எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for the ‘கட்டு​ரை’ Category

பாப்புலிசம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூலை 7, 2018

populism என்பதை ஜனரஞ்சக அரசியல் என்று சொல்வது ஓரளவிற்கு ஆங்கிலத்தில் உள்ள அதன் புரிதலுக்கு நெருக்கமாக வரலாம். ஏனென்றால் தமிழில் ஜனரஞ்சக என்பது ஜனரஞ்சக சினிமா என்பது போன்ற சொற்தொடர்களில் புழங்கும் அர்த்தத்தில், எளிய மக்களின் ரசனை, எளிய மக்கள் விருப்பம், எளிய மக்களின் எதிர்பார்ப்பு, எளிய மக்களின் சந்தோசம், என்கிற பதங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

சர்வதேச அரசியலில் வெனிசுலாவின் யுகே சாவேஸ். இங்கிலாந்தின் ஜெர்மி கோர்பின் போன்ற இடது முலாம் பூசக்கொள்ளும் அரசியல்வாதிகளிலிருந்து அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் வரை பலரும் இந்த populist வகைமையில் வருகிறார்கள். இவர்களுக்கு இடையில் உள்ள பல்வேறு வேற்றுமைகளுக்கு இடையில் இவர்களுக்கு இடையில் உள்ள ஒற்றுமைகளின் அம்சம்தான் populism என்பதாக கருதப்படுகிறது.

“Populism: A Very Short Introduction” என்கிற நுாலின் ஆசிரியரான Cas Mudde என்பவரின் கருத்துப்படி, அரசியல் விஞ்ஞானத்தில், பாப்புலிச கருத்துப்படி, உலகம் முரண்பட்ட இரு குழுக்களாக பிரிந்துள்ளது. ஒன்று ‘துாய மக்கள்’ மற்றொன்று ‘சீரழிந்த மேட்டுக்குடி’.

இந்த எதிரிடை இடது முதல் வலதுவரையான அனைத்து பாப்புலிஸ்ட்களாலும் வெற்றிகரமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. வலது பாப்புலிஸ்ட்கள் மேட்டுக்குடியினர் பக்கம் நின்று கொண்டு மக்களின் பொருளாதார, கலாச்சார பிரச்னைகளை – நிலவும் சமூக அமைப்பின் அடிப்படைப் பிரச்னைகளை கவனப்படுத்தாமல் – அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். இடது பாப்புலிஸ்ட்கள் மக்களின் பக்கம் நின்று கொண்டு பேசுவதான ஒரு தோரணையில் வெறும் வருமான ஏற்றதாழ்வுகளையும், வருமானத்திற்கான வழிமுறைகளையும், ஒரு சமரச வழிமுறைகளாக முன் வைக்கிறார்கள்.

பேராசிரியர் Mudde “ஆனாலும் இன்றைய வெற்றிகரமான பாப்புலிஸ்ட்கள் வலதுகள் தான்” என்கிறார்.

இந்தியா போன்ற நாடுகளின் தேர்தல் அரசியலில் இதற்கு ஏராளமான உதாரணங்கள் உள்ளன. நம் காலத்தில் எம்ஜிஆர் முதல் அர்விந்த் கேஜ்ரிவால் வரை அடையாளம் காணலாம்.

அடிப்படையில் பாப்புலிசம் என்றால் வர்க்கப் பார்வையை நீக்கி, ஏழைப் பணக்காரன் என்கிற எதிர்மைகளின் ஊடாக சமூகப் பொருளாதார அமைப்பையும், இயக்கத்தையும், உறவுகளையும், அவற்றின் முரண்களையும் கைவிடுதலும், கொஞ்சம் இனவாதம், நாட்டுப்பற்று, பழம்பெருமை, பாரம்பரியம் என்கிற மசாலாக்களோடு சூழலின், மக்களின் தேவைக்கேற்ப நவீன மசாலாக்கள் கொஞ்சமும் கூட கலந்து பரிமாறப்படுவதுதான்.

வளர்ந்த நாடுகளில் குறிப்பாக அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கு ஐரோப்பாவில் உலகமயமாக்கல் மற்றும் கார்ப்ரேட் நிதி மூலதன அமைப்பு முறையால் பாதிக்கப்படும் ஏழை மக்களின் தினசரி வாழ்வாதார பிரச்னைகளை கண்முன்னால் இதுதான் காரணம் என்பதாகத் தெரியும் அம்சங்களை பிரதானப்படுத்தி பாப்புலிச அரசியல் வெற்றி பெறுகிறது.

மற்றொருபுறம் முன்னாள் காலனிய நாடுகளில், உலகமயமாக்கல், கார்ப்ரேட் பொருளாதார அமைப்பு, முதலாளித்துவ சுரண்டல், நிலவுடமை முறையின் மிச்ச மீதங்களால் கடுமையாக சுரண்டப்படும் மக்களுக்கு சலுகைகளையும், இலவசங்களையும், கவர்ச்சி அரசியலையும் முன் வைத்து வெற்றி பெறுவதாக பாப்புலிச அரசியல் உள்ளது.

மற்றொரு வாதம் நிறுவன எதிர்ப்பு மனநிலையை எதிர்கொள்வதற்கான காரிய சாத்தியமான அணுகுமுறையாக பாப்புலிச அரசியல் பார்க்கப்படுகிறது. பாப்புலிச அரசியலில் வலுவான, மக்கள் ஆதரவு பெற்ற கவர்ச்சிகரமான ஆளுமை முன் நிறுத்தப்படுகிறார். அவர் தன்னை எப்பொழுதும் நிறுவனமயத்திற்கு, பாரம்பரிய ஜனநாயக அமைப்பு வடிவத்திற்கும், முறைகளுக்கும் எதிரானவராக காட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார். தனிநபர் எதேச்சதிகாரத்தை பாப்புலிசம் உயர்த்திப் பிடிக்கிறது.

பாப்புலிசம் முதலாளித்துவத்திற்கு ஏதோ ஒரு வகையில் தன்னுடைய அரசியல் நெருக்கடிகளிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ள உதவினாலும், அதை தன்னுடைய முழுமையான சுதந்திரமான சமூக பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கு ஏற்பட்ட சிக்கலாகவுமே பார்க்கிறது. அவற்றை நாம் இலவசங்கள், மானியங்கள், வரிச்சலுகைகள் துவங்கி referendum, immigration, அரசியல் ஜனநாயக நடைமுறைகள், என பல அம்சங்களிலும் காண முடிகிறது.

Posted in கட்டு​ரை, பொது | 1 Comment »

காலா படம்: எல்லா அரசியல் புரிதல்களையும் தாண்டி ஆச்சர்யப்படுத்தியது

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 15, 2018

காலா படம். எல்லா அரசியல் புரிதல்களையும் தாண்டி ஆச்சர்யப்படுத்தியது. நான் புரிந்து கொண்ட ரஜினி இக்கதையை தான் நடிப்பதற்காக ஒப்புக் கொண்டது. ரஜினி மட்டுமல்ல, தனுஷ், சௌந்தர்யா, என இப்படம் சம்பந்தப்பட்ட பெருந்தலைகள் அனைவர் குறித்தும் பெரும் ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்தியது.

இந்தக் கால கட்டம், எத்தகைய நெருக்கடியான, எத்தகைய ஆபத்தான காலகட்டம் . இத்தகைய காலகட்டத்தில் ஒரு வெகுஜன சினிமா இத்தனை காத்திரமான அரசியல் நிலைப்பாடோடு, எதிரியை சீண்டும் துணிவோடு இயக்க இயக்குநர் ரஞ்சித் துணிவை எண்ணி வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

“வேங்கையன் மகன் ஒத்தையில நிக்கேன் தில்லிருந்தா வாங்கடா” என்ற வசனம் எனக்கென்னவோ கலைத்துறையில் மாவீரனாக ஒத்தையில் நின்று கொண்டு ரஞ்சித் சவால் விடுவதாகவே தோன்றியது.

ஒரு நடிகனாக ரஜினி இத்தகைய கதைகளையும் நடிக்கத் தேர்ந்தெடுத்ததன் வழியாக ஒரு நடிகனாக வெற்றி பெற்றுவிட்டார். இத்தகைய கதைகளும், சினிமாவும் தரும் வெற்றியை அரசியல்ரீதியாக ரஜினி அறுவடை செய்வாரா, யார் அறுவடை செய்வார், அது யாருக்கு, எதற்கு பயன்படும் என்பதெல்லாம் காலம் தான் தீர்மானிக்கும்.

கதைப்படியான மும்பை தேர்வு ஒரு அர்த்தத்தில் இந்துராஷ்டிரத்தின் மையத்தை, இதயப் பகுதியை செய்த தேர்வாகவே தோன்றுகிறது.

கதைக்குள்தான் எத்தனை நுட்பமான குறிப்புகள். ஆனால் எந்தவொன்றும் புரிந்து கொள்ள கடினமான பூடகமான குழப்பத்திற்கு இடமான குறிப்புகள் இல்லை. எல்லாம் மிக நேரடியாக, தெளிவாகவே உள்ளன.

நானா படேகரும், அவருடைய கட்சியும், அவருடைய நடவடிக்கைகளும் நேரடியாகவே பாஜக, சிவசேனாவை பிரதிபலிக்கின்றன.

மிகப் பெரிய தட்டி விளம்பரத்தில் “நான் ஒரு தேச பக்தன். இந்நாட்டை சுத்தம் செய்வேன்” என நெற்றியில் தீட்டப்பட்ட குங்குமத்துடன் வெள்ளை உடையில் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார் நானா படேகர்.

கருப்பு உடைக்கும், வெள்ளை உடைக்குமான உரையாடலில், “கருப்பு அனைத்து நிறங்களையும் தன்னில் பிரதபலிக்கும், தன் நிறத்தை இழக்காமல் வெளிப்படுத்திக் கொள்ள திறந்து நிற்கும்” என்பதாக வரும் வசனங்கள் மனதை அள்ளுகின்றன.

லெனின் என்று பெயர் வைத்த மகனைப் பார்த்து கோபத்தில் ரஜினி கூறுவார் “உனக்குப் போய் அந்த மேதையின் பெயரை வைத்தேன் பாரு. கோபத்துல திட்டக் கூட முடியலை” என.

இடதுசாரிகள் மீதான விமர்சனத்துடன், அவர்களுடைய முக்கியத்துவத்தை, அவர்களுடைய அவசியத்தை வலியுறுத்தும் இடங்களுக்கு அந்த கதாபாத்திரம் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இடதுசாரிகள் வளர்ச்சி குறித்த மாயைகளில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள் என்பதை விமர்சிப்பார் “ஊரை, பிரச்னையை, வரலாறை, பாரம்பரியத்தை எதையும் புரிஞ்சுக்கிறதில்லை, இரண்டு புத்தகத்தை படிச்சிட்டு எல்லா தெரிஞ்ச மாதிரி பேசுறது” அதே நேரம் படிச்சுட்டு சேரியை விட்டு வெளியே போக நினைக்கும் பிள்ளைகளை பார்த்து கூறுவார் “அவன் இங்க தான்டா நிப்பான், உங்களை மாதிரி எங்கேயும் ஓடமாட்டான்.” இப்படியாக கருப்பு, சிவப்பு, நீலம் ஆகியவற்றை காவிக்கு எதிராக ஓரணியில் திரட்டும் வசனங்களும், காட்சிகளும், ஜனரஞ்சக சினிமாவில் சமகால சூழலில் பார்வையாளனுக்கு தேவைப்படும் உற்சாகத்தை வழங்கும் இடங்கள்.

நாயகன் படமும் இதே தாராவியை மையமாகக் கொண்ட கதைதான். அதன் நாயகன் வீட்டில் கொலை நடந்தவுடன் இறுதி காரியம் முடிவதற்குள் எதிரியின் வீட்டில் அதைவிட கூடுதலாக தலைகள் உருளும். இங்கேயும் அதே போல நாயகன் வீட்டில் கொலை நிகழ்கிறது, மாறாக எதிரியின் வீட்டைத் தாக்கும் எந்த முயற்சியும் இல்லை. தனியொருவனாக நாயகன், தான் குலைந்துவிட வில்லை, அதே கொள்கை உறுதியோடு களத்தில் நிற்கிறேன் என்று சொல்லிவர மட்டுமே செல்கிறான்.

நாயகனின் வீட்டில் தலித் என்பதால் தண்ணீர் கூட வாங்கி அருந்த மறுக்கும் வில்லனின் வீட்டிற்கு நாயகன் செல்லும் பொழுது, அவர் வீட்டில் தண்ணீர் வாங்கி குடிக்கக் கூடாது என நினைக்கும் பார்வையாளனின் மனம். ஆனால் எந்த சுழிப்பும், எந்தப் வெறுப்புமின்றி குழந்தையின் கையால் தண்ணீர் வாங்கி புன்னகையோடு அருந்துவான்.

இப்படியாக வெகுஜன சினிமாவிற்குள் தான் கருதும் மாற்றுக் கருத்தியல்களை முன்வைத்தபடியே செல்கிறது காலா.

அறிவான பெண் ஒரு பக்கமும் அன்பான பெண் ஒரு பக்கமுமாக ஒரு காதலியும் ஒரு மனைவியும் நாயகனுக்கு. அறிவான பெண்ணால் நாயகனை அறிவாலும் வெல்ல முடியவில்லை, வாழ்க்கையிலும் இணைய முடியவில்லை. அன்பான பெண் நாயகனை வென்று அவன் குலசாமியாக இருக்கிறாள் என்கிற அம்சம் மட்டும் ரஜினியின் பார்முலாவிற்கு சரியாகப் பொருந்திப் போகிற விதிவிலக்கு.

உலக வரைபடத்தில் இன்று இந்தியாவே ஒரு சேரிதான். இந்தியன் ஒவ்வொருவனும் தலித்தான். ‘வளர்ச்சி’, ‘சுத்தம்’ குறித்த இந்திய உரையாடல்களின் பின்னணியில். இந்த கான்ஷியஸ் ஒன்று இந்தப் படத்தின் ஊடாக நமக்கு ஏற்படவே செய்கிறது.

சேரி என்றால் என்ன?

ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் வாழும் பகுதி.
ஆகக் கொடுமையாக சுரண்டப்படும் மக்கள் வாழும் பகுதி.
நகரத்திலேயே மிக ஏழ்மையான மக்கள் வாழும் பகுதி
அடிப்படை சுகாதாரம், நல்ல காற்று, நீர், நிலம் மறுக்கப்பட்ட மக்கள் வாழும் பகுதி.
குறைந்த நிலப்பரப்பில் அதிக மக்கள் வாழும் பகுதி.

உலக அரங்கில் இந்தியாவின் இடம் என்ன?

சாக்கடைகளும், குப்பைகளும் நிறைந்த நாடு.
ஆடு, மாடுகளோடும், பன்றிகளோடும் ஒன்றாக வாழும் மக்கள் நிறைந்த நாடு.
குரங்கையும், பாம்பையும், மாட்டையும் வழிபடும் மக்கள் நிறைந்த நாடு.
சுகாதாரம், நாகரீகம் குறித்த எந்த அறிவும் இல்லாத நாடு.
திருடர்களும், கொள்ளையர்களும், வன்முறையாளர்களும் வாழும் நாடு.

அமெரிக்காவிலோ, ஐரோப்பியாவிலோ போய் சில காலம் வாழ்ந்து பார்க்கும் இந்தியன், தன்னை தலித்தாக உணர்வான்.

உலகிலேயே ஆக மோசமாக சுரண்டப்படக்கூடிய தொழிலாளர்கள் நிறைந்த நாடு.
ஏகாதிபத்தியங்களின் வேட்டைக் காடாக மாற்றப்பட்ட நாடு.
இயற்கை வளங்கள் அனைத்தும் கேள்வி கேட்பாடின்றி சுரண்டப்படும் நாடு.
வாழ்விடங்களை விட்டு, விவசாய நிலங்களை, கடலை, விட்டு அந்நிய கார்ப்ரேட்களின் நலன்களுக்காக விரட்டப்படும் விவசாயிகளும், மீனவர்களும், பாரம்பரிய தொழில் புரிவோரும், கோடானு கோடி உழைக்கும் மக்களும் நெருக்கமாக நிறைந்த நாடு.

‘நிலம் என் உரிமை’ என்கிற கோஷம் தலித்திற்கான கோஷம் மட்டுமில்லை. இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழலில், ஒவ்வொரு இந்தியனின் கோஷமும் தான். தஞ்சையில், சேலத்தில், துாத்துக்குடியில், தேனியில், கதிராமங்கலத்தில், கூடங்குளத்தில் ஒலிக்கும் கோஷமும் அதுவே.

ஒரு மூன்று நான்கு மாநிலங்கள் தழுவிய இந்து ராஷ்டிரம் என்கிற கருத்தியல் செல்வாக்கு தன்னை இந்தியாவின் வடகிழக்கு முதல் தெற்கு எல்லைவரை விஸ்தரித்துக் கொள்ள நடத்தும் பாசிச யுத்தம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இதற்கு எதிராக ஒரு மாற்று கருத்தியல் யுத்தமுனையில் நின்று கொண்டிருக்கிறது, அதன் முன்னணியில் அதற்கு தலைமைதாங்கும் ஆற்றலோடு தமிழகம் நிற்கிறது.

இந்த கருத்தியல் செல்வாக்கின் வலிமை ரஜினி போன்ற நடிகர்களையும் கருப்புடை அணிந்து, சேரியில் நின்று, அசுர யுத்தம் நடத்தும் கதையில் நடிக்க வைத்திருக்கிறது.

Posted in கட்டு​ரை, சினிமா விமர்சனம் | Leave a Comment »

அவரை வாசு என்றே அழைக்கலாம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் பிப்ரவரி 3, 2018

ஆமாம்! பெயரில் என்ன இருக்கிறது. எத்தனையோ எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் பல்வேறு புனைப் பெயர்களில்தான் எழுதுகிறார்கள். தமிழில் சங்க இலக்கியத்தை படைத்தவர்கள் பலரும் யாரென்றே தெரியாது. இந்தியாவின் கோவில்களில் சிற்பங்களையும், அழகிய மண்டபங்களையும் செதுக்கிய சிற்பிகள் யாரொருவரின் பெயரும் தெரியாது. இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த நாகரீகம் என்று கண்டறியப்பட்ட சிந்து சமவெளி நாகரீக மக்கள் யாரென்றும், அவர்களுடைய மொழிய எதுவென்றும் தெரியாது. இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்காக போராடிய லட்சக்கணக்கான சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் பெயர்கள் நமக்குத் தெரியாது. ஹிட்லரின் பாசிச படைகளுக்கு எதிரான வீரச் சமர்களில் இறந்த எண்ணற்ற வீரர்கள் யாரென்று தெரியாது. உண்மையில் பெயரில் என்னதான் இருக்கிறது. முன்னேறும் முன்னேற வேண்டிய சமூகங்களுக்கு சிந்தனைகளும், செயல்களும், படைப்புகளும்தான் முக்கியம். ‘மெய்ப்பொருள் காண்பதுதானே அறிவு’ ‘யார் வாய் கேட்டோம்’ என்பதில் என்ன இருக்கிறது.

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அபாயம், ஆபத்து என்று கூறப்படுபவர்கள்; இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அபாயம், ஆபத்திற்கு எங்கள் கொள்கைகளில், திட்டங்களில், அமைப்பு வடிவங்களில், செயல்படும் முறைகளில்தான் தீர்வு இருக்கிறது என்று கூறுகிறவர்கள் குறித்து தமிழர்களாகிய நாம் எந்தளவிற்கு தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம். அல்லது நாம் தெரிந்து கொள்வதற்கு எங்கே வாய்ப்பிருக்கிறது?

பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சிகள் எதுவும் அவர்களுடைய எழுத்துக்களையோ, குரல்களையோ நேரடியாக பதிவு செய்யாது. இந்திய அரசு அவர்களை பத்திரிகை நடத்தவோ, இணையப் பக்கங்களை நடத்தவோ அனுமதிக்காது. மக்களுக்கு சரி தவறுகளை பகுத்தாராயும் ஆற்றல் உண்டு என்பதை எந்தத் தரப்பும் ஏற்றுக் கொள்ளாது. மாற்றுக் கருத்துகளை மாற்றுச் செயல்பாடுகளை தெரிந்து கொள்வதற்கு மக்களுக்கு இருக்கும் சுதந்திரத்தை உத்திரவாதப்படுத்துவதற்கு பெயரே ஜனநாயகம் என்கிற அடிப்படை புரிதல்கூட இல்லாத அரசும் நாடுமே உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாடு. அற்புதம்.

இந்தாண்டு சென்னை புத்தகச் சந்தையில் தோழர். தமிழ் காமராசு இந்நுாலை வாங்கித் தந்து, அவசியம் படியுங்கள் என்றார். இந்நுால் ஆங்கிலத்தில் “Let’s call him Vasu: With the Maoists in Chhattisgarh” என்ற தலைப்பில் 2013ம் ஆண்டு சர்வதேச பதிப்பகமான பென்குயின் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இதன் ஆசிரியர் சுப்ரன்ஷு சௌத்ரி பி.பி.சி நிருபர். அவர் இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் பல ஊடகங்களுக்காக வேலை பார்த்தவர்.  சதீஸ்கர் மாநிலத்தின் தண்டகாரன்யா காடுகளில் 7 ஆண்டுகள் உயிரைப் பணயம் வைத்து மாவோயிஸ்ட்களுடன் காடு மலை அனைத்திலும் சுற்றித்திரிந்து, தான் அவர்களைப் பற்றியும், அவர்களின் செயல்பாடுகள், செயல்படும் விதங்கள் குறித்து அறிந்து கொண்டவை அனைத்தையும் பதிவு செய்ய முயன்றுள்ளார்.

2016ம் ஆண்டு இந்நுால் தமிழில் “அவரை வாசு என்றே அழைக்கலாம்: சதீஸ்கரில் உள்ள மாவோயிஸ்ட்களுடன் ஒரு பயணம்” என்ற தலைப்பில் எதிர் வெளியீட்டகத்தால் வெ. ஜீவானந்தம் என்பவருடைய மொழிபெயர்ப்பில் கொண்டுவரப் பட்டுள்ளது. இணையத்தில் இந்நுால் பற்றி தேடினால் ஆங்கிலத்தில் ஏகப்பட்ட அறிமுகக் கட்டுரைகள், விமர்சனங்கள் வாசிக்கக் கிடைக்கின்றன. பெரும் ஆங்கில தினசரிகள் மற்றும் இதழ்களின் இணையப்பக்கங்களில் விரிவான கட்டுரைகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. தமிழில் ஓரிரண்டு பதிப்பக இணையப்பக்கங்களில், வெறும் நுாலின் விலை, கிடைக்குமிடம் பற்றிய தகவல் பகிர்வு மட்டுமே உள்ளது. நுால் தமிழில் வெளிவந்து 1 வருடங்களுக்கு மேலாகிவிட்டது. தமிழ் பிளாக்குகளிலோ, இணையப்பக்கங்களிலோ எங்கும் நுால் குறித்த கட்டுரைகள் வாசிக்கக் கிடைக்கவில்லை. இவற்றை வாசிப்பதற்கோ, இவை குறித்து உரையாடுவதற்கோ தேவையில்லை என்று நினைக்கிற ஒரு சமூகத்தின் விடுதலை குறித்த அக்கறைகள் பெரும் கேள்விக் குறியாகத்தான் இருக்கும் என்ற நிலை மிகுந்த வருத்தத்திற்குரியதாக இருக்கிறது. நான் பார்த்தவரை அச்சு பத்திரிகைகளிலும் ஏதும் வந்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

இதற்கு முன்பாக அருந்ததி ராயின் “தோழர்களுடன் ஒரு பயணம்” என்ற ஆங்கில நுாலின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு வந்திருந்தது. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மாவோயிஸ்ட்) பொதுச் செயலாளர் கணபதியுடன் ஜேன் மிர்தால் நேர்காணல் தமிழில் வந்தது. “வணக்கம் பஸ்தர்” நுால் தமிழில் வந்தது. இது போன்ற நுால்கள்தான் பொது வெளியில் மாவோயிஸ்ட்கள் யார்? அவர்களின் நோக்கம் என்ன? அவர்கள் எதற்காக, யாருக்காக போராடுகிறார்கள்? என்கிற குறைந்தபட்ட நேர்மறையான புரிதல்களை பெற உதவுபவையாக உள்ளன.

அறுபதுகளில் துவங்கிய நக்சல்பாரி இயக்கம், பல்வேறு ஏற்ற இறக்கங்களோடு, பல்வேறு சித்தாந்த செயல்முறை மாறுபாடுகளோடு இன்றைக்கு 2017களில் மாவோயிஸ்டாக இந்திய அரசிற்கு இந்தியாவின் மையப் பகுதியில் பெரும் அச்சுறுத்தலாக வளர்ந்து நிற்கிறது.

இந்திய அரசு அவர்களை வளர்ச்சிக்கு எதிரானவர்கள். கல்வியறிவும் நவீன சிந்தனைகளும் இல்லாத ஆதிவாசிகள் பழங்குடிகளை ஏமாற்றி கேடயமாக பயன்படுத்துகிறார்கள், இந்தியாவின் எதிரிகளோடு ரகசியமாக கைகோர்த்துக் கொண்டு இந்தியாவின் அமைதியை, ஸ்திரத்தன்மையை குலைக்க முயற்சிக்கிறார்கள். நாட்டில் வன்முறை வெறியாட்டங்களை நடத்துகிறார்கள், பொதுச் சொத்துக்களை அழிக்கிறார்கள், காவல்துறை மற்றும் துணை இராணுவப்படைகளை கொலை செய்கிறார்கள் என அடுக்கடுக்கான குற்றச்சாட்டுகளை வைக்கிறார்கள்.

ஆனால் இது போன்ற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு அவர்கள் என்ன பதில் தருகிறார்கள் என்பது பொது மக்களாகிய நமக்கு எதுவும் தெரிவதில்லை. இந்தியா பல்வேறு மொழி பேசும் மாநிலங்களாக இருப்பதை மாற்றி ஒரே மொழி பேசும் நாடாக மாற்ற நினைக்கும் மத்திய அரச அதே வேளையில் பல்வேறு மொழி பேசுபவர்களாக மக்கள் பிரிந்து கிடைப்பதன் வசதிகளை, லாபங்களை பெரிய அளவில் அனுபவிக்கவும் செய்கிறார்கள். ஒரு புறம் சந்தையின் தேவைகளுக்காக ஒன்றிணைக்கவும் மற்றொருபுறம் அடக்கியாளும் தேவைகளுக்காக பிரித்து வைக்கவுமாக ஒரே நேரத்தில் இருவிதமான நெருக்கடிகளுக்கும் உள்ளாகி இருக்கிறார்கள்.

மேற்கு வங்கத்தின் சிலிகுரி மாவட்டத்தில் உள்ள நக்சல்பாரி கிராமத்தில் துவங்கிய நக்சல்பாரி இயக்கம் என்று சொல்லப்பட்ட விவசாயிகள் இயக்கம் கடும் அடக்குமுறைகளுக்கும், படுகொலைகளுக்கும் பிறகு, ஆந்திரத்தில் பற்றி எரிந்தது எண்பதுகளில் ஆந்திரத்தில் நடத்தப்பட்ட கடும் அடக்குமுறைகள் மற்றும் போலி மோதல் படுகொலைகளுக்குப் பிறகு இப்பொழுது ஜார்கன்ட் என்று அழைக்கப்படும் தனி மாநிலத்தின் தண்டகாரன்ய காடுகளுக்கு இடம் பெயர்ந்தது. அங்குள்ள ஆதிவாசிகள், பழங்குடி மக்களின் பிரச்சினைகளை எடுத்து போராடியது. அவர்களை மிக மோசமாக ஏமாற்றிவந்த நகர்ப்புறத்தைச் சேர்ந்த வியாபாரிகள் மற்றும் ஏஜென்ட்களிடமிருந்து அவர்களை காப்பாற்றியது. உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு அங்குள்ள கனிம வளங்களை கொள்ளையடிக்க வந்த கார்ப்பரேட்களிடமிருந்து அம்மக்களை பாதுகாக்க இந்திய அரசையும், துணை இராணுவப்படைகளையும் எதிர் கொள்ளக் கூடிய அளவிற்கு அவ்வியக்கம் பிரம்மாண்டமாக வளர்ந்தது. கிட்டத்தட்ட இந்தியாவிற்குள் விடுதலைப்புலிகளைப் போல தனிப்படைகளை கட்டும் அளவிற்கு அவ்வியக்கம் வளர்ந்து இந்திய மற்றும் உலக ஆட்சியாளர்களையே பயங்கொள்ள வைக்கும் அளவிற்கு இன்று வளர்ந்து நிற்கிறது.

அவ்வியக்கத்தை அழித்து ஒழிப்பதற்கு சகல தந்திரங்களையும் இந்திய மற்றும் சத்தீஸ்கர் மாநில அரசம், காவல்துறை மற்றும் துணை இராணுவப்படைகளும் நடத்தி வருகின்றன. ஒரு சந்தன வீரப்பனை பிடிக்கவே தமிழக காவல்துறை எத்தனை தந்திரங்களை, சட்டத்திற்கு மீறிய செயல்களை செய்தன என்பதை புரிந்து கொண்டிருக்கிற தமிழக மக்களுக்கு மாவோயிஸ்ட்கள் பிரச்சினையின் பரிமானத்தை புரிந்து கொள்வது அத்தனை கடினமாக இருக்காது என்றே நினைக்கிறேன்.

இந்திய அரசு சட்டப்படி, ஜனநாயக வழிமுறைகளின்படி இப்பிரச்சினையை கையாள முடியாது என்ற முடிவுகளுக்கு வந்துவிட்டதையும். எந்த மோசமான வழிமுறையிலேனும் இப்பிரச்சினையை முடிவுக்கு கொண்டு வரவேண்டும் என்ற முடிவில் இருப்பதையும் தான் சல்வா ஜுடும், போலி மோதல் படுகொலைகள், பழங்குடிகளை காடுகளை விட்டு வெளியேற்றி முகாம்களில் தங்க வைத்திருப்பது, அவர்களுக்கு தேவையான அடிப்படை வசதிகள் அனைத்தையும் நிறுத்தி வைத்திருப்பது என அனைத்தும் நிரூபிக்கின்றன.

சரி! உண்மையில் மாவோயிஸ்ட்களா அல்லது இந்திய அரசா யார்தான் நல்லவர்கள்? சரி இந்திய அரச சொல்கிறபடி அப்பகுதிகளின் வளர்ச்சிக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் அப்பகுதியில் மாவோயிஸ்ட்கள் காரணமாக இருக்கிறார்கள். மற்ற பகுதிகளில் இந்திய அரசு அப்படியென்ன மக்களின் வளர்ச்சிக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் தகுந்த ஏற்பாடுகளை செய்திருக்கிறது.

தமிழக மக்களுக்கு சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் துவங்கி, மணல் கொள்ளை, கிரானைட் கொள்ளை, ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டம், மீத்தேன், கெயில் எரிவாயுத்திட்டம், என தமிழக நதிகளையும், காடுகளையும், இயற்கை வளங்களையம், நீர்நிலைகளையும் அழித்து, சுற்றுபுறத்தை மாசுகேடானதாக மாற்றி அந்நிய நிறுவனங்கள் கொள்ளையடிக்க கட்டுப்பாடற்ற முறையில் தமிழக நிலத்தை திறந்துவிட்டிருக்கிற இதே இந்திய அரசின் மோசமான மக்கள் விரோத கொள்கைகளாலும், திட்டங்களாலும் தமிழகம் முழுதும் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதை ஒவ்வொரு தமிழனும் அறிவான்.

நகர்ப்புறங்கள் அனைத்தும் ரியல் எஸ்டேட் வியாபாரிகளால் விவசாயமும், நீர்நிலைகளும் அழிக்கப்பட்டு மக்கள் குடிக்கவும் நீரின்றி அலையும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருப்பதை தமிழக நகர்ப்புற மக்களும் அறிவார்கள்.

இவற்றிற்கெல்லாம் யார் முடிவு கட்டுவார்கள், எப்படி முடிவு கட்டுவது என்று தெரியாமல் தமிழக மக்கள் செய்வதறியாது திகைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தேர்தலில் போட்டியிடும் அனைத்து கட்சிகளும் இன்றைய நிலைக்கு எதிராக நெட்டை நெடு மரங்களென நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள். அனைவரும் தமிழக மக்கள் முன்பு அம்பலப்பட்டுக் கிடக்கிறார்கள். எங்கும் மக்கள் தலைமையின்றி, வழிகாட்டுதலின்றி, எந்தத் திட்டமிடலுமின்றி, தனியே இலக்கற்று போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இது போன்ற நிலைதான் இதைவிடப் பன்மடங்காக சதீஸ்கர் மாவட்டத்தின் தண்டாகரன்யா, பஸ்தர் காடுகளில் வாழும் மக்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. அங்கே அவர்களோடு மாவோயிஸ்ட்கள் நிற்கிறார்கள். அம்மக்களின் போராட்டங்களுக்கு தலைமை தாங்குகிறார்கள். பாரம்பரியமாகவே வில் அம்பு ஈட்டிகளுடன் தங்கள் எதிரிகளுக்கு எதிராக போராடும் போர்குணமிக்க அம்மக்களுக்கு நவீன ஆயுதங்களை ஏந்தவும், எதிரிகளுக்கு எதிராக நவீன வீயூகங்கள் வகுக்கவும் மாவோயிஸ்ட்கள் கற்றுத் தருகிறார்கள். அதன் உட்பகுதிகளில் அவர்கள் இந்திய அரசோ, இராணுவமோ, அதிகாரப்படைகளோ நுழையவும் முடியாத தனி நாட்டையே உருவாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள்.

நாம் இங்கு எங்கும் தமிழ் மொழி மத்திய அரசால் புறக்கணிக்கப்படுவதையும், அழித்தொழிக்கப்படுவதையும் பார்த்துக் கொண்டு அதற்கு எதிராக போராடிக் கொண்டும் இருக்கிறோம். அங்கே அப்பழங்குடிகளின் மொழியாகிய கோண்டி மொழியில் பாடத்திட்ட்ங்களை உருவாக்கி அவர்கள் கற்பித்து வருகிறார்கள். அந்நிய மூலதனத்தின் துனையின்றி அம்மக்களின் உழைப்பையே மூலதனமாகக் கொண்டு சுயமான உற்பத்தி பொருளாதார முறைகளை நவீனபானியில் உருவாக்கி வருகிறார்கள்.

இவை பற்றியெல்லாம் இந்நுாலில் இதன் ஆசிரியர் தன் நேரடி அனுபவங்களை பேசுகிறார்.

மற்றொருபுறம் அப்பகுதிகளில் காடுகளில் வாழும் ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சார்ந்த ஆதிவாசிகள் பழங்குடிகளுக்குத் தாண்டி மற்றவர்களுக்கும், நகரங்களில் வாழும் மக்களுக்கும், நாட்டின் பிற பகுதிகளைச் சாந்த மக்களுக்கும் மாவோயிஸ்ட்கள் பற்றி எதுவும் தெரியாது. அவர்களது நோக்கங்கள், லட்சியங்கள் எது குறித்தும் தெரியாது. அவர்கள் இந்த நுாற்றாண்டில் உலகம் முழுவதும் எதிர்ப்பியக்கங்கள் ஒழித்தழிக்கப்பட்டும், சமரசங்களுக்கு உள்ளாகியும் வரும் சூழலில் எத்தனை காலம் தாக்குப்பிடிக்க முடியும் என்பது பெரும் கேள்விக்குறி. அவர்களது இராணுவவாத செயல்பாடுகளும், பின்தங்கிய மக்களைச் சார்ந்து செயல்படும் முறைகளும் எத்தனை வீதம் சரி என்று தெரியாது. வளர்ந்த இந்தியா போன்ற நாடுகளில் தொழிலாளி வர்க்கமும், நடுத்தர வர்க்கமும், அறிவுஜீவிகளும் வளர்ந்துள்ள நிலையில் அவர்கள் மத்தியில் எல்லாம் வேலை செய்யவே முடியாத நிலையில் இருக்கும் அவர்களுடைய செயல்பாடுகள் சரியா என்கிற கேள்விகள் உள்ளன. இவை குறித்தெல்லாம் இந்நுாலில் ஆசிரியர் அவர்களோடு உரையாடியதாகத் தெரியவில்லை.

கடைசியாக மொழிபெயர்ப்பு குறித்தும், தமிழ் பதிப்பு குறித்தும் சில வார்த்தைகள். அருந்ததி ராயின் “தோழர்களுடன் ஒரு பயணம்” நுாலின் மொழிபெயர்ப்பை ஒப்பிடும் பொழுது இந்நுாலின் மொழிபெயர்ப்பு நன்கு புரியும் விதத்திலும், கோர்வையாகவும் இருக்கிறது. வெகு சில இடங்களில் வாக்கிய அமைப்புகள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளரின் உரையோ, தமிழ் பதிப்புக்கான உரையோ, ஆங்கில நுால் வெளிவந்த விபரங்களோ, ஆசிரியர் குறித்த விபரங்களோ எதுவும் இல்லாமல் தமிழில் நுால் பதிப்பிக்கப்பட்டிருப்பது உண்மையிலேயே மிகச் சிறந்த பதிப்புப் பாரம்பரியம் கொண்ட தமிழுக்கு இழுக்கு.

மூல நுால் குறித்த ஓரிரு விமர்சனங்கள்

1. துவங்கும் பொழுது இருந்த மொழியும், நடையும் பிற்பாடு காணாமல் போகிறது. பின்னால் முழுவதும் உணர்ச்சியற்ற வெறும் புள்ளிவிபர தகவல் மழைதான்.
2. ஏழு வருடங்கள் மாவோயிஸ்டகள் உடனே வாழ்ந்து அறிந்ததற்கான ஆழமும், விரிவும் நுாலில் இல்லை.
3. நுாலின் தலைப்புக்கு மாறாக அவர் யார் இவர் யார் என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிற ஆசிரியரின் நடுத்தர வர்க்க ஆர்வம் இந்நுாலின் நோக்கத்திற்கும், பரந்த இந்திய மற்றும் உலக வாசகர்களின் வாசிப்பு நோக்கத்திற்கும் தேவையற்றதாக இருக்கிறது.
4. அவர்களுடைய கொள்கை, திட்டங்கள், இந்தியா மற்றும் அதன் உழைக்கும் மக்கள் பற்றிய அவர்களுடைய நிலைப்பாடுகள், புரிதல்கள் பற்றிய விரிவான பேட்டிகள் இல்லை.
5. அதன் பொதுச் செயலாளர் கணபதி, கிஷன்ஜி, போன்ற முக்கிய தலைவர்களை சந்தித்த அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்ளும் பக்கங்களில் அவர்களுடனான நேர்காணல்கள் எதுவும் இல்லாதது ஏமாற்றத்தையே அளித்தது.
6. ஆசிரியரின் இன்றைய வனிக நலன்சார்ந்த இதழியல் அணுகுமுறைக்கும், பரபரப்பு இதழியல் எழுத்துக்களுக்கும், மிக சீரியசான பிரச்சினைகள் குறித்த ஆழ்ந்த அக்கறை சார்ந்த செயல்பாடுகளுக்கும் இடையே நுால் தடுமாறுகிறது.

Posted in கட்டு​ரை, விமர்சனம் | Leave a Comment »

பாசிசம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜனவரி 12, 2018

பாசிசம் குறித்து உலகளவில் விரிவாகப் பேசப்பட்டுள்ளது.

ஜார்ஜ் டிமிட்ரோவில் துவங்கி ஃபிராங்பர்ட் மார்க்சியர்கள் வரை மிக விரிவாக பேசியுள்ளார்கள்.

பாசிசமானது காலத்திற்கு ஏற்ப பாராளுமன்றம், சட்டமன்றம், நீதி, நிர்வாக அமைப்புகளை அரசியல் சாசனத்திற்கும், அடிப்படை குடிமக்கள் உரிமைகளுக்கும், சர்வதேச மனித உரிமைகளுக்கும், ஜனநாயக உரிமைகளுக்கும் பண்புகளுக்கும், நாகரீக, கலாச்சாரங்களுக்கும் எதிராக எப்படி மாற்றியமைக்கிறது, பயன்படுத்துகிறது என்பனவற்றைக் குறித்து நம் சமகால சூழல்களிலிருந்து நாம் ஆய்ந்து கற்றறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இத்தாலியின் பாசிஸ்ட்களும், ஜெர்மனியின் நாசிகளும் அவர்களின் அமைப்பு, செயல்பாட்டு விதங்களையும் அப்படியே பொருத்திப் பார்ப்பதும், அதிலிருந்து மாறுபட்ட அம்சங்களை முன்வைத்து பாசிசமா இல்லையா என்பதை புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பது வறட்டுத்தனமானதாகத்தான் இருக்கும்.

அதே போல ஜெர்மனியில் அரசு முதலாளித்துவத்தையும், திட்டமிட்ட உற்பத்திமுறையையும் பாசிசம் கொண்டு வந்ததால் இங்கும் அதே போலத்தான் இருக்கும் என்றெல்லாம் நாம் கருதிக் கொண்டிருக்க முடியாது.

முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறைக்கு கடும் நெருக்கடி வருகின்ற பொழுதிலும், ஜனநாயக மற்றும் புரட்சிகர சூழல் பலவீனமாக இருக்கின்ற பொழுதிலும் முதலாளித்துவம் கையில் எடுக்கிற வடிவமாக பாசிசம் அமைகிறது. அது அந்தந்த நாடுகளின் பிரத்தியேக சூழலுக்கும், வரலாற்றிற்கும், பண்பாட்டு கலாச்சார நிலைமைகளுக்கும் ஏற்ப பாசிச சித்தாந்தம் கட்டமைக்கப்படுகிறது.

இந்த 21ம் நுாற்றாண்டின் முதல் கால்நுாற்றாண்டில், இந்தியா போன்ற நாடுகளில் இன்றைக்கு உலக முதலாளித்துவத்திற்கு ஏற்பட்டுள்ள கடும் நெருக்கடியின் பின்னணியிலிருந்து இந்திய பாசிசத்தின் தன்மை மற்றும் இயங்குமுறைகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

பதினெட்டு பத்தொன்பதாம் நுாற்றாண்டுகளில் முதலாளித்துவ பாராளுமன்றங்களில் அனைவருக்குமான ஓட்டுரிமையை முன்வைத்து போராட்டங்கள் துவங்கின. இருபதாம் நுாற்றாண்டின் பாதிவரை அவை பெரும் கனவாக இருந்தன. இப்பொழுது முதலாளித்துவம் அனைவருக்குமான வாக்குரிமையோடு, பல கட்சி தேர்தல் முறையில், தங்கள் நலனை பாதுகாத்துக் கொள்ளும் வழிமுறைகளை கண்டடைந்ததன் பின்னணியோடு நவீன தேர்தல் பாராளுமன்ற ஜனநாயகப் பின்னணியில் பாசிசத்தின் வாய்ப்புகளையும், இயங்குமுறைகளையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.

பாசிசம் பழைய வழிமுறைகளில் பாராளுமன்றத்தை கலைத்துவிட்டு சர்வாதிகாரத்தை கையில் எடுத்துக் கொண்டுதான் பாசிசத்தை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்கிற நெருக்கடிகள் இல்லை. எதிர்க்கட்சிகள் அனைத்தையும் பாராளுமன்றத்திற்குள்ளேயே அடக்கி வைத்து காரியமாற்றக்கூடிய வழிமுறைகளையும், தேர்தலில் முன்னெப்போதும் மக்களுக்கு பரிச்சயமாகாத தனிநபர்களைக்கூட வலிமையான நவீன தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் ஊடகங்களின் துணையோடு முன்னுக்கு கொண்டுவரும் சாத்தியப்பாடுகளை முதலாளித்துவம் இனங்கண்டு கொண்டுள்ளது. பணநீக்க நடவடிக்கை மத்திய நிதி அமைச்சருக்குக் கூட தெரியாமல் நடைமுறைப்படுத்திய நவீன பாராளுமன்ற பாசிச முறையில்தான் நாம் வாழ்ந்து கொணடிருக்கிறோம் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது. அதே போல நட்ட நடு இரவில் கோலாகலமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதுதான் புதிய ஜிஎஸ்டி வரிமுறை. பாராளுமன்றங்களில் பேசப்படுவதும் குரல் எழுப்பப்படுவதும் எந்த சமூக அரசியல் ஊடக முக்கியத்துவத்தையும் தேவை கருதியே பெறுகின்றன. பாராளுமன்றத்தில் வைத்து தீர்மானம் நிறைவேற்றி அனைத்து உறுப்பினர்கள் ஆதரவோடுதான் நடைமுறைப்படுத்த முடியும் என்கிற நிலைமைகள் மாறிவிட்டன.

மற்றொருபுறத்தில் உலகில் எந்த நாடுகளிலும் இல்லாத அளவிற்கு அரசியல் தலைவர்கள் இந்தியாவில் ஊழல் அராஜகமயமாக்கப்பட்டு உள்ளார்கள். உலகில் வேறு எந்த வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளிலும் கூட அறிமுகப்படுத்தப்படாத இயந்திர ஓட்டுப் பெட்டிகள் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருப்பதன் காரணங்கள் எல்லாம் கூட இன்றைய இந்துத்துவ பாசிச கட்சியின் திடீர் அசுரத்தன வளர்ச்சி மற்றும் அறுதிப் பெரும்பான்மை ஓட்டு வித்தியாசம் என்கிற விசயங்கள் நம் கவனத்தை திருப்புகின்றன.

இந்தியாவில் குறிப்பாக வட இந்தியாவில் சுதந்திர காலத்திற்கு முன்பிருந்தே இருந்துவரும் இந்து இசுலாமிய பிரச்சினைகளும், ஒடுக்கும் மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இடையிலான பிரச்சினைகளும், இந்துத்துவ பாசிசம் தனது சித்தாந்தங்களை அமைத்துக் கொள்ளவும் கடைபரப்பவும் மிகப் பெரிய பின்புலமாக இருந்து வருகிறது. அதே போல அன்டை நாடுகளான சீனா மற்றும் பாகிஸ்தானுடனான நீண்ட கால முரண்பாடுகளும் கூட இந்துத்துவ பாசிஸ்ட்களின் ஆட்சியில் புதிய பரிமாணங்களையும், தீவிரத்தையும் அடைகின்றன. இவற்றின் துணை கொண்டு இந்துத்துவ பாசிசம் படிப்படியாக இந்தியாவின் பல்வேறு கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஜனநாயக அமைப்புகளை கலைத்தும், தலைகீழாக மாற்றியமைத்தும், தனது நோக்கங்களுக்கு எளிதாக வசப்படும் அமைப்புகளை உருவாக்கியும், கல்வி, கலாச்சார அமைப்புகள் அனைத்தையும் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தும், இதுகாறும் இருந்து வந்த அவற்றின் ஜனநாயக விதிகளையும், சரத்துக்களையும், சட்டங்களையும் மாற்றியமைத்தும் ஒட்டுமொத்த நீதி, நிர்வாகம், கல்வி, பாதுகாப்பு அனைத்து விசயங்களையும் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்து கொண்டிருக்கிறது.

இவற்றை நாம் நீதிபதிகளை தேர்வு செய்யும் அமைப்புகளை மாற்றியதிலிருந்து, நிதி நிர்வாக கண்காணிப்பு அமைப்புகளை மாற்றியமைத்ததிலிருந்து, புனே திரைப்படக் கல்லுாரி, ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக் கழக நிர்வாக மற்றும் மாணவர் அமைப்புகள் மீது நடத்திய தாக்குதல்கள், ஆதார் அட்டை, பேன் அட்டை, வங்கி மற்றும் ஸ்மார்ட் மொபைல், மென்பொருட்கள் மூலம் நாடு முழுவதும் உள்ள அனைத்து மக்களின் அனைத்துவிதமான பொருளாதார, கலாச்சார, அரசியல், அன்றாட நடவடிக்கைகள் அனைத்தையும் கண்காணிப்பது மற்றும் கட்டுப்படுத்துவது, பணநீக்க நடவடிக்கை, ஜிஎஸ்டி வரிமுறை, நீட் தேர்வு, ஹிந்தி கட்டாயமாக்கல், வந்தே மாதரம் பாடல் விவகாரம், திரையரங்குகளில் தேசிய கீதம் கட்டாயமாக்குதலும், அனைவரையும் எழுந்து நிற்கச் சொல்லி வன்முறையை துாண்டுவதும், காதலுக்கு எதிராக நாடு முழுவதும் வன்முறையை துாண்டுவதும், மதவெறி அமைப்புகளை பகிரங்கமாக ஆயுதந்தாங்கிய பயிற்சிகளிலும், நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபடுத்துவது, இந்துத்துவ சித்தாந்தவாதிகளை தேசியத் தலைவர்களாக கட்டமைக்க முயல்வது, நேரு போன்ற இந்திய நவீன ஜனநாயகமுறையின் தலைவர்களை கொச்சைப்படுத்துவது, தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் திருத்தியமைத்தல், ரேஷன் முறைகளை ஒழித்தல், சட்டமன்ற அதிகாரங்களை முடக்குதல், மாட்டிறைச்சி விவகாரம், பெண்கள், தலித்கள், இசுலாமியர்கள் மீதான தாக்குதல்கள் ஆகியவற்றின் பின்புலத்தில் நாம் தெளிவாகக் காணமுடிகிறது.

நவீன தொழில்நுட்ப மற்றும் கருத்தியல் காலகட்டத்தில் மனிதர்களை முடக்கவும், செயலற்றவர்களாக மாற்றவும், பாசிசம் தன் இலக்கை அடையவும் கண்டடைந்துள்ள புதிய வழிமுறைகளை நாம் எதார்த்த சூழல்களை நன்கு ஆராய்ந்து கற்றுத் தேற வேண்டியுள்ளது.

Posted in கட்டு​ரை | Leave a Comment »