எனது நாட்குறிப்புகள்

வரலாறு எழுதுதல்

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 24, 2017

வரலாறு குறித்து
ஒரு ஆய்வாளர் பதிவு போட்டார்.
ஒரு பேராசிரியர்
அதில் ஒரு கேள்வி கேட்டு பின்னுாட்டமிட்டார்.
வேறொரு நன்பர், அதற்கு பதிலளித்தார்
அந்த வரலாறு தங்களுடையது
எங்கள் பெயரின் பின்னொட்டிற்கான
ஆதாரங்கள் என
தன் பெயரோடு வரலாற்றில் வரும்
பெயர்களை பின்னொட்டாக
கொண்ட ஒருவர்
நீண்ட ஆதாரங்களுடன் பின்னுாட்டமிட்டார்.
ஆய்வாளரும், பேராசிரியரும்
தங்கள் மேடையை காலி செய்து
வெகுதுாரம் போய்விட்டார்கள்.
அந்த மேடையை
பின்னொட்டாளர்கள்
ஆக்கிரமித்துக் கொண்டார்கள்.
இப்படியாக எழுதித் ‘தீர்க்கப்படுகிறது’
எங்கள் வரலாறு.

Posted in கவிதைகள் | Leave a Comment »

The Belko Experiment

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஜூன் 22, 2017

“The Belko Experiment” என்றொரு படம். 2016ல் வெளிவந்திருக்கிறது. இன்று இரவு பார்த்தேன். கொலம்பியாவின் புற நகர்ப் பகுதியில் உள்ள ஒரு லாப நோக்கமற்ற பெரிய நிறுவனம். அதில் 80ற்கும் மேலான ஊழியர்கள் வேலை செய்கிறார்கள்.

கொலம்பியாவின் நிலவரப்படி இது போன்ற நிறுவன கட்டிடங்கள் கடும் பாதுகாப்பு வளையங்களில் உள்ளன. வழக்கம் போல ஒரு நாள் காலை வேலைக்கு வரும் ஊழியர்கள். அசாதாரணமான பாதுகாப்பு சோதனைகளை எதிர் கொள்கிறார்கள். பாதுகாப்பு படை வீரர்கள் அனைவரும் புதியவர்களாக உள்ளனர்.

அலுவலகத்திற்கு அனைவரும் வந்து சேர்ந்த சில நிமிடங்களில், அலுவலக ஒலிபெருக்கியில் ஒரு செய்தி வருகிறது. உங்களில் யாரேனும் இருவரை நீங்களே கொலை செய்துவிடுங்கள். இல்லாவிட்டால் நாங்கள் பலரை கொன்றுவிடுவோம் என. இது யாரோ விளையாடுகிறார்கள் என அசட்டையாக இருக்கிறார்கள். வெகு சீக்கரத்தில் நிலமை மோசமாகிறது. திடீரென சில ஊழியர்கள் தலைவெடித்து கோரமாக இறக்கிறார்கள்.

அனைவருக்கும் விபரீதம் புரிந்து கட்டிடத்தை விட்டு வெளியேற நினைக்கிறார்கள். அதற்குள் கட்டிடத்தின் வெளிப்புறம் முழுவதும் இரும்புக் கதவுகளால் ஒரு ஜன்னல் பாக்கியில்லாமல் அந்த பிரம்மாண்ட கட்டிடம் முழுவதும் மூடிக் கொள்கிறது.

மீண்டும் ஒரு அறிவிப்பு. இம்முறை உங்களில் 30 பேரை நீங்களே கொன்றுவிடுங்கள் இல்லாவிட்டால் நாங்கள் 60 பேரைக் கொன்று விடுவோம் என்று அறிவிக்கப்படுகிறது. யார் இந்த அறிவிப்புக் குரலுக்கு சொந்தக்காரர். அவருடைய எதிர்பார்ப்பு என்ன? எதுவும் யாருக்கும் புரியவில்லை.

தப்பிப்பதற்காக மொட்டைமாடிக்கு ஓடுகிறார்கள். கண்ணுக்கெட்டிய துாரம் வரை அக்கட்டிடத்தைச் சுற்றி ஆளரவமற்ற வனாந்திரமாக இருக்கிறது. துாரத்தில் சில மாடுகள் மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதையும் தாண்டி துாரத்தில் புறவழிச் சாலை ஒன்றும் அதில் சில சரக்கு லாரிகள் அவ்வப்பொழுது போய்க் கொண்டிருக்கின்றன. இங்கிருந்து யாரையும் உதவிக்கு அழைக்க முடியாது.

இதற்குள் கட்டிடத்தில் உள்ள அனைவருக்கும், உயிர்ப்பயம் தொற்றிக் கொண்டுவிடுகிறது. அனைவரின் முகமும் கலவரத்தால் மாறி விடுகிறது. நடவடிக்கைகளில் வித்தியாசம் தோன்றத் துவங்கிவிடுகிறது. அந்நிறுவனத்தின் உயர் அதிகாரி தன்னுடன் மூன்று ஊழியர்களை துணைக்கு தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டு, ஆயுதங்கள் சகிதமாக தங்களில் முப்பது பேரை கொலை செய்ய தேர்ந்தெடுக்கத் துவங்கிவிடுகிறார்கள். ஊழியர்களில் இன்னொரு பிரிவு கதாநாயகன் நாயகி தலைமையில் தப்பிப்பதற்கான உபாயங்களை தேடலாம், நம்மில் சிலரை கொலை செய்வது தவறு என அவர்களுடன் போராடுகிறார்கள்.

கதாநாயகன் உட்பட முப்பது பேரை தேர்ந்தெடுத்து அந்தக் குழு ஒவ்வொருவராக கொல்லத் துவங்கிவிடுகிறது. இந்த கலவரத்தில், அன்றுதான் முதன்முதலாக அந்த அலுவலகத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்த பெண் நிலவரையில் பயத்தில் பதுங்கி இருக்கிறாள். அவள் சத்தம் கேட்டு மேலே வந்து பார்க்கிறாள். ஊழியர்கள் சக ஊழியர்களாலேயே உயிருக்கு பயந்து கொலை செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, நிலவரைக்கு ஓடி மைய மின்சார இணைப்புகளை துண்டித்து விடுகிறாள். இருட்டில் கதாநாயகன், நாயகி உட்பட பல தப்பிக்கிறார்கள்.

கண் போன போக்கில் ஓடியவர்களை சுட்டதில், 29 பேர் கொல்லப்படுகிறார்கள். அறிவிப்பு குரல் சொன்னபடி 30 பேர் கொல்லப்படாததால், பலர் முன்பு போலவே மர்மமான முறையில் தலைவெடித்து கொல்லப்படுகிறார்கள்.

கொலம்பியாவில் சர்வதேச போதைப்பொருள் கடத்தல், தாதா கும்பல்கள் அதிகமென்பதால், இது போன்ற நிறுவனங்கள் தங்கள் ஊழியர்களுக்கு உடலில் சிப்களை பொருத்துவது வழக்கமாம். தொலைந்து போனால் தேடுவதற்கும், அடையாளம் காண்பதற்கும் எளிதாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக. அது போல அந்நிறுவனத்தில் வேலை செய்யும் ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் தலையின் பின்புறத்தில் சிப்களும், அதேனோடு சேர்த்து சிறிய வெடிகுண்டுகளும் பொருத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அது தவிர அந்த கட்டிடம முழுவதும் ஒற்றுபார்க்கும் கேமராக்களும், மைக்குகளும் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. அவற்றின் துணையோடு யாரோ வெளியிலிருந்து அத்தனையையும் அமர்ந்து இடத்திலிருந்து செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மூன்றாவது முறையாக ஒரு அறிவிப்பு வருகிறது. யார் அனைவரையும் கொன்று ஓராளாக வெற்றி பெறுகிறாரோ அவர் விடுதலை செய்யப்படுவார் என.

இந்தச் சண்டையில் அனைவரும் மடிய, இறுதியில் கதாநாயகனும், எதிர் அணியைச் சேர்ந்த தலைவரான அதிகாரியும் மற்றும் பிழைக்கிறார்கள். இறுதிச் சண்டையில் அந்த அதிகாரியை கொன்று கதாநாயகன் மட்டும் பிழைக்கிறான். அவனை வெளியில் காவல் இருக்கும் வீரர்கள் அக்கட்டிடத்திலிருந்து இழுத்துச் சென்று அந்த வளாகத்தில் இருக்கும் வேறொரு கட்டிடத்திற்குள் கொண்டு செல்கிறார்கள்.

அங்கே அந்த அறிவிப்பு குரலுக்குச் சொந்தக்காரரைக் காண்கிறான் கதாநாயகன். அவன் தன்னை சமூக விஞ்ஞானி என அறிமுகம் செய்து கொள்கிறான். தங்களுடைய பணி மனித குணங்களை ஆய்வு செய்வதுதான் என கூறுகிறான். எங்களுடைய சோதனையின் முடிவுகள் விரிவானவை, அவை எங்கள் ஆய்வுகளுக்கு பயன்படும் எனக் கூறுகிறான். மேலும் கதாநாயகனிடம் தற்பொழுதைய உன் மனநிலையை எங்களுக்கு கூறு என a, b, c என பயமாக இருக்கிறது, தப்பித்ததாக உணர்கிறேன், குழப்பமாக இருக்கிறது இதில் ஏதேனும் ஒன்றை தேர்வு செய் என்கிறான். அதற்குள் தன் சக நண்பர்களை உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து தலையில் பொருத்தப்பட்ட குண்டுகளை வெடிக்கச் செய்த ரிமோட் இயந்திரம் அவ்வறையில் இருப்பதை பார்த்து விடுகிறான்.

அதே போல சக ஊழியர்களால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட ஊழியர்களின் தலையிலிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட குண்டுகளை சேகரித்து வைத்திருந்த கதாநாயகன், வரும் வழியிலேயே அதை பாதுகாப்பு வீரர்களின் உடைகளில் அவர்களுக்கே தெரியாமல் சொருகி வைத்துவிடுகிறான். கண நேரத்தில் பாய்ந்து அந்த ரிமோட்டை இயக்கி அனைவரையும் கொன்று விடுகிறான். அறிவிப்பு குரலுக்குச் சொந்தக் காரனையும் சுட்டு கொன்று விட்டு அந்த கட்டிடத்தை விட்டு அவன் மட்டும் தனியனாக வெளியே வருகிறான்.

அவனைப் போலவே இது போல உலகம் முழுவதும் நடக்கும சோதனைகளில் தப்பி வெளி வந்த பலரையும் யாரோ ஒரு கட்டுப்பாட்டறையில் அமர்ந்து கொண்டு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஆய்வின் முதல்கட்டம் வெற்றிகரமாக முடிந்து விட்டது என அறிவிக்கிறார்கள்.

அத்துடன் படம் முடிகிறது.

நம் நிகழ்கால வாழ்க்கை மட்டும் வருங்கால வாழ்க்கை பற்றிய ஏதோ அபாயங்கள் குறித்த மங்களான கனவு ஒன்றிலிருந்து வெளிவந்தது போல் இருக்கிறது. படம் பார்த்து முடிக்கையில்.

கூடங்குளத்தில் அணு உலைக்கு எதிராக போராடும் மக்களுக்கு எதிராக பிற பகுதிகளில் உள்ள மக்களின் மன நிலைகள் அந்த அதிகாரியின் மனநிலை போலவே தோன்றியது. ஆதார் கார்டை அனுமதித்தது, தலையில் உங்கள் பாதுகாப்பிற்குத்தான் என்று சொல்லி சிப்களையும், வெடிகுண்டுகளையும் பொருத்தியது ஞாபகப்படுத்துகிறது. உங்களில் பலரை நீங்களே கொன்றுவிடுங்கள் என்ற அறிவிப்பு பாசிசமயமாகி வரும் நம் சமூகத்தை ஞாபகப்படுத்துகிறது.

தனியார் கல்விக் கூடங்கள், அணுஉலைகள், மீத்தேன், ஹைட்ரோகார்பன் திட்டங்கள், பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கைகள், ஜிஎஸ்டி, ஆதார்கார்டு, கைரேகைகள், புகைப்படங்கள், மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவுகள், கலப்பட பால், என விரியும் இந்தச் சதிவலைகளை அனைத்தையும் யாரோ எங்கிருந்தோ இயக்கிக் கொண்டும், இதிலிருந்து நம்மை வைத்து புதிய புதிய ஆராய்ச்சிகளையும், கொலைகார திட்டங்களை தீட்டி செயல்படுத்திக் கொண்டுமிருப்பதாக மிரட்டுகிறது இந்தப்படம்.

Posted in சினிமா விமர்சனம் | Leave a Comment »

லெனின் சின்னத்தம்பி நாவல் ஒரு வாசிப்பனுபவம்

Posted by ம​கேஷ் மேல் மே 21, 2017

nullகடந்த மே 1 முதல் 7ம் தேதி அலுவலக வேலையாக பெர்லின் சென்றிருந்தேன். லன்டனில் உள்ள தோழர் மூலமாக தோழர் ஜீவமுரளி அறிமுகம் கிடைத்து, ஒரு நாள் அவர் வீட்டிற்கு சென்றிருந்தேன். அவருடன் இரண்டு நாட்கள் பெர்லினின் சில இடங்களுக்கு சென்று பார்த்தேன்.

அவருடைய ‘லெனின் சின்னத்தம்பி’ நாவலையும், ‘வரலாறு யாரையும் விடுதலை செய்ததில்லை’ கட்டுரைத் தொகுப்பையும் எனக்கு அளித்தார். பல கட்டுரைகளை அங்கேயே வைத்து வாசி்த்தேன்.

நாவலை மே 8ம் தேதி ஞாயிறு விமான பயணத்தில் படிக்க துவங்கினேன். மே 19ம் தேதி வெள்ளிக்கிழமையோடு நாவலை படித்து முடித்தேன். எத்தனையோ நாவல்களை துவங்கி சில பக்கங்களிலேயோ, பாதியிலேயோ கூட நிறுத்தியிருக்கிறேன். இன்னும் கூட அந்த நாவல்களின் பக்கம் திரும்பி பார்க்கவில்லை. சில நாவல்களை மிகுந்த எதிர்பார்ப்போடு வாங்கிவிட்டு ஏமாற்றத்தோடு முழுமையாக படிக்காமல் வைத்திருக்கிறேன். இது போன்ற வெகு சில நாவல்களைத்தான் இத்தனை ஆர்வத்தோடு விடாமல் தொடர்ந்து படித்து சில நாட்களில் முடித்திருக்கிறேன்.

இந்நாவல், அந்த வகையில் படிக்க சுவாரசியமாகவும், எளிமையாகவும், விறுவிறுப்பாகவும் இருந்தது. மிகச்சில கதாபாத்திரங்கள், மூன்றே இடங்கள், அதிலும் ஒரு உணவுத் தொழிற்சாலையின் பெரிய சமையலறைதான் 99 சதவீத கதை நிகழும் இடம். இப்படிப்பட்ட மிகச்சிறு இடத்தில் இத்தனை விறுவிறுப்பாக ஒரு 255 பக்க நாவலை வாசகனின் ஆர்வம் கெடாமல் நிகழ்த்தி முடித்திருப்பது ஒரு சாதனைதான்.

கதை துவங்கி13ம் பக்கம் வரைதான் கதை கதாநாயகனின் இல்லத்தில் நிகழ்கிறது. அதன் பிறகு முழுவதும் உணவுத் தொழிற்சாலையின் சமையலறையில்தான் காய்கறி நறுக்கிக் கொண்டே, பாத்திரங்களை கழுவிக் கொண்டே, குப்பைகளையும், சாப்பிட்ட மற்றும் கழுவ வேண்டிய பாத்திரங்களை பொறுக்கிக் கொண்டேயும் தன்னுடனே நம்மையும் அழைத்துக் கொண்டு அந்த நிறுவனத்தின் அன்றாட வாழ்க்கை, பிரச்சினைகள், போரட்டங்கள், சிக்கல்கள் அனைத்தையும் காட்சிப்படுத்தி காட்டிக் கொண்டே போகிறார் ஆசிரியர். மீண்டும் வீட்டிற்கு 156ம் பக்கத்தில் வந்து 164ம் பக்கத்தில் மீண்டும் வேலைக்கு கிளம்பி விடுகிறார். இறுதியில் நாவல் முடிகிற போதுதான் அதாவது 246ம் பக்கத்தில் மீண்டும் வீடடைகிறார்.

நாவல் தனிப்பட்ட முறையில் என்னை சுவாரசியமாக இழுத்ததற்கு பல காரணங்கள் மற்றும் எதிர்பார்ப்புகள். 5 அல்லது 6 நாட்களில் உலகின் மிகப்பெரிய நகர் ஒன்றை எந்தளவிற்கு ஒருவனால் முழுமையாக பார்த்து விளங்கிக் கொண்டுவிட முடியும்? இந்தியாவில் சென்னையில் நாம் கற்பனையும் செய்து பார்த்திராத ஒரு வாழ்க்கை, கலாச்சாரம், நகரம், பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்கள், வெகு சுத்தமான சாலைகள், மக்கள் தேவைக்கு ஏற்ப கணக்கச்சிதமான ஒழுங்கு குலையாத போக்குவரத்துகள், இவற்றிற்குள் மனிதர்களின் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது. அவர்களுடைய அன்றாட நடைமுறைகள் என்ன? அவர்களுடைய விருப்பு வெறுப்புகள், குடும்பம், விழாக்கள், பொழுது போக்குகள், பரஸ்பர உறவுகள், உரையாடல்கள், இப்படி ஒவ்வொன்றும் எப்படி இருக்கும்? அரசுக்கும் மக்களுக்குமான உறவுகள் அன்றாட வாழ்வில் அதன் பல்வேறு தளங்களில் எப்படி இருக்கும்? கிழக்கு ஜெர்மன் மேற்கு ஜெர்மன் மக்களின், வாழ்க்கையின், கலாச்சாரத்தின், மன அமைப்புகள், குணாதிசயங்கள், வித்தியாசங்கள் என்ன? பாசிச காலகட்டம் பற்றியும், ஹிட்லர் ஆட்சி அன்றைய ஜெர்மன் குறித்தும் பொதுவான அம்மக்களின் பார்வைகள் என்ன? அகதிகளாக இலங்கையிலிருந்து பெர்ளின் சென்ற மக்கள் எப்படி முற்றிலும் புதிய சூழல்களில் தங்களை தகவமைத்துக் கொண்டார்கள்? என்னென்ன சௌகரியங்களையும் அசௌகரியங்களையும் புதிய நிலத்தில் அவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள், என்பதாக நான் தெரிந்து கொள்ள விளைந்த விசயங்களின் எண்ணிக்கை பட்டியலிடத் துவங்கினால் பெருகிக் கொண்டே போகிறது. இவற்றையெல்லாம் இது போன்ற நாவல்களில் வழி தெரிந்து கொள்ளலாம் என்ற ஆர்வம் இதனை மிகுதியாக்கியது.

நாவலின் முதல் பக்கங்கள், நான் நேரில் சென்று பார்த்த ஆசிரியரின் வீட்டை அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டிக் கொண்டு சென்றது, என்னை நாவல் பலமாக உள்ளிழுக்க ஒரு காரணமாக அமைந்தது. தற்பொழுது வேலையில்லாமல் இருப்பதாகவும், வேலை தேடிக் கொண்டிருப்பதாகவும் சொன்ன ஆசிரியரின் கடந்த கால ஜெர்மன் வாழ்வை முழுமையாக இரு நாட்களில் பேசித் தெரிந்து கொள்ள சந்தர்ப்பம் அமையவில்லை. நாவல் மற்றும் அவருடைய கட்டுரைகள் வாயிலாக அவருடைய தனிப்பட்ட வாழ்வையும், அவருடைய அரசியல் மற்றும் இலக்கிய விருப்பங்களையும், கருத்துக்களையும் மிக விரிவாக தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

அவ்வளவு விரிந்த பரந்த நகரையும், அதன் பலதரப்பு மக்களின் வாழ்வையும், அதன் சமூக கலாச்சார அம்சங்களையும், ஏதிலிகள் இச்சூழலை எவ்வாறு விளங்கிக் கொண்டார்கள், எப்படி இதோடு தங்களை ஐக்கியப்படுத்திக் கொள்ள போராடுகிறார்கள் அல்லது படுத்திக் கொண்டார்கள். என இன்னும் விரிவான தளங்களில் என் எதிர்பார்ப்புகள் இந்நாவலில் கிடைக்கவில்லை என்ற பொழுதிலும், ஒரு தொழிற்சாலை அதற்குள் வரும் பலதரப்பட்ட மனிதர்கள், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பலதரப்பிலான பிரச்சினைகளின் வழியாக கோடிட்டு காட்டிச் செல்கிறது நாவல்.

நாவல் உலகம் முழுவதும் இருக்கக்கூடிய மக்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளின் ஒத்த தன்மைகளை மிக அழுத்தமாக கூறுவதன் மூலமாக ஒரு யுனிவர்சாலிடியை உருவாக்கிக் காட்டுவதில் வெற்றி பெறுகிறது. தொழிற்சாலைகள் இயங்கும் விதமும், முதலாளிகள், அவர்களுக்கு கீழே மேற்பார்வையாளர்கள், முதலாளிகளையும், அவர்களின் உரிமைகளையும், சலுகைகளையும், சொத்துக்களையும் பாதுகாப்பதில் அரசும், அதன் நிர்வாகமும் காட்டுகிற அக்கறையையும், தொழிலாளர் நலம் நாடும் அரசுகள் என்று சொல்லிக் கொண்டாலும் தொழிலாளர்களை ஏமாற்றுவதில், நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக நடந்து கொள்வதில் என இந்த யுனிவர்சாலிடி மிகத் தத்ரூபமாக கண் முன்னே காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது.

இன்னொரு வகையிலும் இந்நாவல் இந்த யுனிவர்சாலிடியை சரியாக கடைபிடிக்கிறது. நம சமகாலத்தில் தொழிலாளர்கள், தொழிற்சாலைகள், உழைப்புச் சுரண்டல்கள், போன்றவற்றை மையம் வைத்து வரும் நாவல்களில், தொழிற்சங்கங்களோ, தொழிலாளர்கள் சங்கம் அமைப்பதோ, சங்கம் அமைத்து போராடுவதோ வருவதில்லை. இந்திய தமிழக நாவல்கள் பலவற்றின் மீது ஒரு விமர்சனமாகவும், குறையாகவும் முன்வைக்கப்படுகிறது. இந்த இலக்கணங்கள் இந்திய தமிழகத்திற்கு மட்டுமில்லை, உலகம் முழுவதற்கும் பொதுவானதுதான் என இந்நாவல் நிரூபிக்கிறது. இவற்றின் ஊடாகத்தான் நம் காலத்தை நாம் சரியாக புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

அரசு நிர்வாகத்தை பொறுத்தவரை இந்தியா போன்ற நாடுகளுக்கும் ஜெர்மன், இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகளுக்குமான வித்தியாசம், அங்கெல்லாம் நளினமாகவும், நாசூக்காகவும், சட்டவழி நின்றே தாங்கள் அனைத்தையும் செய்வதான பாவனை மாறாமலும் செய்கிறார்கள். உலகைக் கொள்ளையடிக்கிற மிக பிரம்மாண்டமான செல்வத்தின் மிகச் சிறு பகுதியில் தங்கள் நகரையும், அடிப்படை கல்வி, சுகாதார வசதிகளையும் பராமரிக்கிறார்கள். இதைக்கானும் மூன்றாம் உலகத்தவன் முதல்பார்வையில் சொக்கி தன்னுடைய அடிப்படை புரிதல்களில் சறுக்கியும், குழம்பியும் விடுகிறான்.

என்னை ஆச்சர்யப்படுத்திய நாவலின் சில அம்சங்கள்: மற்றவர்கள் அனைவரையும் அவன் என்றே விளிக்கும் ஆசிரியர் மறந்தும் லெனின் சின்னத்தம்பியை ஒரு இடத்திலும் அவ்வாறு விளிக்கவில்லை. நிறைய ஜெர்மனின் புழக்க, பொருட்கள், மற்றும் உணவுகளின் பெயர்களும் சொற்களும் எம்போன்றவர்களுக்காக எந்த விளக்கமும் கொடுக்காமல் அப்படியே பயன்படுத்தப்படுகிறது. (இதை நாவல் குறித்த அறிமுகத்திலேயே என்னிடம் ஜீவமுரளி குறிப்பிட்டிருந்தார்). அதே போல அத்தியாயங்கள் பிரிக்காமல் 255 பக்கத்தில் ஒரு நாவல் ஒரே அத்தியாயமாக எழுதி முடிக்கப்பட்டுள்ளது. நிறைய எழுத்துப் பிழைகள் உள்ளன. சில இடங்களில் இது எழுத்துப்பிழையா அல்லது இலங்கையைச் சேர்ந்த தமிழ் சொல் அல்லது எழுத்து வழக்கா என்ற குழப்பத்தையும் என் போன்ற தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு ஏற்படுத்துகிறது,

ஒரு நல்ல நாவல் அடிப்படையில் கடைசி வரை வாசிக்க துாண்ட வேண்டும். இரண்டாவது, உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்களோடு வாசகன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளத் துாண்ட வேண்டும். இவ்வுலகம் குறித்த மாயைகளை உடைத்து நிதர்சனங்களை உணர்த்த வேண்டும். ஒரு இலக்கிய அனுபவமாக வாசகனின் மனத்தில் நின்று உரையாட வேண்டும். இத்தகைய அனைத்துத் தளங்களிலும் இந்நாவல் எனக்கு நல்லதொரு அனுபவமாகியது.

தன்னுடைய முந்தைய 24 வருட இலங்கை, இந்திய வாழ்வையும், ஐரோப்பாவில் வேலை சூழலுக்கு அப்பாலான அனுபவங்களையும் இணைத்திருந்தால், நாவல் இன்னும் கனமானதாக இன்னும் முழுமையானதாக ஆகியிருக்குமோ என்ற ஒரு ஆவல் தோன்றியது.

முதலாளித்துவம், முதலாளி, தொழிலாளி, தொழிற்சாலை, அரசு என்ற இந்த வட்டம் மிக முக்கியமானது இதுதான் நம் வாழ்வின் பிற எல்லா தொடர்புகளுக்கும், உறவுகளுக்கும் அடிப்படையானது. பெரும்பாலான நாவல்கள், இலக்கியங்கள் இந்த அடிப்படையான வட்டத்தில் மனிதர்களின் வாழ்வை மிகக் குறைவாகவே பேசுகிறது. மாறாக இந்நாவல் அந்த வாழ்வையே பிரதானமாகவும், முற்று முழுதாகவும் பேசுகிறது.

Posted in அனுபவங்கள், கட்டு​ரை | Leave a Comment »

அரசியல்சாரா அறிவுஜீவிகள்: ஓட்டோ ரெனே காஸ்டில்லோவின் ஒரு கவிதை

Posted by ம​கேஷ் மேல் ஒக்ரோபர் 26, 2016

ஒரு நாள்
என் நாட்டின்
அரசியல்சாரா அறிவுஜீவிகள்
எளிய எம் மக்களால்
விசாரனை செய்யப்படுவார்கள்.

அவர்கள்
தங்கள் தேசம்
மெல்ல மெல்ல
இறந்து கொண்டிருந்த பொழுது
என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்கள் என
கேள்வி கேட்கப்படுவார்கள்.

யாரும்
அவர்களுடைய உடைகளைப் பற்றியோ
கனமான மதிய உணவிற்குப் பிறகான
நீண்ட துாக்கத்தைப் பற்றியோ
கேட்கப் போவதில்லை,
யாரும்
அவர்களுடைய “சூன்யத்தைப் பற்றிய கருத்துக்கள்”
குறித்த மலட்டு விவாதங்கள் பற்றி தெரிந்து கொள்ள விரும்பப் போவதில்லை,
யாரும்
அவர்களுடைய உயர் பொருளாதார வாசிப்பு குறித்து
கவலைப்படப் போவதில்லை.

அவர்கள் இவர்களிடம்
கிரேக்கப் புராணங்கள் குறித்தோ
அல்லது அவர்களிடையே
இறந்து போன கோழைகளின் மரணம் குறித்த
சுய பச்சாதாபங்களை குறித்தோ
கேள்வி கேட்கப் போவதில்லை.

அவர்கள்
இவர்களின் மொத்த பொய்யின் நிழலில் பிறந்த
வறட்டு நியாயங்கள் எதைப்பற்றியும் கேட்கப் போவதில்லை.

அந்த நாள்
எளிய மனிதர்கள் வருவார்கள்.

அவர்கள்
இந்த அரசியல்சாரா அறிவுஜீவகளின்
புத்தகங்களிலோ கவிதைகளிலோ
எந்த இடமும் இல்லாதவர்கள்,
ஆனால் தினம்தோறும்
இவர்களுடைய
ரொட்டியையும் பாலையும்,
சப்பாத்தியையும் முட்டையையும்
விநியோகிப்பவர்கள்.
அவர்களின் வாகனங்களை ஓட்டுபவர்கள்,
இவர்களுடைய நாய்களையும் தோட்டங்களையும்
பராமரிப்பவர்கள்
இவர்களுக்காக வேலை செய்பவர்கள்,
அவர்கள் கேட்பார்கள்:

“உங்களுடைய கனிவும், பண்பும், இரக்கமும்
எங்கே எரிந்து போயின
ஏழைகள் துன்புற்றுக் கொண்டிருந்த பொழுது
நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்கள்?”

என் இனிய நாட்டின்
அரசியல்சாரா அறிவுஜீவிகளே
உங்களால் பதில் கூற முடியாது.

உங்கள் தைரியத்தை
பினம்திண்ணி கழுகைப் போன்ற
உங்கள் மௌனம் தின்று தீர்க்கும்.

உங்களின் சொந்த விரக்தி
உங்கள் ஆத்மாவை ஆக்கிரமிக்கும்.

நீங்கள் அவமானத்தால் விக்கித்து நிற்பீர்கள்.

(Apolitical Intellectuals: A poem by Otto Rene Castillo)

https://asongfornextday.wordpress.com/2016/06/20/apolitical-intellectuals-a-poem-by-otto-rene-castillo/

Posted in ​மொழி​பெயர்ப்பு, கவிதைகள் | Leave a Comment »