எனது நாட்குறிப்புகள்

Archive for the ‘சினிமா விமர்சனம்’ Category

துப்பாக்கியின் அரசியல்

Posted by ம​கேஷ் மேல் நவம்பர் 26, 2012

​நேற்று மா​லைக் காட்சி s2வில் நான்கு ​பேர் ​கொண்ட என் குடும்பத்துடன் துப்பாக்கி படத்திற்குச் ​சென்றிருந்​தோம். ரூபாய் 1000ம் ​செலவு. 20 வருடங்களுக்கு முன்பு நான் பள்ளியில் படித்துக் ​கொண்டிருந்த ​பொழுது என் அம்மா அ​தே ​போன்ற நான்கு ​பேர் ​கொண்ட என் குடும்பத்​தை ரூபாய் 500 பணத்தில் ஒட்டு​மொத்த மாதத்​தையும் ஓட்டினாள். நி​னைத்துப் பார்த்தால் ​நெஞ்சம் கணக்கிறது.

நானா ​கை​யைப் பிடித்து இழுத்​தேன் என எந்த தயாரிப்பாளரும், இயக்குநரும், நடிகரும் ​கேட்க முடியாது. தீபாவளிக்கு முதல் நாள் புதிய த​லைமு​றை ​தொ​லைக்காட்சியின் கலந்து​ரையாடலில் தி​ரையரங்க உரி​மையாளர்கள் சங்கத் த​லைவர் குறிப்பிட்ட​தைப் ​போல, அ​னைத்து ​தொ​லைக்காட்சிகளிலும் நாள் முழுவதும் இத்த​கைய படங்களுக்கு விளம்பரம் ஓடிக் ​கொண்​டே இருக்கிறது. மக்க​ளை ​கை​யைப் பிடித்தல்ல மூ​ளை​யைப் பிடித்து இழுத்துக் ​கொண்டிருக்கிறார்கள்.

குழந்​தைகளுக்குக் கூட தான் இப்படத்​தை பார்க்கா விட்டால் தங்கள் வட்டங்களில் தனக்கு அவமானம் என்று நி​னைக்கும் நி​லை உள்ளது. அதிலும் “நான் ஐநாக்சில் துப்பாக்கி பார்த்துவிட்​டேன், நீ பார்க்க​லையா?” என் சக நண்பர்கள் குழந்​தைகளிடம் ​கேட்கிறார்கள். அதாவது இத்த​கை​யை படங்க​ளை பார்ப்பது மட்டுமல்ல பார்த்த தி​யேட்டர்களும் உங்களுக்கான தகுதியாகிறது.

தி​ரைப்படம் என்பது ஒரு க​லையாகிறது. ஆனால் க​லையின் ​தொழில்நுட்பங்க​ளை பற்றி ​பேசுவதற்கான தகுதி நமக்கு இருக்கிற​தோ இல்​லை​யோ அதன் அரசிய​லைப் பற்றி ​பேசுவதற்கான முழுத்தகுதி நமக்கு இருக்கிறது. இந்த உலகத்தில் பிறந்த ஒவ்​வொரு மனிதனுக்கும் தன்​னைச் சுற்றி நிகழும் ஒவ்​வொன்றின் உள்​ளேயும் உள்ள அரசிய​லைப் பற்றி ​பேசுவதற்கான முழுச்சுதந்திரம் இருக்கிறது. இந்தியாவில் ஓட்டுப் ​போடுவதற்கான வயது தான் 18​யே தவிர, அரசியல் ​பேசுவதற்கான வயதல்ல அது. யாரும் ​பேசலாம்.

வியாபாரரீதியான படங்க​ளைப் ​போய் ஏன் மூச்​சைப்பிடித்துக் ​கொண்டு ​தொண்​டை வரண்டு​போக அரசியல் ​பேசுகிறீர்கள் என சில நண்பர்கள் ​கேட்கிறார்கள். முதலில் தி​ரைப்படங்களில் commercial சினிமா, serious சினிமா, Art சினிமா என்ற பாகுபாடுக​ளே அ​யோக்கியத்தனமானது. அ​தைவிட அ​யோக்கியத்தனமானது ஒவ்​வொன்றுக்கும் ஒவ்​வொரு வித அளவு​கோள்க​ளை பயன்படுத்த ​வேண்டும் என்று கூறுவது. உண்​மையில் மக்க​ளை எ​வை​யெல்லாம் பாதிக்கிற​தோ, எ​வை​யெல்லாம் மக்களின் ​பொருளாதார வாழ்​வையும், சிந்தனாமு​றை​யையும் தீர்மானிக்கிற​தோ அ​வை அ​னைத்தும் குறித்து ​பேச எனக்குள்ள உரி​மை​யே ஜனநாயகம்.

முருகதாஸ் என்ற இயக்குநர் ​வெறும் தி​ரைப்பட இயக்குநராகத் ​தெரியவில்​லை. அவர் மத்திய அரசிற்கான தி​ரைப்படத் து​றையில் அதன் ​கோட்ப்பாட்டு பிரச்சாரகராக மாறி சில ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இப்படம் இந்தியாவின் உள்நாட்டு பிரச்சி​னைகளில் இராணுவத்​தை பயன்படுத்த ​வேண்டியதன் அவசியத்​தை வலியுறுத்தும் ஒரு படமாக ​வெளிவந்திருக்கிறது. இது மத்திய அ​மைச்சர் பா. சிதம்பரம் ​போன்றவர்களின் ​நேரடி கருத்தியல் நீட்சியாக பார்க்கப்பட ​வேண்டியிருக்கிறது.

​பொதுவாக இராணுவம் என்பது ஒரு நாட்டின் ​வெளிநாட்டுப் பாதுகாப்​பை உறுதி​செய்வதற்கான ஒரு ப​​டை. காவல்து​றை என்பது உள்நாட்டில் அதன் சிவில் மற்றும் கிரிமனல் சட்டங்க​ளை ந​டைமு​றைப்படுத்துவதற்கும், பாதுகாப்பதற்குமான ஒரு ப​டை. இராணுவத்தின் இயங்குமு​றை ​வேறு காவல்து​றையின் இயங்குமு​றை ​வேறு. ஒரு நாட்டின் எல்​லைகளுக்கு ​வெளியிலிருந்து வரும் ஆயுதத்தாக்குதல் சார்ந்த அச்சுறுத்தல் விசயத்தில் ​செயல்படுவது மட்டு​மே அதன் ​வே​லை. அதன் அடிப்ப​டையி​லே​யே அது பிரச்சி​னைக​ளை ஆயுதரீதியாக மட்டு​மே எதிர்​கொள்ளக்கூடியது. ​மேலும் எல்​லைகளில் இராணுவத்தின் நடவடிக்​கைகள் குறித்து உள்நாட்டில் அதன் எந்த ​செய்தித் ​தொடர்பு சாதனங்களும் சந்​தேகங்க​ளை​யோ ​கேள்விக​ளை​யோ எழுப்பக்கூடாது, விவாதங்க​ளை நடத்தக் கூடாது.

ஆனால் இத்த​கைய ​போக்குக​ளை உள்நாட்டுப் பிரச்சி​னைகளில் எப்படி க​டைபிடிப்பது? இதற்கான ஒரு உபாயமாக திட்டமிட்டு முன்​னெடுக்கப்படுவதுதான் இசுலாமிய பயங்கரவாதம். ​நேற்று காஷ்மீர், பஞ்சாப், வடகிழக்கு இன்​றைக்கு மத்திய இந்தியா முழுவதும் ​போராட்டங்கள் தீவிரமாக பரவிவருகிறது மத்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசின் ​கொள்​கைக​ளே இதற்குக் காரணம். இவற்​​றை ​வெறும் வன்மு​றை நிகழ்வுகளாக எதிர்​கொள்ளக் கூடாது, இவற்​றை ​வெறும் சட்ட ஒழுங்கு பிரச்சி​னைகளாக எதிர்​கொள்ளக்கூடாது என்கிற கருத்து அப்பகுதிகளின் அறிவுஜீவிகள் மத்தியிலிருந்து மிக வலுவாக ​வெளிப்படுகிறது. அவற்​றை சமூகப் ​பொருளியல் பிரச்சி​னைகளாக, தனியார்மயம். தாராளமயம், உலகமயத்தின் வி​ளைவாக கருத ​வேண்டும் என்கிற குரல் ஓங்கி ஒலிக்கிறது. இவற்​றிற்கான நியாயங்க​ளை நீர்த்துப் ​போகச் ​செய்யவும், தங்களின் இராணுவவாத அணுகுமு​றைக்கு நியாயம் கற்பிக்கவு​மே இசுலாமிய பயங்கரவாதம் கட்ட​மைக்கப்படுகிறது.

​பொதுவாக ஒரு க​லைப்ப​டைப்பு என்பது சமூக வாழ்வின் ​தொடர்ச்சியாக இருந்த ​போதிலும், அது அதன் அளவில் முழு​மை ​பெற்றதாக​வே இருக்கும் இருக்க ​வேண்டும். ஆனால் இசுலாமிய பயங்கரவாதத்​தை அடிப்ப​டையாக ​வைத்து எடுக்கப்படும் படங்கள் பிற படங்களிலிருந்து முற்றிலும் ​வேறுபட்ட​வை. எல்லா தி​ரைப்படங்களின் வில்லன்களுக்கும் அவர்களின் ​செய்​கைகளுக்கான ஒரு அடிப்ப​டைக் காரணம் அப்படத்தில் சுட்டிக் காட்டப்படும். அவர்கள் பணம், பதவி மற்றும் ​பெண் ஆகியவற்றிற்காக எத்த​கைய சமூக வி​​ரோத காரியங்க​ளையும் ​செய்யத் துணிவார்கள். அவர்க​ளை இறுதியில் கதாநாயகன் திருத்துவான் அல்லது திருந்த பல சந்தர்ப்பங்கள் ​கொடுத்தும் திருந்தாததால் அவன் இறுதியில் ​கொ​லை ​செய்யப்படுவான். கதாநாயகன் ​செய்தது சமூகத்திற்கு நல்ல காரிய​மே ஆனாலும் சட்டத்தின் படி தவறு என்பதால் அவன் மு​றைப்படி தண்ட​னை ​பெற்று ​சி​றை ​செல்வான்.

இந்த அடிப்ப​டை இலக்கணங்களுக்கு முற்றிலும் எதிரானது இசுலாமிய பயங்கரவாதத்​தை அடிப்ப​டையாக ​வைத்து ​வெளிவரும் தி​ரைப்படங்கள். இசுலாமிய பயங்கரவாதத்திற்கு காரணங்களாக படம் தன்னளவில் எந்த காரணங்க​ளையும் கூற ​மெனக்​கெடுவதில்​லை. ஆளும் வர்க்கங்களின் ​நேரடி ​பொறுப்பாளனாகிய மத்திய அரசின் காரணங்களிலிருந்​தே அ​வை ​தொடங்குகின்றன. இசுலாமிய தீவிரவாத அ​மைப்புகள் எந்த நன்​மை​யைக் எதிர்பார்த்து இந்தியாவின் பலபகுதிகளில் ​பொதுமக்கள் கூடும் இடங்களில் குண்டு ​வெடிக்கச் ​செய்கின்றன? என்ற ​கேள்வி ஒவ்​வொரு இந்தியனின் மனதிலும் இருக்க​வே ​செய்கின்றன. இதற்கு மத்திய மாநில அரசுகள் கூறும் காரணங்கள் மக்களுக்கு ஏற்பு​டைய​வையாக இல்​லை.
இந்தியாவில் குண்டு ​வைப்பதால் நன்​மை அ​டையப் ​போகிறவர்கள் யார்? பாகிஸ்தானா? ஆப்கானிஸ்தானா? ஈராக்கா? ஈரானா? சவுதி அ​ரேபியாவா? அல்லது ​வேறு ஏ​தேனும் இசுலாமிய நாடா? அப்பாவி மக்க​ளை ​கொ​லை ​செய்வதால் இந்தியாவின் ஸ்திரத்தன்​மை​யை கு​லைப்பதால் எத்த​கைய நன்​மை​யை அவர்கள் அ​டைவார்கள்? அதிலும் அவர்கள் குண்டு ​வைக்கும் இடங்கள் ஒன்றும் அந்தளவிற்கு ​பொருளாதார, இராணுவ மற்றும் அரசியல்ரீதியான ​கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்கள் அல்ல. அப்படி இல்​லை​யென்றால் இந்திய இசுலாமியர்கள் பயன​டைவார்களா அல்லது பாதுகாப்பு உத்திரவாதம் ​பெறுவார்களா என்றால் அதுவும் இல்​லை. இத்த​கைய நடவடிக்​கைகளால் இந்திய இசுலாமியர்கள் ​மேலும் ​மேலும் ​நெருக்கடிக்கும், அச்சுறுத்தலுக்கும், தனி​மைப்படுதலுக்கு​​மே ஆளாகிறார்கள்.

இதற்கான வி​டை என்ன​வோ உலகமுழுவதும் இசுலாமிய பயங்கரவாதத்​தை உருவாக்கி வளர்த்த அ​மெரிக்க நலனின் பின்னணியில் மட்டு​மே வி​டைகாணக்கூடியதாக இருக்கும் என்​றே நம்பத் ​தோன்றுகிறது. ஆனால் இந்திய அர​சோ அ​மெரிக்காவின் ​நெருக்கமான கூட்டாளி. அ​னைத்துத் து​றைகளிலும் இருவரும் பரஸ்பரம் முழு​மையாக ஒத்து​ழைத்துக் ​கொள்ளக் கூடியவர்கள்.

ஒரு க​லைப்ப​டைப்பிற்கு இருக்க ​வேண்டிய காரண காரிய மற்றும் தர்க்க நியாயங்கள் எதுவு​மே இத்த​கைய படங்களுக்கு ​தே​வைப்படுவதில்​​லை. தி​ரைக்க​தையில் உள்​ளே உள்ள பல ஓட்​டைகளில் உள்ள தர்க்க நியாய மீறல்க​ளை நாம் கவனமாக குறிப்பிடுகி​றோம் ஆனால் அதன் கருவி​லே​யே உள்ள தர்க்க நியாய மீறல்க​ளை ​பேச மறுக்கி​றோம் அல்லது ​பேசுபவர்க​ளை கிண்டல் ​செய்கி​றோம்.

யாரு​மே பார்க்காத படங்களில் அல்லது க​லைப்படங்களில்(!) உள்ள அரசிய​லைப் ​பேசுவ​தைவிட முக்கியமானது இத்த​கைய ​பெரும்பாலான மக்கள் பார்க்கும் படங்களில் உள்ள அரசிய​லை ​பேசுவதுதான். ஓடாத படங்களின் அரசிய​லைப் ​பேசுவது ஒரு ​வே​ளை அப்படத்தின் விளம்பரத்திற்குவேண்டுமானால் உதவலாம். ஆனால் இத்த​கைய படங்க​ளை பார்ப்பவர்களுக்கு இதில் உள்ள பிரச்சி​னைக​ளை புரிந்து ​கொள்ள உதவுவது மிக மிக அவசியத் ​தே​வை என்​றே கருதுகி​றேன்.

நண்பர்கள் கூறுகிறார்கள் லாஜிக்​கெல்லாம் பார்க்காதீர்கள் படம் விறுவிறுப்பாக ​போகிறதா இல்​லையா? பாடல்கள் ​வேண்டுமானால் அவ்வளவு நன்றாக இல்​லை மற்றபடி என்ன கு​றைச்சல்?

நானும் கூடச் ​சொல்​வேன். விஜய் ​ரொம்ப ​மெனக்​கெட்டு புதுப்புது ​மேனரிசங்கள், எக்ஸ்பிரசன்ஸ் எல்லாம் முயற்சிக்கிறார். வழக்கமான பாணியிலிருந்து தன்​னை மாற்றிக் காட்ட முயற்சிக்கிறார். சில காட்சிகளில் அர்னால்ட் ஸ்வஸ்​நேக்க​ரை இமி​டேட் பண்ணி காட்டுகிறார். ஒரு சண்​டையில் சில்வர்ஸ்டர் ஸ்டா​​லோ​னை இமி​டேட் பண்ணி காட்டுகிறார் இப்படி​யே ​சொல்லிக் ​​கொண்​டே ​போகலாம். எல்லாவற்​றையும் தாண்டி நம் மனதில் எஞ்சி நிற்ப​தே மிக முக்கியமானது. அது இப்படம் இராணுவத்திற்கு சமர்ப்பணம் ​செய்யப்படுகிறது அதாவது இராணுவ அணுகுமு​றை​யே மத்திய அரசிற்கு வரும் எல்லா பிரச்சி​னைகளுக்குமான தீர்வு என்று நம்​மை ஏற்றுக் ​கொள்ளச் ​செய்ய முயற்சிக்கிறது.

Posted in சினிமா விமர்சனம் | 2 Comments »

ஏழாம் அறிவு

Posted by ம​கேஷ் மேல் நவம்பர் 1, 2011

படத்​தைப் பற்றி ​பெரிய அளவில் எந்த முன்க​தைச் சுருக்கத்​தையும் ​கேட்கவில்​லை. ஏன் விளம்பரங்க​ளை​யோ, விமர்சனங்க​ளை​யோ எ​தையும் படிக்கவில்​லை. ஞாயிறு மா​லை ​பேபி ஆல்பர்ட்டிற்கு குடும்ப சகிதமாக ​சென்றிருந்​தேன்.

தி​யேட்டரில் சுவ​ரோர இருக்​கையில் அமர்ந்த என் ம​னைவி என்​னை மு​றைத்தார். ஏ​தேனும் ​கோளாறாக இருக்கும், முன்பதிவு ​செய்த பாவத்துக்கு என்ன திட்டு விழப்​போகிற​தோ என முழித்​தேன். இனி​மே இந்த தி​யேட்டருக்​கெல்லாம் ரிசர்வ் ​செய்யா​தே, பார் எப்படி சுவர் முழுவதும் எச்சி துப்பி ​வைச்சிருக்காங்க, கா​லை ஒருக்களித்துக் ​கொண்டு முகத்​தைக் ​கோணிக் ​கொண்டு ​சொன்னாள். நா​னே தி​யேட்டர் உரி​மையாளராகி அவமானப்பட்​டேன்.

ஆறாம் நூற்றாண்டு தமிழகத்​தை முதல் அ​ரை மணி ​நேரத்திற்கு காட்டுகிறார்கள் என்ற தகவல் மட்டும் முன்​பே ​கேள்விப் பட்​டேன். என்​னை படத்​தை ​நோக்கி சுண்டி முன்பதிவு ​செய்ய ​வைத்த ஒ​ரே காரணம் அது தான். சங்ககால காவிரிபூம்பட்டிணத்​தையும், ப​ழைய மது​ரை​யையும் ​மயி​லை சீனி ​வெங்கடசாமியின் வ​ரைபடத்திலும், விவர​ணைகளிலும் பார்த்து படித்து ஹாலிவுட் இயக்குநர்கள் ​ரேஞ்சிற்கு கற்ப​னைகளில் களித்திருந்த எனக்கு, இன்​றைய கிராபிக் ​தொழில்நுட்பத்​தை பயன்படுத்தி எத்த​னை தத்ரூபமாக இந்திய மற்றும் தமிழக வரலாற்​றை காட்சிப் படுத்தலாம் என்ற கனவுகளில் பல வருடங்களாக மிதந்து ​கொண்டிருந்திருக்கி​றேன். பல லட்சக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பு வாழ்ந்திருந்த ​டை​னோசர்க​ளை ஜூராசிக் பார்க்​ மூலம் தத்ரூபமாக காட்சிப்படுத்திய, கி​ரேக்க நாகரீகத்​தையும், ஏதன்ஸ் நகரத்​தையும், அதன் பா​லைவனங்க​ளையும், கிளாடி​யேட்டர், மம்மி படங்களிலும் பார்த்த நாள் முதல் ​நெஞ்சில் நீங்காது வளர்ந்த ​பெருங்கனவு. தசாவதாரத்தில் 12ம் நூற்றாண்டின் அரசியல் பின்னணியில் சிறு துண்டாக ​வைக்கப்பட்ட ஒரு கற்ப​னை சம்பவம் சட்​டென்று முடிந்ததில் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தின் பின்னணியில், இப்படத்​தை பார்க்க ஆவ​லோடும் சந்​தேகத்​தோடும் ​சென்​றேன்.

ஆறாம் நூற்றாண்டின் காஞ்சிபுரம் என பின்னணி குரலுடன் பறக்கும் விமானத்தில் இருந்து கீ​ழே பார்க்கும் ஒரு ​கேமரா ​கோணத்தில் மனம் திக்திக்​கென்றது. இந்த ​கேமரா அப்படி​யே ஆறாம் நூற்றாண்டின் ஏ​தேனும் அங்காடித் ​தெருவி​லோ, அரண்ம​னை வளாகத்தி​லோ, ​பெளத்த மடாலயத்தி​லோ இறங்கப் ​போகிறது. அங்கு மக்களும், அவர்களின் ந​டை உ​டை பாவ​னைகளும், ​மொழியும், அவர்கள் பயன்படுத்திய ​பொருட்களும், அக்காலத்தின் க​டைத்​தெருக்களும், வாழ்க்​கைமு​றையும் கண்முன்​னே விரியப் ​போகிறது என்ற ​பேரார்வத்துடன் ஒரு சிறு குறிப்புக​ளையும் விட்டுவிடக் கூடா​தென என்​னை தயார்​செய்து ​கொண்டு சீட்டின் நுனிக்கு வந்​தேன்.

எங்கு​மே ​செல்லாமல் ​கேமரா ​வெகுசாமர்த்தியமாக எந்த சிரமும் தராத ஒரு ம​லையடிவாரம் ​போன்ற இடத்தில் பாதுகாப்பாக த​ரையிரங்கியது. ​போய்த் ​தொ​லைகிறது தமிழனின் த​லை​யெழுத்து அவ்வளவுதான். ஹாலிவுட் அளவிற்கு எதிர்பார்ப்​பை வளர்த்துக் ​கொண்டது நம் தப்புதான் என காட்சிகளில் கவனம் ​செலுத்தி​னேன். ஆறாம் நூற்றாண்டின் ஒரு ஆளு​மை​யை காட்சி அறிமுகம் ​செய்யவில்​லை மாறாக படத்தின் கதாநாயக​னை வழக்கமான அவனு​டைய வீரபராக்கிரமங்க​ளை எடுத்தியம்பி அறிமுகம் ​செய்தது, அதற்கு அவர்கள் பயன்படுத்தியது களரி​யோ, குங்குபூ​வோ, கராத்​தே​வோ ஏ​தோ ஒரு புரூஸ்லி ஐட்டம்.

முடிந்து அரச பிரதிநிதிகளின் பக்கம் கதாநாயகன் வருகிறான். ஆவ​​லோடு பல்லவ அரச பரம்ப​ரையினரின் உ​டை, ந​கை, ந​டை, அலங்காரம், பழக்க வழக்கங்க​ளை கவனிப்​போம் என்று பார்த்தால், பாத்திரங்களின் சித்தரிப்பில் சிவாஜி நடித்த வீரபாண்டிய கட்ட​பொம்மன், ராஜராஜ ​சோழன், ராமனந்த சாகரின் இராமாயணம் எ​தையும் தாண்டி அக்கால எதார்த்தத்​​தை ​தொடுவதற்கான எந்த முய்ற்சியும் இல்​லை. கு​றைந்தபட்சம் கவிஞர் கண்ணதாசனின் மருது ச​கோதர சித்தரிப்​பைக் கூடத் ​தொடும் அக்க​றையும், துணிவும், உண்​மையும், க​லைநயமும் இல்​லை. வியாபாரச் சினிமாவில் இ​தை​யெல்லாம் எதிர்பார்க்க முடியாது என்ற வாதங்க​ளெல்லாம் ஏற்றுக் ​கொள்ள முடியாத​வை. ஹாலிவுட் படங்களில் ​வெளிப்படுவது ​வெறும​னே அவர்களு​டைய பணமும், ​தொழில்நுட்பத் து​றையிலான ​தேர்ச்சி மட்டுமல்ல. மாறாக வரலாற்​றை சு​வைகுன்றாமல் அ​தே சமயத்தில் அக்காலகட்டம் குறித்த பல நுணுக்கமான தகவல்க​ளை அலசி ஆராய்ந்து ​வெளிப்படுத்தும் திற​ணையும் தான் நாம் காட்சிக்கு காட்சி பி​ரேமிற்கு பி​ரேம் பார்த்து ஆச்சரியப்படுகி​றோம். அந்த அளவிற்கான உ​ழைப்பிற்கு இங்கு நம்மவர்கள் தயாரில்​லை.

தன்னு​டைய சிறு வயதில் ​​பெளத்தத்​தை பரப்புவதற்காக சீனா ​சென்று தன்னு​டைய க​டைசி காலத்தில் அங்​கே​யே மரணிக்கும் வ​ரையான நீண்ட எழுபது அல்லது நூறாண்டு காலகட்டத்​தை கால்மணி ​நேர அ​ரைமணி​நேர ஸ்லாட்டில் ​சொல்ல ​வேண்டிய நிர்பந்தம் ​​தொற்று ​நோய் பரவுவ​தை காட்சிப்படுத்தும் விதத்தி​லே​யே புரிந்து ​கொள்ள முடிகிறது. இத்த​னை ​வேகத்தில் வரலாற்​றைக் காட்சிப்படுத்த நி​னைக்கும் அபத்தமும் அவசரமும் ந​கைப்​பையும் ​வேத​னையும் ஏற்படுத்துகிறது.

இவ்வரலாற்றுக் காட்சியின் முடிவில் தமிழக இ​ளைஞர்களிடம் ​கேள்வி ​கேட்கப்படுகிறது. உங்க​ளுக்கு ​போதி தர்ம​ரைத் ​தெரியுமா? இயக்குநரின் எதிர்பார்ப்பிற்கு ஏற்ப​வே அ​னைவரும் “​​போதி தர்மரா யார் அது?” என்கிறார்கள். தமிழனுக்கு தன் வரலாறு கூடத் ​தெரியவில்​லை என்ற குற்றச்சாட்டு ​வைக்கப்படுகிறது. தமிழனுக்கு தன் வரலாறு ​தெரிந்திருந்தால், வரலாறு குறித்தும் சமகால அரசியல் குறித்தும் விழிப்புணர்வு இருந்திருந்தால் எப்படி கருணாநிதியின் ​பேரன்களால் இத்த​னை ​கோடி ​செலவு ​செய்து இப்படி படம் எடுக்க முடிந்திருக்கும் தமிழகத்தில்?

“குதி​ரை கீ​ழே தள்ளிவிட்டதுமில்லாமல் குழியும் பறித்ததாம்” என்ற பழ​மொழிதான் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. தமி​ழைச் ​சொல்லி​யே தமிழ்நாட்​டைக் ​கொள்​ளையடித்த ஒரு கும்பல் க​டைசியில் தமிழர்க​ளை வரலாறு ​தெரியாத முட்டாள்கள் என திட்டவும் முடிகிறது! எப்படி இருக்கிறது க​தை!

சீனாவின் விசயத்தில் இப்படத்தில் இவ்வரலாற்று பகுதிக்கான ​தே​வை என்பது, நாங்கதான் உனக்கு ஜட்டி ​போட​வே ​சொல்லிக் ​கொடுத்​தோம் எங்ககிட்​டே​யேவா? என்பதாக இருக்கிறது. சீன கிராமத்​தை காட்டும் முதல் காட்சியில் சில ​பெரியவர்கள் எதிர்காலத்​தை கணிக்க ​சோழி ​போட்டு பார்ப்பார்கள், அடுத்ததாக முருகதாஸ் ​கேரளத்தில் ஒரு படம் எடுக்கலாம் இப்படி ​சோழி ​போட்டு ​ஜோசியம் பார்க்க ​கேரளாதான் சீனாவிற்கு கற்றுக் ​கொடுத்தது என்று.

க​தைக்கு வரு​வோம். சீனா இந்தியாவில் ஒரு ​தொற்று ​நோ​யைப் பரப்பி அதற்கு பின்பு அந்த ​தொற்று ​நோய்க்கான மருந்​தை விற்று லாபம் சம்பாதிப்பதற்கான ஒரு திட்டத்​தோடு வில்ல​னை ​நோய் பரப்புவதற்காக இந்தியா அனுப்புகிறது. இதன் வாயிலாக இன்​றைய காலகட்டத்திற்கான இந்தியாவின் எதிரி சீனா என்பதான ஒரு கட்ட​மைப்​பை ஏற்படுத்த முயல்கிறது இப்படம். ஈழப் பிரச்சி​னையின் பின்னணியில் சீனா​வை எதிரியாக சித்தரிப்பது தமிழகத்தில் ​செல்லுபடியாகும் என்பதான ஏ​தேனும் கணக்கு இப்படக் குழுவிற்கு இருக்கலாம்.

சமீபத்தில் பன்றிக் காய்ச்சல், பற​வைக் காய்ச்சல், சிக்கன் குனியா என ​தொடர்ச்சியாக இந்தியாவில் பரவிவரும் பல ​தொற்று ​நோய்களும் அ​தைத் ​தொடர்ந்து இந்தியா முழுவதும் ஏற்பட்ட பீதி, பரபரப்பு, மருத்துவத் து​றை, அரசாங்கம், சமூகம் சந்தித்த ​நெருக்கடிகள் ஆகிய​வை இப்படத்திற்கான கருவாக அ​மைந்திருக்கிறது.

நாயிடமிருந்து எவ்வாறு மனிதர்களுக்கு ​நோய் பரவுகிறது? ஒரு மனிதரிடமிருந்து இன்​னொரு மனிதருக்கு எவ்வாறு ​நோய் பரவுகிறது? என ​நோய் பரவுவது குறித்த காட்சிப்படுத்தல்கள் குழந்​தைகளுக்கும் புரிய​வைக்கும் விதத்தில் நன்கு படமாக்கப்பட்டிருப்பது நல்ல முயற்சி.

ஆனால் இன்​றைக்கு இத்த​கைய ​நோய்கள் பரவுவதற்கு சீனாவா காரணம்? இந்தியாவில் ​நோய்கள் பரவுவதால் ​கோடிக்கணக்கில் லாபம் சம்பாதிப்பது இந்திய மருந்து தயாரிப்பு கம்​பெனிகளும், அ​மெரிக்கா உள்ளிட்ட ​மேற்குலக நாடுகளுமா அல்லது சீனாவா? இந்திய மக்களின் சுகாதார நி​லை​மை இன்​றைக்கு படுபாதாளத்தில் ​சென்று ​கொண்டிருப்பதற்கும், அவற்றின் அடிப்ப​டையான தனியார்மயமாக்கல், தாராளமயமாக்கல், உலகமயமாக்கல் ​கொள்​கைக​ளை இந்தியாவில் ந​டைமு​றைப்படுத்த நிர்பந்திப்பது அ​மெரிக்கா உள்ளிட்ட ​மேற்குலக நாடுகளா? அல்லது சீனாவா?

இந்திய மக்களின் பிரதான எதிரி இன்​றைய இந்திய அரசா அல்லது சீன அரசா? க​தைக்காக ​சொன்ன​தை ஏன் இவ்வளவு சீரியசாக எடுத்துக் ​கொள்ள ​வேண்டும்? க​தைக்கு பின்னால் ஒரு அரசியல் முன்​வைக்கப்படுகிறது அந்த அரசியல் ​​வெறும் சினிமா எடுத்தவர்களின் லாப ​நோக்கங்களுக்காக​வே இருந்தாலும் அ​வை எத்த​னை ஆபத்தான​வை, ஏமாற்று ​நோக்கு ​கொண்ட​வை, ஆளும் வர்க்கங்க்ளின் ​நோக்​கோடு ​பொருந்திப் ​போகிறது என்ப​தை ​பேசித்தான் தீர ​வேண்டும்.

​சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சிக்கு பின்பு இன்​றைக்கு உலக அரங்கில் அ​னைத்து நாடுகளிலும் தீவிரமான அரசியல் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுக் ​கொண்டிருக்கின்றன. உலக அரசியல் வ​ரைபடம் மாற்றி வ​ரையப்பட்டுக் ​கொண்டிருக்கிறது. அ​மெரிக்காவிற்கு எதிரான இன்​னொரு அணி எழுமானால் அது சீனாவின் த​லை​மையில் எழும் என்ற வாதம் முன்​வைக்கப்படுகிறது. அ​மெரிக்காவின் ​கைப்பா​வையாக மாறி அ​மெரிக்க நலன்களுக்காக இந்திய நலன்கள் அ​னைத்​தையும் விட்டுக் ​கொடுத்துக் ​கொண்டிருக்கும் இந்திய ஆளும் வர்க்கங்கள் மாறி வரும் காலச்சூழலில் ​தொடர்ந்து பாகிஸ்தா​னை எதிரியாக்கி காய் நகர்த்த முடியாது என்​​றொரு ​கோணத்​தையும் ​சேர்த்துக் ​கொண்டு சீனா​வை எதிரியாக்குகிறது. பின்​லேடன் ​​கொ​லைக்குப் பிறகு பாகிஸ்தானிற்கு எத்த​கைய இ​றையாண்​மையும் இல்​லை, இனியும் பாகிஸ்தா​னை எதிரியாகக் காட்டிக் ​கொண்டிருந்தால் மக்கள் நமப மாட்டார்கள் என ​வே​றொரு ​பொது எதிரி கட்ட​மைக்கப்படுகிறான்.

உண்​மையில் சுதந்திரம் ​பெற்ற காலத்திலிருந்து தி​பெத்தின் தனிநாடு ​கோரிக்​கை​யையும், தலாய்லாமா​வையும் ஆதரிப்பதன் மூலம் சீனாவிற்கு எதிரான நி​லைப்பாடுடன் இருக்கும் இந்தியா மற்​றொருபுறம் காஷ்மீர் பிரச்சி​னையில் சீனாவின் நி​லைப்பா​டை எதிர்ப்பதன் தார்மீக அடிப்ப​டை என்ன? ஏற்கன​வே ​தென்சீனக் கடற்பகுதி பதட்டம் நி​றைந்த பகுதியாக இருக்கும் ​வே​ளையில் அங்கு எண்​ணெய் வளத்​தை அறிவதற்கும் எண்​ணெய் எடுப்பதற்கும் வியட்நாமுடன் ஒப்பந்தம் இட்டுக் ​கொள்ள ​வேண்டியதன் அவசியம் என்ன?

​​பொது எதிரி​யை கட்ட​மைத்து மக்க​ளுக்கு எதிராக நிறுத்துவ​தே ​தேசபக்தி​யைத் தூண்டி மக்க​ளை ஆளும்வர்க்கங்களின் நலன்களுக்கு எதிராக கிளர்ந்​தெழவிடாமல் தடுத்து ​வைத்திருப்பதற்காக முதலாளித்துவம் கண்டுபிடித்த காரியச் சாத்தியமான, ​வெற்றிகரமான ஒ​ரே யுக்தி. தமிழ் ​தேசம், திராவிடம், ​சோசலிசம், கம்யூனிச​மெல்லாம் ​பேசிய புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாச​னை​யே சீனாவிற்கு எதிராக பாட்டு எழுத ​வைத்த இந்திய ​தேசபக்தியின் வலி​மைக்கு முன்னால் முருகதாஸ் ​போன்றவர்க​ளெல்லாம் எம்மாத்திரம்!

வீட்டிற்கு வரும் ​வழியில் என் ம​னைவி ​சொன்னாள். ​”போய் ​நெட்டில் ​போதி தர்மர் பற்றி படிக்க ​வேண்டும். நல்ல படம். நீங்க என்ன ​சொல்றீங்க?” என் முகத்​தை​யே பார்த்துக் ​கொண்டிருந்தாள். சில ​நொடிகள் கழித்து திரும்பி அவள் கண்க​ளைப் ​பார்த்​தேன். ‘எல்லாத்​தையும் ​நொட்ட​னை ​சொல்வி​யே என்ன ​சொல்ல ​போற?’ என்ற ​கேள்வி அதில் இருந்தது. முதலில் இருந்து ஆரம்பித்​தேன்.

Posted in சினிமா விமர்சனம் | 4 Comments »

தெய்வத்திருமகள்: நகல் அல்ல ​போலி

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஓகஸ்ட் 3, 2011

திரு. ஷாஜி அவர்களுக்கு,

இம்மாத உயிர்​மையில் தங்களு​டைய ​தெய்வத்திருமகள் தி​ரைப்பட விமர்சனம் படித்​தேன். ​தொடர்ந்து உயிர்​மையில் தாங்கள் எழுதும் கட்டு​ரைக​ளை விருப்பத்துடன் படிக்கக்கூடியவன். இ​சை பற்றிய தங்கள் கட்டு​ரைகள் இ​சையறிவற்ற எனக்கு அதன்பால் நி​றைய ஆர்வத்​தை ஏற்படுத்துப​வை.

உங்களு​டைய இந்த விமர்சனம், எனக்கு சமீபத்தில் படித்த தமிழ்த் தி​ரைப்பட விமர்சனங்களி​லே​யே மிகவும் பிடித்திருந்தது. இத்த​கைய விமர்சனங்கள், நி​றைய விசயங்க​ளை ​யோசிக்க ​வைக்கவும் புதிய ​கோணங்களில் தமிழ்தி​ரைப்படம் குறித்த கருத்துக்க​ளை ​தொகுத்துக் ​கொள்ளவும் ​பேருதவியாக அ​மைகின்றன. எல்லாவற்றிற்கும் ​மேலாக ஆங்கிலம், இந்தி என்று பிற​மொழிகளில் வரும் நல்ல படங்க​ளை அறிமுகம் ​செய்வதாகவும் ஒப்பிட்டு நம் சமூகங்க​ளை புரிந்து​கொள்ள உதவுவதாகவும் அ​மைகின்றன.

தங்கள் கட்டு​ரை இரண்டுபாகங்களாக அ​மைகிறது. முதல் பகுதியில் படத்தின் முழு​மை​யின் மீதான விமர்சனத்​தையும், இரண்டாம் பகுதியில் வழக்கம்​போல சம்பவ சித்தரிப்புகளிலும், கதாபாத்திர வடிவ​மைப்பிலும் தமிழ்ச்சினிமா ​மேற்​கொள்ளும் அபத்தங்க​ளையும், ​கேவலங்க​ளையும், தர்க்கப்​பொறுத்தமற்ற அசட்டுத்தனங்க​ளையும் விமர்சிக்கிறீர்கள். இரண்டாம் பகுதி​யை​யேனும் நாம் பரவலாக தமிழ்தி​ரைப்பட விமர்சனத்தில் எல்லா இதழ்களிலும் காண முடிகிறது. ஆனால் முதல் பாகம் மிகவும் முக்கியமான​தென நி​னைக்கி​றேன்.

ஐயாம் சாம் என்னும் ஆங்கிலப்படத்தின் ஆத்மா​வை புரிந்து ​கொள்ளாமல் அதன் அடிப்ப​டை​யை சி​தைத்து தமிழ்ச்சினிமாவின் இலக்கணத்திற்​கேற்றபடி மறுஆக்கம் ​செய்யப்பட்ட ஒரு வியாபாரப் படம் என்றளவில் இல்லாமல், தங்களின் விமர்சனம் சினிமா என்றால் என்ன? வாழ்க்​கையின் எத்த​கையத் தன்​மை​யை ஐயாம் சாம் ​வெளிப்படுத்த மு​னைகிறது, அதன் அந்த ஆன்மா எவ்வாறு இந்தப் படத்தில் புரிந்து​கொள்ளப்படாம​லே​யே அல்லது மறுக்கப்பட்​டே மறுஆக்கம் ​செய்யப்பட்டுள்ளது என்ப​தை மிக அற்புதமாக விளக்கியுள்ளீர்கள்.

மனிதர்கள் ஏற்றுக்​கொண்ட வாழ்க்​கைக்கும் எதிர்பார்க்கும் வாழ்க்​கைக்கும்; மனிதர்களின் மீது திணிக்கப்படும் வாழ்க்​கைக்கும் அதன் ​போதா​மைகளுக்கும், ​போலித்தனங்களுக்கும்; சட்டங்களும் நீதிமன்றங்களும் நி​லைநாட்ட நி​னைப்பவற்றிற்கும் எதார்த்த வாழ்வின் உன்னதங்களுக்கும்; ​வெறும் வரவு ​செலவுகளாகவும், ​வெற்றி ​தோல்விகளாகவும் கணக்​கெடுக்கப்படுவதும் கணக்கு தீர்க்கப்படுவதுமான லாபநட்ட சமண்பாட்டு வாழ்க்​கைக்கு எதிராக முன்​வைக்கப்படும் அன்பு, பாசம், தன்மானம், சுயமரியா​தை, மனிதாபிமானம் இ​டையிலான முரண்பாடுகள் ​பொங்கிபிரவகிக்கும் வாழ்க்​கை​யின் அற்புதமான கணங்க​ளை எல்​லோ​ரோடும் பகிர்ந்து ​கொள்வதுதான் க​லை இலக்கியங்களின் உன்னதமான லட்சியங்களும் ​நோக்கங்களும் என்ப​தை ஐயாம் சாம் ​போன்ற படங்கள் ​வெளிப்படுத்துகின்றன என்ப​தை மிக அழகாக புரிய​வைக்கிறீர்கள்.

அ​தே ​நேரத்தில் ​தமிழ்ச்சினிமாவினால் ​தொடர்ந்து மலினப்படுத்தப்படும் வாழ்க்​கைச் சித்தரிப்புகளுக்கான காரணங்களாகக் கூறப்படும் “மக்கள் ரசிப்ப​தைத்தான் இயக்குனர்கள் படமாக்க முடியும்” என்பவற்​றை குறித்த சந்​தேகங்கள் சமீப காலங்களில் மிகவும் ஆழமாக ​கேள்விக்கு உள்ளாகிக் ​கொண்டிருக்கின்றன. ​மேற்​சொன்ன வாதம் தமிழ் இயக்குனர்களுக்கு எல்லாம் ​தெரியும் என்ற பாவ​னை​யை உள்ளடக்கி இருக்கிறது. தங்களு​டைய ஆழமான விமர்சனம் அந்த பாவ​னை​யை ​கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

தமிழ் இயக்குனர்களுக்கு என்ன ​தெரியும் என்ன ​தெரியாது என்பது குறித்து தமிழ் அறிவுச்சூழல் புரிந்து ​கொள்வதற்காக அவர்களிடம் ​கேள்விகள் ​கேட்டு விளக்கம் ​பெற முடியாது. அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் இது ​போன்று ​வேற்று ​மொழிகளில் வரும் படங்க​ளை மறுஆக்கம் ​செய்கின்ற மு​றைகளி​லே​யே அவர்களின் ​அடிப்ப​டை நேர்​மை, நாணயம், புரிந்து ​கொள்ளும் திறண் முதற்​கொண்டு நம் சமகால வாழ்க்​கை குறித்த அவர்களு​டைய ஒருங்கி​ணைந்த பார்​வையின் மட்டம், அவர்களு​டைய க​லை, இலக்கிய அழகியல் ரச​னை ஆகியவற்​றை புரிந்து​கொள்வதற்கான உ​ரைகல்லாக அ​மைகின்றன.

​தொடர்ச்சியான இத்த​கைய விமர்சனங்களால் மட்டு​மே தடம்மாறும், தி​சை​தெரியாமல் திண்டாடும் க​லை இலக்கிய ​தொடர்வண்டிக​ளையும், கப்பல்க​ளையும் இலக்​கை ​நோக்கி தி​சைகாட்டி இட்டுச் ​செல்ல முடியும் என்ப​தைப் புரிந்து ​கொள்ள முடிகிறது.

Posted in சினிமா விமர்சனம் | 2 Comments »

அழகர்சாமியின் குதி​ரை

Posted by ம​கேஷ் மேல் மே 23, 2011

​நேற்றுக் கா​லை அழகர்சாமியின் குதி​ரை படத்திற்கு ​போகலாம் என்று திடீ​ரென்று முடிவு ​செய்​தோம். கனிணி​யை ஆன் ​செய்து அபிராமி தி​யேட்டர்களில் ஏ​தேனும் ஒன்றில் ​போட்டிருப்பார்கள் டிக்​கெட் பதிவு ​செய்யலாம் என முடிவு ​செய்​தேன். இ​ணையத்தின் மூலம் டிக்​கெட் பதிவு ​செய்வதில் அதிலும் ஞாயிற்றுக்கிழ​மைக்கு அன்​றைக்​கே பதிவு ​செய்வதில் எனக்கு எப்​பொழுது​மே பலன் கி​டைத்ததில்​லை. ஆனால் ​நேற்று ​ரோபாட் அபிராமி அரங்கிற்கு இரண்டாம் வகுப்பு டிக்​கெட் எளிதாக கி​டைத்தது.

அபிராமி தி​யேட்டர்கள் குழுமத்திற்கு எப்படித்தான் கட்டிட அனுமதி கி​டைத்த​தோ ​தெரியவில்​லை. நிச்சயம் அக்கட்டிடத்தில் ஒரு பிரச்சி​னை என்றால் சிக்கிக்​கொண்ட மக்கள் ​வெளிவருவது மிகவும் கடினம். எட்டு அல்லது பத்து வீடுக​ளைக் ​கொண்ட குடியிருப்பு பிளாட்களில் மாடிக்கு ​போகும் படிக்கட்டுகள் கூட சற்று அகலமாக இருக்கும், அத்த​னை ஒடுக்கமான படிக்கட்டுகள். ​மே​லே ஏறுவதற்கும் இறங்குவதற்கும் ஒ​ரே தள்ளுமுள்ளுதான். இந்த லட்சனத்தில் உள்​ளே ஏராளமான உள் வி​ளையாட்டு அரங்குகளும், தீம் பார்க் சமாச்சாரங்களுக்குமான கூட்டங்கள் ​வேறு. ஆபத்து என்றால் மக்க​ளை ஆண்டவன் தான் காப்பாற்ற ​வேண்டும்.

படத்தின் ​பெயரும், அப்புக்குட்டி என்ற நடிகரும் குதி​ரையு​மே சுவ​ரொட்டிக​ளை  ஆக்கிரமித்திருந்ததாலும், படம் குறித்து ஏற்கன​வே சாரு நி​வேதிதாவும் பா. ராகவனும் அவர்கள் இ​ணையபக்கங்களில் எழுதிய பதிவுக​ளை படித்ததாலும் எனக்குள் இப்படம் குறித்து நி​றைய எதிர்பார்ப்புகள் ஏற்பட்டிருந்தன. இதற்கு முன்பு இது ​போல் படத்தின் த​லைப்​பையும் வித்தியாசமான சுவ​ரொட்டிக​ளையும் பார்த்து ஏமாந்த அனுபவம் இருந்ததாலும் ஒரு எச்சரிக்​கை உணர்வு இருந்து ​கொண்​டே இருந்தது.

படம் துவங்கிய முதல் காட்சிக​ளே ​தெளிவாக புரிய​வைத்தன இது மிகப்​பெரிய பரிட்ச்சார்த்த முயற்சியாகத்தான் இருக்கு​மென்று, மிக சந்​தோசமாக இருந்தது நல்ல​தொரு படத்திற்குத்தான் வந்திருக்கி​றோம் என்று. ஏற்கன​வே பல தமிழ்ப்படங்களில் இயல்பான கிராமத்து ஜனங்க​ளை அல்லது அதிகம் தி​ரையில் பார்த்திராத புதிய முகங்க​ளை ​வைத்து காட்சிக​ளை பின்னப்படுவ​தை பார்த்திருக்கி​றோம். இப்படத்திலும் அந்த முயற்சி ​செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அந்த முயற்சியில் மிக ​வெற்றிகரமாக அ​மைந்த படங்க​ளோடு இ​தை ஒப்பிட முடியுமா என்றாலும், நல்ல முயற்சிதான்.

​கோயில் திருவிழாவிற்கு தண்​டோரா ​போடப்பட்டதும், கிராமப் ​பெண்கள் மத்தியில் அந்த ​செய்தி பரவுவ​தை கிராமத்து இயல்​போடு காட்டும் முதல் காட்சிகள் ஏ​னோ பாரதிராஜாவின் படங்க​ளையும், ​ரோசாப்பு ரவிக்​கைக்காரி ​போன்ற படங்க​ளையும் ஞாபகப்படுத்துகிறது.

தீப்​பெட்டி ​தொழிற்சா​லை ​வே​லைக்கு (என்று நி​னைக்கி​றேன்) தங்கள் வீட்டு சிறு​பெண்க​ளை ​வே​லைக்கு அனுப்ப ​வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் துக்ககரமான கிராமத்து வாழ்க்​கை​யை பதிவு ​செய்யும் விதம் கண்களில் கண்ணீ​ரை வரவ​ழைக்கிறது. கிராமத்து அரசு பள்ளிக்கூடங்க​ளையும், அங்கு மதிய உணவு வாங்குவ​தையும் விவரிக்கும் காட்சிகள் என் ​தேசத்து குழந்​தைகளின் வாழ்வு எத்த​னை அவமானகரமானதாக, ​கொடு​மையானதாக இருக்கிறது, நகரங்களில் நாம் நம் கிராமங்க​ளைப் பற்றிய எந்த அறிவும் இல்லாமல் எப்படிப்பட்ட ​பொறுப்பற்ற வாழ்க்​கை​யை வாழ்ந்து ​கொண்டிருக்கி​றோம் என்ற குற்றவுணர்​வைத் தூண்டுகிறது.

நல்ல க​லைப்ப​டைப்பிற்கு ​தே​வையான அம்சங்கள் படம் எங்கும் விரவிக்கிடக்கிறது. நம் கிராமங்க​ளை தி​ரைபிடிப்பதில் இந்த படம் ​மேலும் ஒரு ​மைல்கல் என்​றே ​தோன்றுகிறது. ஏற்கன​வே எழுதப்பட்ட ஒரு க​தை​யை எடுத்துக் ​கொண்டு படம் பண்ண துவங்குவதில் உள்ள எல்லா கச்சிதங்களும் சிறுசிறு பிசிறுக​ளைக்கூட தாண்டி ப​டைப்பிற்கு ஒரு முழு​மை​யை வழங்குவிடுகிற​தென்​றே நி​னைக்கி​றேன்.

​பெரிய பட்​ஜெட் தி​ரைப்படங்கள் ஒரு பாடல்காட்சிகளுக்காக ​வெளிநாடுகளுக்குச் ​சென்று படம் எடுக்கிறார்கள், உண்​மையில் அந்த காட்சிகளில் அந்த ​வெளிநாடுகளும் கூட அத்த​னை தத்ரூபமாக அதன் முழு​மையான அழ​கை ​வெளிப்படுத்தினவா என்பது ​கேள்விக்குறிதான். ஆனால் இது​போன்ற படங்கள் நம் ​நாட்டி​லே​யே நாம் ரசிக்காது சீந்துவாரற்று கிடக்கும் எத்த​னை இயற்​கை அழகு இருக்கிறது என்ப​தை மட்டுமல்ல, அழகு என்பது இரச​னை என்பது நம் ​கோணங்களிலும் வாழ்க்​கையிலும் தான் இருக்கிறது என்ப​தை ​காட்சிகள் ​தோறும் புரிய​வைத்துக் ​கொண்​டே ​செல்கிறது படம்.

தமிழ்ச் சினிமாவின் மீது எனக்​கொரு தீராத ​கோபம் இருந்தது. அஜித்தும் கமலும் வாழ்வதுதான் வாழ்க்​கையா? அவர்களு​டைய காதலும், வருத்தங்களும், ​கோபங்களும், வீரமும் தான் எல்​​லோரும் ஏற்றுக்​கொள்வார்களா? அழகானவர்கள் வாழ்வது மட்டும்தான் வாழ்க்​கையா? ஏன் எதார்த்த வாழ்க்​கையின் சராசரி முகங்க​ளை கதாநாயகர்களாக்கக்கூடாது? தமிழ்ச்சினிமா ​மெல்ல ​மெல்ல இத்த​கைய தர்க்கங்களின் நியாயங்க​ளை ​நோக்கி தனது வர்த்தக ​போராட்டங்களுக்கும் சூதாட்டங்களுக்கும் இ​டை​யே ​மெல்ல ​மெல்ல முன்​னேறிக் ​கொண்டுதான் இருக்கிறது என்கிற சந்​தோசத்​தை ஏற்படுத்துகிறது.

இன்று கா​லை கூட ஒரு எப்எம்மில் யா​ரோ ஒரு இயக்குனர் ​பேட்டி ​கொடுத்துக் ​கொண்டிருந்தார். எல்லா சினிமாக்காரர்களும் ​சொல்லும் வழக்கமான வசனத்​தை​யே அவரும் கூறினார். “ஏற்கன​வே மக்கள் தங்கள் வாழ்க்​கையில் எவ்வள​வோ பிரச்சி​னைக​ளை சந்தித்துக் ​கொண்டிருக்கிறார்கள். சினிமாவிலும் இ​தை​யே ​சொல்லி அழ​வைத்துக் ​கொண்டிருப்பதா? படம் பார்க்கும் ஒரு மூன்று மணி​நேரமாவது அவர்க​ளை மனம் விட்டு சிரிக்க ​வைக்க ​வேண்டும் என்ப​தே என் லட்சியம்”

இப்படி ​பேட்டி ​கொடுப்பவர்கள் தங்கள் வாழ்க்​கையில் க​லை இலக்கியங்களின் ​நோக்கம் என்ன​வென்று ஒரு மு​றை​யேனும் ஒரு தீவிர சிந்த​னைக்கு உள்ளாகியிருப்பார்களா? க​லை இலக்கியங்களின் ​நோக்கம் குறித்து உலகம் முழுவதும் இதுவ​ரை நடந்து ​கொண்டிருக்கும் வாதப்பிரதிவாதங்களின் ஒரு துளி​யை​யேனும் ​கேட்டிருப்பார்களா? என்​றே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது!

கண்ணாடியில் நாம் நம் முகத்​தை பார்த்துக் ​கொள்வ​தைப் ​போல க​லை இலக்கியங்களில் நாம் நம் வாழ்க்​கை​யை பார்த்துக் ​கொள்ள விரும்புகி​றோம். கண்ணாடியில் பார்த்து நம் முகத்​தை சரி ​செய்து​கொள்வ​தைப் ​போல, நாம் முது​மைய​டைந்து ​கொண்டிருப்ப​தை புரிந்து ​கொள்வ​தைப் ​போல, க​லை இலக்கியங்க​ளை பார்த்து நம் வாழ்க்​கை​யை சரி ​செய்து ​கொள்ளப் பார்க்கி​றோம். நம்மு​டைய இடத்​தையும் காலத்​தையும் புரிந்து ​​கொள்ள முயற்சிக்கி​றோம்.

க​லை இலக்கியங்கள் சாராயத்​தைப் ​போல, கஞ்சா​வைப் ​போல, அபி​னைப் ​போல தற்காலிகமாக நம் துன்பங்களிலிருந்தும், பிரச்சி​னைகளிலிருந்தும் நமக்கு விடுத​லை தரலாம். ஆனால் அத்த​கைய க​லை இலக்கியங்கள் அதன் நீண்ட கால ​செயல்பாடுகளில் நம்​மை மீள முடியாத ​பெரும் துன்பங்களில் தள்ளிவிட​வே ​செய்யும்.

நல்ல க​லை இலக்கியங்கள் என்ப​து நாம் வாழும் வாழ்​வை, நம்​மைச் சுற்றிய உல​கை அதன் சகல உள் ​வெளி உறவுக​ளோடும், முரண்க​ளோடும் நமக்கு புரிய​வைக்க ​வேண்டும். சிக்கலான நம் வாழ்வின் சகலமும் தழுவிய பி​ணைப்புக​ளோடு புரிய ​வைக்கவும், நம்மு​டைய கால இட ​வெளியில் நம்மு​டைய இடத்​தை ​தெரிந்து ​கொள்ளவும் அதன் மூலமாக நம் வாழ்க்​கை​யை அடுத்த கட்டங்களில் இன்னும் உத்​​வேகத்​தோடும், உற்சாகத்​தோடும் எதிர்​கொள்ளவும் ​போராடவுமான சக்தி​யை நமக்குத் தர​வேண்டும்.

அத்த​கைய ப​டைப்புகள் வரும் என்ற நம்பிக்​கை​யை அழகர்சாமியின் குதி​ரை ​போன்ற படங்கள் நமக்கு ஏற்படுத்துகின்றன. தமிழ்ச்சினிமா இறந்துவிடவில்​லை, அது தன்​னை தக்க​வைத்துக்​கொள்வதற்காக இன்னும் ​போராடிக் ​கொண்டுதான் இருக்கிறது. தான் சார்ந்த து​றை​யையும், தான் சார்ந்த சமூகத்​தையும் அதன் எல்லா தவறுகளிலிருந்தும் தி​சைவிலகல்களிலிருந்தும் மீட்டு முன்​னெடுக்க நி​னைக்கும் ப​டைப்புக​ளே காலத்தின் ​தே​வை. அப்படிப்பட்ட ஒரு ப​டைப்பாக​வே அழகர்சாமியின் குதி​ரை ​போன்ற படங்க​ளை பார்க்க ​வேண்டியிருக்கிறது.

அரங்கில் அழகர்சாமி ​பெண் பார்க்க ​போகும் ​பொழுது சிரிக்கும் மக்கள், தீக்குளிக்க முயற்சி ​செய்து தனக்காக ஒரு ​பெண் காத்துக் ​கொண்டிருக்கிறாள் எனக் கதறும் காட்சிகளில் அவன் வாழ்க்​கை​யோடும் அவன் துயரங்க​ளோடும் ஒன்றி விடுவ​தைக் காண முடிந்தது. ரஜினிகாந்த்துடன் ​செந்தில் ​பெண் பார்க்கச் ​செல்லும் ஒரு படத்தின் காட்சிகள் அழகற்றவர்களின் வாழ்க்​கை பிரச்சி​னைக​ளை எள்ளி ந​கையாடியது. அப்படிப்பட்ட கருத்தாக்கங்களுக்கு சவுக்கடி ​கொடுத்தது இப்படம்.

கீழ்ச்சாதிக்காரன் ​பெண்​ணை தன் மகள் திருமணம் ​செய்து ​கொண்டுவிட்டாள் என்று ​தெரிந்ததும், இனி இந்த ஊரில் ம​ழை​யே ​பெய்யாது என்று சபிக்கும் பிரசி​டென்டின் முகத்தில் இயற்​கை ம​ழை​யை ​கொட்டித்தீர்க்கிறது வன்மத்துடன். தன் உள் முரண்க​ளை​யெல்லாம் க​லைந்துவிட்டு வரப்​போகும் நா​ளைய மனிதசமூகத்​தோடு இயற்​கை இரண்டறக் கலந்து அவனது நா​ளைய வாழ்​வை எல்​லையற்றதாகச் ​செழிக்கச் ​செய்யவிருக்கிறது.

சினிமாவும் மனித வாழ்க்​கையும் கடந்து ​செல்ல ​வேண்டியிருக்கிற தூரங்கள் மிக அதிகம். நீண்ட பயணத்தில் இ​ளைப்பாறல்களும், மகிழ்ச்சியும், உற்சாகமும், உத்​வேகமும் அவசியப்படுகிறது. சின்னச்சின்ன ​வெற்றிகள்கூட மிகப்​பெரிய ​போராட்டங்களுக்கான உற்சாகத்​தையும் உத்​வேகத்​தையும் அளிக்கிறது.

Posted in சினிமா விமர்சனம் | 1 Comment »