக்கலாம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் பிப்ரவரி 3, 2018

ஆமாம்! பெயரில் என்ன இருக்கிறது. எத்தனையோ எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் பல்வேறு புனைப் பெயர்களில்தான் எழுதுகிறார்கள். தமிழில் சங்க இலக்கியத்தை படைத்தவர்கள் பலரும் யாரென்றே தெரியாது. இந்தியாவின் கோவில்களில் சிற்பங்களையும், அழகிய மண்டபங்களையும் செதுக்கிய சிற்பிகள் யாரொருவரின் பெயரும் தெரியாது. இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த நாகரீகம் என்று கண்டறியப்பட்ட சிந்து சமவெளி நாகரீக மக்கள் யாரென்றும், அவர்களுடைய மொழிய எதுவென்றும் தெரியாது. இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்காக போராடிய லட்சக்கணக்கான சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் பெயர்கள் நமக்குத் தெரியாது. ஹிட்லரின் பாசிச படைகளுக்கு எதிரான வீரச் சமர்களில் இறந்த எண்ணற்ற வீரர்கள் யாரென்று தெரியாது. உண்மையில் பெயரில் என்னதான் இருக்கிறது. முன்னேறும் முன்னேற வேண்டிய சமூகங்களுக்கு சிந்தனைகளும், செயல்களும், படைப்புகளும்தான் முக்கியம். ‘மெய்ப்பொருள் காண்பதுதானே அறிவு’ ‘யார் வாய் கேட்டோம்’ என்பதில் என்ன இருக்கிறது.

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அபாயம், ஆபத்து என்று கூறப்படுபவர்கள்; இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அபாயம், ஆபத்திற்கு எங்கள் கொள்கைகளில், திட்டங்களில், அமைப்பு வடிவங்களில், செயல்படும் முறைகளில்தான் தீர்வு இருக்கிறது என்று கூறுகிறவர்கள் குறித்து தமிழர்களாகிய நாம் எந்தளவிற்கு தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம். அல்லது நாம் தெரிந்து கொள்வதற்கு எங்கே வாய்ப்பிருக்கிறது?

பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சிகள் எதுவும் அவர்களுடைய எழுத்துக்களையோ, குரல்களையோ நேரடியாக பதிவு செய்யாது. இந்திய அரசு அவர்களை பத்திரிகை நடத்தவோ, இணையப் பக்கங்களை நடத்தவோ அனுமதிக்காது. மக்களுக்கு சரி தவறுகளை பகுத்தாராயும் ஆற்றல் உண்டு என்பதை எந்தத் தரப்பும் ஏற்றுக் கொள்ளாது. மாற்றுக் கருத்துகளை மாற்றுச் செயல்பாடுகளை தெரிந்து கொள்வதற்கு மக்களுக்கு இருக்கும் சுதந்திரத்தை உத்திரவாதப்படுத்துவதற்கு பெயரே ஜனநாயகம் என்கிற அடிப்படை புரிதல்கூட இல்லாத அரசும் நாடுமே உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாடு. அற்புதம்.

இந்தாண்டு சென்னை புத்தகச் சந்தையில் தோழர். தமிழ் காமராசு இந்நுாலை வாங்கித் தந்து, அவசியம் படியுங்கள் என்றார். இந்நுால் ஆங்கிலத்தில் “Let’s call him Vasu: With the Maoists in Chhattisgarh” என்ற தலைப்பில் 2013ம் ஆண்டு சர்வதேச பதிப்பகமான பென்குயின் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இதன் ஆசிரியர் சுப்ரன்ஷு சௌத்ரி பி.பி.சி நிருபர். அவர் இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் பல ஊடகங்களுக்காக வேலை பார்த்தவர்.  சதீஸ்கர் மாநிலத்தின் தண்டகாரன்யா காடுகளில் 7 ஆண்டுகள் உயிரைப் பணயம் வைத்து மாவோயிஸ்ட்களுடன் காடு மலை அனைத்திலும் சுற்றித்திரிந்து, தான் அவர்களைப் பற்றியும், அவர்களின் செயல்பாடுகள், செயல்படும் விதங்கள் குறித்து அறிந்து கொண்டவை அனைத்தையும் பதிவு செய்ய முயன்றுள்ளார்.

2016ம் ஆண்டு இந்நுால் தமிழில் “அவரை வாசு என்றே அழைக்கலாம்: சதீஸ்கரில் உள்ள மாவோயிஸ்ட்களுடன் ஒரு பயணம்” என்ற தலைப்பில் எதிர் வெளியீட்டகத்தால் வெ. ஜீவானந்தம் என்பவருடைய மொழிபெயர்ப்பில் கொண்டுவரப் பட்டுள்ளது. இணையத்தில் இந்நுால் பற்றி தேடினால் ஆங்கிலத்தில் ஏகப்பட்ட அறிமுகக் கட்டுரைகள், விமர்சனங்கள் வாசிக்கக் கிடைக்கின்றன. பெரும் ஆங்கில தினசரிகள் மற்றும் இதழ்களின் இணையப்பக்கங்களில் விரிவான கட்டுரைகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. தமிழில் ஓரிரண்டு பதிப்பக இணையப்பக்கங்களில், வெறும் நுாலின் விலை, கிடைக்குமிடம் பற்றிய தகவல் பகிர்வு மட்டுமே உள்ளது. நுால் தமிழில் வெளிவந்து 1 வருடங்களுக்கு மேலாகிவிட்டது. தமிழ் பிளாக்குகளிலோ, இணையப்பக்கங்களிலோ எங்கும் நுால் குறித்த கட்டுரைகள் வாசிக்கக் கிடைக்கவில்லை. இவற்றை வாசிப்பதற்கோ, இவை குறித்து உரையாடுவதற்கோ தேவையில்லை என்று நினைக்கிற ஒரு சமூகத்தின் விடுதலை குறித்த அக்கறைகள் பெரும் கேள்விக் குறியாகத்தான் இருக்கும் என்ற நிலை மிகுந்த வருத்தத்திற்குரியதாக இருக்கிறது. நான் பார்த்தவரை அச்சு பத்திரிகைகளிலும் ஏதும் வந்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

இதற்கு முன்பாக அருந்ததி ராயின் “தோழர்களுடன் ஒரு பயணம்” என்ற ஆங்கில நுாலின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு வந்திருந்தது. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மாவோயிஸ்ட்) பொதுச் செயலாளர் கணபதியுடன் ஜேன் மிர்தால் நேர்காணல் தமிழில் வந்தது. “வணக்கம் பஸ்தர்” நுால் தமிழில் வந்தது. இது போன்ற நுால்கள்தான் பொது வெளியில் மாவோயிஸ்ட்கள் யார்? அவர்களின் நோக்கம் என்ன? அவர்கள் எதற்காக, யாருக்காக போராடுகிறார்கள்? என்கிற குறைந்தபட்ட நேர்மறையான புரிதல்களை பெற உதவுபவையாக உள்ளன.

அறுபதுகளில் துவங்கிய நக்சல்பாரி இயக்கம், பல்வேறு ஏற்ற இறக்கங்களோடு, பல்வேறு சித்தாந்த செயல்முறை மாறுபாடுகளோடு இன்றைக்கு 2017களில் மாவோயிஸ்டாக இந்திய அரசிற்கு இந்தியாவின் மையப் பகுதியில் பெரும் அச்சுறுத்தலாக வளர்ந்து நிற்கிறது.

இந்திய அரசு அவர்களை வளர்ச்சிக்கு எதிரானவர்கள். கல்வியறிவும் நவீன சிந்தனைகளும் இல்லாத ஆதிவாசிகள் பழங்குடிகளை ஏமாற்றி கேடயமாக பயன்படுத்துகிறார்கள், இந்தியாவின் எதிரிகளோடு ரகசியமாக கைகோர்த்துக் கொண்டு இந்தியாவின் அமைதியை, ஸ்திரத்தன்மையை குலைக்க முயற்சிக்கிறார்கள். நாட்டில் வன்முறை வெறியாட்டங்களை நடத்துகிறார்கள், பொதுச் சொத்துக்களை அழிக்கிறார்கள், காவல்துறை மற்றும் துணை இராணுவப்படைகளை கொலை செய்கிறார்கள் என அடுக்கடுக்கான குற்றச்சாட்டுகளை வைக்கிறார்கள்.

ஆனால் இது போன்ற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு அவர்கள் என்ன பதில் தருகிறார்கள் என்பது பொது மக்களாகிய நமக்கு எதுவும் தெரிவதில்லை. இந்தியா பல்வேறு மொழி பேசும் மாநிலங்களாக இருப்பதை மாற்றி ஒரே மொழி பேசும் நாடாக மாற்ற நினைக்கும் மத்திய அரச அதே வேளையில் பல்வேறு மொழி பேசுபவர்களாக மக்கள் பிரிந்து கிடைப்பதன் வசதிகளை, லாபங்களை பெரிய அளவில் அனுபவிக்கவும் செய்கிறார்கள். ஒரு புறம் சந்தையின் தேவைகளுக்காக ஒன்றிணைக்கவும் மற்றொருபுறம் அடக்கியாளும் தேவைகளுக்காக பிரித்து வைக்கவுமாக ஒரே நேரத்தில் இருவிதமான நெருக்கடிகளுக்கும் உள்ளாகி இருக்கிறார்கள்.

மேற்கு வங்கத்தின் சிலிகுரி மாவட்டத்தில் உள்ள நக்சல்பாரி கிராமத்தில் துவங்கிய நக்சல்பாரி இயக்கம் என்று சொல்லப்பட்ட விவசாயிகள் இயக்கம் கடும் அடக்குமுறைகளுக்கும், படுகொலைகளுக்கும் பிறகு, ஆந்திரத்தில் பற்றி எரிந்தது எண்பதுகளில் ஆந்திரத்தில் நடத்தப்பட்ட கடும் அடக்குமுறைகள் மற்றும் போலி மோதல் படுகொலைகளுக்குப் பிறகு இப்பொழுது ஜார்கன்ட் என்று அழைக்கப்படும் தனி மாநிலத்தின் தண்டகாரன்ய காடுகளுக்கு இடம் பெயர்ந்தது. அங்குள்ள ஆதிவாசிகள், பழங்குடி மக்களின் பிரச்சினைகளை எடுத்து போராடியது. அவர்களை மிக மோசமாக ஏமாற்றிவந்த நகர்ப்புறத்தைச் சேர்ந்த வியாபாரிகள் மற்றும் ஏஜென்ட்களிடமிருந்து அவர்களை காப்பாற்றியது. உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு அங்குள்ள கனிம வளங்களை கொள்ளையடிக்க வந்த கார்ப்பரேட்களிடமிருந்து அம்மக்களை பாதுகாக்க இந்திய அரசையும், துணை இராணுவப்படைகளையும் எதிர் கொள்ளக் கூடிய அளவிற்கு அவ்வியக்கம் பிரம்மாண்டமாக வளர்ந்தது. கிட்டத்தட்ட இந்தியாவிற்குள் விடுதலைப்புலிகளைப் போல தனிப்படைகளை கட்டும் அளவிற்கு அவ்வியக்கம் வளர்ந்து இந்திய மற்றும் உலக ஆட்சியாளர்களையே பயங்கொள்ள வைக்கும் அளவிற்கு இன்று வளர்ந்து நிற்கிறது.

அவ்வியக்கத்தை அழித்து ஒழிப்பதற்கு சகல தந்திரங்களையும் இந்திய மற்றும் சத்தீஸ்கர் மாநில அரசம், காவல்துறை மற்றும் துணை இராணுவப்படைகளும் நடத்தி வருகின்றன. ஒரு சந்தன வீரப்பனை பிடிக்கவே தமிழக காவல்துறை எத்தனை தந்திரங்களை, சட்டத்திற்கு மீறிய செயல்களை செய்தன என்பதை புரிந்து கொண்டிருக்கிற தமிழக மக்களுக்கு மாவோயிஸ்ட்கள் பிரச்சினையின் பரிமானத்தை புரிந்து கொள்வது அத்தனை கடினமாக இருக்காது என்றே நினைக்கிறேன்.

இந்திய அரசு சட்டப்படி, ஜனநாயக வழிமுறைகளின்படி இப்பிரச்சினையை கையாள முடியாது என்ற முடிவுகளுக்கு வந்துவிட்டதையும். எந்த மோசமான வழிமுறையிலேனும் இப்பிரச்சினையை முடிவுக்கு கொண்டு வரவேண்டும் என்ற முடிவில் இருப்பதையும் தான் சல்வா ஜுடும், போலி மோதல் படுகொலைகள், பழங்குடிகளை காடுகளை விட்டு வெளியேற்றி முகாம்களில் தங்க வைத்திருப்பது, அவர்களுக்கு தேவையான அடிப்படை வசதிகள் அனைத்தையும் நிறுத்தி வைத்திருப்பது என அனைத்தும் நிரூபிக்கின்றன.

சரி! உண்மையில் மாவோயிஸ்ட்களா அல்லது இந்திய அரசா யார்தான் நல்லவர்கள்? சரி இந்திய அரச சொல்கிறபடி அப்பகுதிகளின் வளர்ச்சிக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் அப்பகுதியில் மாவோயிஸ்ட்கள் காரணமாக இருக்கிறார்கள். மற்ற பகுதிகளில் இந்திய அரசு அப்படியென்ன மக்களின் வளர்ச்சிக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் தகுந்த ஏற்பாடுகளை செய்திருக்கிறது.

தமிழக மக்களுக்கு சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் துவங்கி, மணல் கொள்ளை, கிரானைட் கொள்ளை, ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டம், மீத்தேன், கெயில் எரிவாயுத்திட்டம், என தமிழக நதிகளையும், காடுகளையும், இயற்கை வளங்களையம், நீர்நிலைகளையும் அழித்து, சுற்றுபுறத்தை மாசுகேடானதாக மாற்றி அந்நிய நிறுவனங்கள் கொள்ளையடிக்க கட்டுப்பாடற்ற முறையில் தமிழக நிலத்தை திறந்துவிட்டிருக்கிற இதே இந்திய அரசின் மோசமான மக்கள் விரோத கொள்கைகளாலும், திட்டங்களாலும் தமிழகம் முழுதும் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதை ஒவ்வொரு தமிழனும் அறிவான்.

நகர்ப்புறங்கள் அனைத்தும் ரியல் எஸ்டேட் வியாபாரிகளால் விவசாயமும், நீர்நிலைகளும் அழிக்கப்பட்டு மக்கள் குடிக்கவும் நீரின்றி அலையும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருப்பதை தமிழக நகர்ப்புற மக்களும் அறிவார்கள்.

இவற்றிற்கெல்லாம் யார் முடிவு கட்டுவார்கள், எப்படி முடிவு கட்டுவது என்று தெரியாமல் தமிழக மக்கள் செய்வதறியாது திகைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தேர்தலில் போட்டியிடும் அனைத்து கட்சிகளும் இன்றைய நிலைக்கு எதிராக நெட்டை நெடு மரங்களென நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள். அனைவரும் தமிழக மக்கள் முன்பு அம்பலப்பட்டுக் கிடக்கிறார்கள். எங்கும் மக்கள் தலைமையின்றி, வழிகாட்டுதலின்றி, எந்தத் திட்டமிடலுமின்றி, தனியே இலக்கற்று போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இது போன்ற நிலைதான் இதைவிடப் பன்மடங்காக சதீஸ்கர் மாவட்டத்தின் தண்டாகரன்யா, பஸ்தர் காடுகளில் வாழும் மக்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. அங்கே அவர்களோடு மாவோயிஸ்ட்கள் நிற்கிறார்கள். அம்மக்களின் போராட்டங்களுக்கு தலைமை தாங்குகிறார்கள். பாரம்பரியமாகவே வில் அம்பு ஈட்டிகளுடன் தங்கள் எதிரிகளுக்கு எதிராக போராடும் போர்குணமிக்க அம்மக்களுக்கு நவீன ஆயுதங்களை ஏந்தவும், எதிரிகளுக்கு எதிராக நவீன வீயூகங்கள் வகுக்கவும் மாவோயிஸ்ட்கள் கற்றுத் தருகிறார்கள். அதன் உட்பகுதிகளில் அவர்கள் இந்திய அரசோ, இராணுவமோ, அதிகாரப்படைகளோ நுழையவும் முடியாத தனி நாட்டையே உருவாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள்.

நாம் இங்கு எங்கும் தமிழ் மொழி மத்திய அரசால் புறக்கணிக்கப்படுவதையும், அழித்தொழிக்கப்படுவதையும் பார்த்துக் கொண்டு அதற்கு எதிராக போராடிக் கொண்டும் இருக்கிறோம். அங்கே அப்பழங்குடிகளின் மொழியாகிய கோண்டி மொழியில் பாடத்திட்ட்ங்களை உருவாக்கி அவர்கள் கற்பித்து வருகிறார்கள். அந்நிய மூலதனத்தின் துனையின்றி அம்மக்களின் உழைப்பையே மூலதனமாகக் கொண்டு சுயமான உற்பத்தி பொருளாதார முறைகளை நவீனபானியில் உருவாக்கி வருகிறார்கள்.

இவை பற்றியெல்லாம் இந்நுாலில் இதன் ஆசிரியர் தன் நேரடி அனுபவங்களை பேசுகிறார்.

மற்றொருபுறம் அப்பகுதிகளில் காடுகளில் வாழும் ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சார்ந்த ஆதிவாசிகள் பழங்குடிகளுக்குத் தாண்டி மற்றவர்களுக்கும், நகரங்களில் வாழும் மக்களுக்கும், நாட்டின் பிற பகுதிகளைச் சாந்த மக்களுக்கும் மாவோயிஸ்ட்கள் பற்றி எதுவும் தெரியாது. அவர்களது நோக்கங்கள், லட்சியங்கள் எது குறித்தும் தெரியாது. அவர்கள் இந்த நுாற்றாண்டில் உலகம் முழுவதும் எதிர்ப்பியக்கங்கள் ஒழித்தழிக்கப்பட்டும், சமரசங்களுக்கு உள்ளாகியும் வரும் சூழலில் எத்தனை காலம் தாக்குப்பிடிக்க முடியும் என்பது பெரும் கேள்விக்குறி. அவர்களது இராணுவவாத செயல்பாடுகளும், பின்தங்கிய மக்களைச் சார்ந்து செயல்படும் முறைகளும் எத்தனை வீதம் சரி என்று தெரியாது. வளர்ந்த இந்தியா போன்ற நாடுகளில் தொழிலாளி வர்க்கமும், நடுத்தர வர்க்கமும், அறிவுஜீவிகளும் வளர்ந்துள்ள நிலையில் அவர்கள் மத்தியில் எல்லாம் வேலை செய்யவே முடியாத நிலையில் இருக்கும் அவர்களுடைய செயல்பாடுகள் சரியா என்கிற கேள்விகள் உள்ளன. இவை குறித்தெல்லாம் இந்நுாலில் ஆசிரியர் அவர்களோடு உரையாடியதாகத் தெரியவில்லை.

கடைசியாக மொழிபெயர்ப்பு குறித்தும், தமிழ் பதிப்பு குறித்தும் சில வார்த்தைகள். அருந்ததி ராயின் “தோழர்களுடன் ஒரு பயணம்” நுாலின் மொழிபெயர்ப்பை ஒப்பிடும் பொழுது இந்நுாலின் மொழிபெயர்ப்பு நன்கு புரியும் விதத்திலும், கோர்வையாகவும் இருக்கிறது. வெகு சில இடங்களில் வாக்கிய அமைப்புகள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளரின் உரையோ, தமிழ் பதிப்புக்கான உரையோ, ஆங்கில நுால் வெளிவந்த விபரங்களோ, ஆசிரியர் குறித்த விபரங்களோ எதுவும் இல்லாமல் தமிழில் நுால் பதிப்பிக்கப்பட்டிருப்பது உண்மையிலேயே மிகச் சிறந்த பதிப்புப் பாரம்பரியம் கொண்ட தமிழுக்கு இழுக்கு.

மூல நுால் குறித்த ஓரிரு விமர்சனங்கள்

1. துவங்கும் பொழுது இருந்த மொழியும், நடையும் பிற்பாடு காணாமல் போகிறது. பின்னால் முழுவதும் உணர்ச்சியற்ற வெறும் புள்ளிவிபர தகவல் மழைதான்.
2. ஏழு வருடங்கள் மாவோயிஸ்டகள் உடனே வாழ்ந்து அறிந்ததற்கான ஆழமும், விரிவும் நுாலில் இல்லை.
3. நுாலின் தலைப்புக்கு மாறாக அவர் யார் இவர் யார் என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிற ஆசிரியரின் நடுத்தர வர்க்க ஆர்வம் இந்நுாலின் நோக்கத்திற்கும், பரந்த இந்திய மற்றும் உலக வாசகர்களின் வாசிப்பு நோக்கத்திற்கும் தேவையற்றதாக இருக்கிறது.
4. அவர்களுடைய கொள்கை, திட்டங்கள், இந்தியா மற்றும் அதன் உழைக்கும் மக்கள் பற்றிய அவர்களுடைய நிலைப்பாடுகள், புரிதல்கள் பற்றிய விரிவான பேட்டிகள் இல்லை.
5. அதன் பொதுச் செயலாளர் கணபதி, கிஷன்ஜி, போன்ற முக்கிய தலைவர்களை சந்தித்த அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்ளும் பக்கங்களில் அவர்களுடனான நேர்காணல்கள் எதுவும் இல்லாதது ஏமாற்றத்தையே அளித்தது.
6. ஆசிரியரின் இன்றைய வனிக நலன்சார்ந்த இதழியல் அணுகுமுறைக்கும், பரபரப்பு இதழியல் எழுத்துக்களுக்கும், மிக சீரியசான பிரச்சினைகள் குறித்த ஆழ்ந்த அக்கறை சார்ந்த செயல்பாடுகளுக்கும் இடையே நுால் தடுமாறுகிறது.

Posted in கட்டு​ரை, விமர்சனம் | Leave a Comment »